Lesbók Morgunblaðsins - 23.12.1968, Blaðsíða 3

Lesbók Morgunblaðsins - 23.12.1968, Blaðsíða 3
ÞIN ER LEITAÐ TIL SANINGAR Jólahugvekja eftir sr. SigurB Hauk Guðjónsson Kristsmynd af róðukrossi frá Ufsum í Svarf aðardal. Talin frá 12. öld og líklega elzta Kristsmynd, íslenzk, sem varðveitzt hefur. Dýrð sé Guði í upphæðum, friður á jörðu, velþóknun Guðs yfir möninunum. Þessi orð og tónar rufu myrkrið í Betlehern forðum. Himiinn laut að jörðu. Við réttum í mót þessum röddum það fegursta, er jarðheimur á, lít- ið barn og í þá umbú'ð lagði Guð hjarta sitt, kærleika sinn. Sveinninn óx og við heyrðum Guð tala, er hinn ungi maður lauk upp munni sinum, isáum almættið að starfi í verkum hans. Fagnað- arbylgja fór um mannheim. Menn lögðu frá sér amstur siitt og önm og fylgdu honum. Þetta þoldi ekki maður, sem í hásætið hafði skriðið. Það er erfitt að sitja í hásæti, sem þegnarnir snúa baki í. Og gjöfin frá Guði var endursend til himna. En það var mismunur á svipunni og kærleikanum. Svipam föllur til jarðar með þedm er ber hana, byssan hættir að myrða, er enginn er t.þ.a. toga í gikkinn. Kærleikurinn er tundur hjartna, geisli af himnum sendur. Menn getum y^ð krossfest en aldrei kærleika himinsins. Hann skríSur uindan önglunum og tekur sér bólfestu í sláandi hjörtum. Þetta gerðisit á Golgata, og því var sem krossfesit- ingin þar yrði sáning tJi mýrrar aldar. Hún fór sigurför um heiminn og hefir lyft hluta hans nær himni en nokkru sinni fyrr. í þeim sem með okkur ganga erum við hætt að sjá fjendur aðeins heldur einnig bræður, sem eru átgöngu þroskans. Það var iitla barnið í jötunmi, sem gaf okkur þennan skilning. Við erum hætt að þola rétt hnefans, rétt klóa og tanna, heddur verndum við hinn veika með lögum. Jó'labarnið kenndi okkur það. Við erum hætt að krækja framhjá hinum sjúka en reisum líknarstöðvar og óttumst þar ekki leng- ur reiði Guðs. Jólabarmið gaf okkur þennan skiin- ing. Við erum flest hæltt að álíta umbrot náttúr- unnar magaverki guðdómsins sem aðeins læknist með fónnom jarðarbarna. Það er vegna þess, að Kristur, jólabarnið, gaf okkur Guð að föður, kær- leiksríkur faðir, er þráir að lyfta okkur móti Ijósi saminileikans. Hinn kristni heimur er heimur framfaranna, heimur þeirra, er lyfzt hafa hæst frá jörðu. Hverjum eigum við það að þakka? Kærlleika heims ins sem ekki tókst að krossfesta. Víst vántar mik- ið á, að við séum enn faallkomin. Dýrð í okkiur nær etundum yfirhöndinni. Það er eðlilegt, þar sem við erum bæði mold og andi. Og margir eiga stóra líkami en iitlar sálir. Stuindum hefir moldinkom- izt í hásastið og við kropið henni. Þá hefir jarð- heimur skolfið. Bn hver kenndi okkur að þetta er ekki það sem vera á? Kristur, jólabarnið. Hver hef ir sagt ungu f ólki, að ráðast gegn hræsni okk- ar hinna eldri? Jólabarnið, sem benti okkur á veg sannileikans. Sveltandi smábörn inaga geid brjóst mæðra sinina víða í veröldinni í dag. Þeim þjóðum eru færðar tvennar gjafir. önnur er gjöf jólabarnsins: Ma/tur og hjálp ti'l sjálfsbjargar. Hin gjöfin er frá sál- arlausu skrokkunum, sem með loðkrumium kúgar- ans hafa skriðið uppí stjórnarstólana, og þeirra gjafir eru vopn og þrælsfestar. Á jóluiri er gaman< að vera til, af því að þá er- um við umvafin kærleika heimsins og við verðum eins og vellandi lind, er gjafir og góðvilji streyma frá. Veiztu, að kristindómurinn þráir að færa jarðheimi eilífa jólahátíð, tíð kærleikans? En til þess þarf hjarta þitt að tengjast MjómfaM radd- anna á Bethlehemsvöllum. Það þarf þitt Ijós og þína rödd útá veginn, svo að fólk skilji það að jólin eru annað og meix ein hátíðin, þegar alit er hægt að seija, skilji það, að þau eru haldin hátíðleg vegna þess, að okkur var gefinn heimurinn í arf, okkur breytt úr dýrum í menn. Guð gefi heimi öllum gleði og frið jóla, ei'lífra jóla. 23. des. 1968 LESBÓK MORGUNBLAÐSINS 3

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.