Frjáls verslun


Frjáls verslun - 01.02.1952, Blaðsíða 20

Frjáls verslun - 01.02.1952, Blaðsíða 20
TJti i Ixeimi: Kóngur segir frá konungsláti Þáttur þessi er lauslejfa þýddur úr bókinni ,,A Hiriut, Story", cndurminningum hertojtans af Windsor. Segir hér frá andláti og útför Georgs V. BretakonunRS, Þann stutta tíma, sem ríkisráðið starfaði, (ríkisráð- ið tók við slörfum Georgs V., er hann var orðin mjög þungt haldinn. í því áttu sæti drottningin og fjórir synir hennar), höfðum við fimm nóg að gera. Undir- skrift ríkisskjalanna var þó vel til þess fallin að dreifa huganum frá hinni þungbæru bið. Það er sár reynsla að fylgjast með dauðastríði manns, föður síns, og það ekki síður þótt hann sé konungur. Þegar konungur heyir dauðastríð sitt, vill allur heimurinn vera sjón- arvottur að því, með óseðjandi forvitni er fylgzt með hverju smá atviki, þegar líf hans er að fjara út. I hinu stóra húsi færðist sorgmædd kyrrð yfir okkur, fjöl- skyldu hans. Þjónustufólkið dró sig i hlé. Mér eru sér- staklega minnisstæðir tveir hinna hljóðu skugga, sem læddust inn og ú't úr herbergi föður míns, þegar leið að lokum. Annar var læknirinn, hinn hirðprúSi Lord Dawson; hinn var erkibiskupinn af Kantaraborg, hljóðlátur í sinni svörtu hempu. Það ríkti dauðaþögn, þegar við — konan hans og börn — stóðum við rúm föður míns og biðum þess, að lífsljós hans slokknaði. Hann andaðist fimm mínút- um fyrir miðnætti. Ég hafði varla gert mér fvllilega Ijósan hinn djúptæka atburð, sem ég hafði veriS sjón- arvottur að, þegar móSir mín gerði óvæntan hlut. Hún tók í hönd mér og kyssti á hana; og Georg bróð- ir minn fylgdi fordæmi hennar, áður en ég gat hindrað hann í því. Ég vissi auðvitað, að samkvæmt siðvenju bar mér þessi virSingarvottur, en mér var eins farið og föSur mínum, að mér féll hann illa. Ég gat ekki fellt mig við, að ætlazl væri til, að nánustu ættingjar mínir, og raunar hver sem væri, ætti að lítillækka sig þannig. En þrátt fyrir það minnti þetta atvik mig á, að ég var orðinn konungur. Það var bjartur, en frostsvalur morgunn; það blés kuldalega af Norðursjónum. Einmitt þegar við komurh upp á hæðina, sem næst lá járnbrautar&töðinni, heyrð- um við kunnuglegt hljóð — það var kurr í fasana. tjtför Georgs V. Bretakonuncs hjá Windsor-kastala 28. janúar 193fi. ViS bræSurnir litum upp í tæka tíS til þess að sjá stór- an fugl fljúga yfir höfuð okkar þvert yfir veginn. Okkur létli í skapi við þessa sýn. Okkur kom öllum í hug, að ef faSir okkar hefSi mátt líta í hinzta sinn til Sandringham-hallar, þá hefSi hann kosiS sér slíka sýn: fasana, sem lét sig berast hátt og hratt undan vindjnum. ÞaS var uppáhalds skotmark hans. -20 frjáls vjerzlun

x

Frjáls verslun

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Frjáls verslun
https://timarit.is/publication/282

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.