Lesbók Morgunblaðsins - 23.12.1968, Blaðsíða 8

Lesbók Morgunblaðsins - 23.12.1968, Blaðsíða 8
\t£i&>2t#.2i9 *&%& .*. jjfá^&v* : '.:¦ ,¦¦?¦/ wtim Skammdegisþankar eftir Gísla Sigurðsson Blíðviðrið í haust kom þeim á óvart, sem búast við sífellt harðnandi vetruon. Að vísu benti margt til þess, að veður- farið færi héldur kólnandi og sáu menn fyrir sér Svipað harð- indatímabil og um og eftir 1880. Meðalhitinn lækkaði, sjávarhit- inn lækkaði, hafísinn jókst og vornarðindi eftir þvL Aður fyrr hefði þetta vor orðið eitt af hinum svonefndu fellisvorum. Þá hefðu menn flosnað upp frá búum sínum, en fénaður horfallið. Þarna erum við ekki eins berskjaldaðir og áður. Nú er meira að segja komin á laggirnar Hafísnefnd til að bægja þessum vágesti fná. Hvar værum við staddir, ef við hefðum ekki allar þess- ar nefndir, römaðar fyrir dugn að sinn og framsýni. Menn voru farnir að gera því skóna, að naumast yrði lífvæn- legt í þessu landi, ef hitastigið félli eitthvað frá því sem kom- ið var. Við værum þar með komin öfugu megin við marka- linuna, sannarlega utan marka hins byggilega heims. En engir spámenn eru eins líklegir til að bregðast og veð- urspámenn. Þegar þetta er skrif að lítur helzt út fyrir, að fólk hér um slóðir komist ekki á skíði í vetur. Elkkí harma ég það og þó finnst mér gaman á skíðum. Sjálfsagt eru erfiðleikarnir af völd- um snjóalaga miklu þyngri á metunum en ánægja barn- arana og p«*rra, sem r/regtfa sér á skfiði um helgar. Ekki má heldur gleyma því, að snjórinn ikostar okkur stórfé: Stanzlaus mokstur á vegum og allur moksturinn á götum Reykjavík- ur. Blíðviðrið kemur sem smá- vegis búbót í hinum efnahags- legu harðindum og veitir víst ekki af. Nú á jólaföstunni var ég á gangi við höfnina og virti fyrir mér varninginn, sem foómurnar sveifluðu út yfir skipshliðina; jólavarningur margt af því. — Sumir telja að toættur væri skaðinn þótt við létum eitthvað af glerkúnum óinnflutt og bök- luðum okkur tertubotna sjálfir. í nútíma neizluþjóðfélagi fara mikil verðmaati í súginn. Þegar maður sér ibómurnar rétta bílj farma af papakössum upp á bryggjuna, þá hvarflar sú hugs- ,un að manni, að óhæfilega stór hluti þessara verðmæta hafni í öskutunnunni. Við því verður trúlega ekkert gert; þetta er krafa tímans. Umbúðir utan um tiltölulega ódýran og þýðingax- Utinn varning eru prentaðar í ölliom regnbogans litum á papp- ír, sem hér á Islandi mundi ekki einu sinni notaður í við- fcafnarútgáfur þjóðskáldanna. Þráitt fyrir harðindin og haf- ísinn í fyrra, hefur íslenzk veðrátta í tíð núiifandi manna naumast sýnt sitt harðasta. En við því miá alltaf búast. Auk þess gleymist það oft, að <við húwm í eldifjallalandi, sem getur heldur fyrirvara- lítið tekið ( uppé því að hrista sig. Á þetta voruim við minnt snemma í desember þegar óþyrmilegur kippur, ætt aður af Krýsuvíkursvæðinu, skaut mörgum sköl'k í bringu á þéttbýlissvæðinu við Faxaflóa. Mörgum brá illilega og hvin- urdnn sem jafnan fylgir jarð- skjálftum, er eitthvert óhugni- anlegasta hljóð, sem heyrist. Að vísu mun það rétt vera, að við jánnbindum siteinkassana okkar svo gífurlega, að meira en lítið þarf á að ganga til að þeir láti sig. Annað mál er með allt tvöfalda glerið, sem kostar- skilding nú á dögum. Það mundi sjálfsagt þola takmark- aða slinki, enda sögðu sumir um daginn, að þeim flaug á augabragði í hug fínu, tvö- földu glerrúðunnar heima hjá sér, þegar kippurinn reið yfir. Hinu má hefldur ekki gleyma, að eldstöðvar eru í nánd við mesta þéttbý'li landsins og þá vaknar sú spurning, hvort það sem einu sinni hefur gerzt, geti ekki gerzt aftur. Er þá ekki fullkomið ábyrgðarteysi að byggja á hrauni? Einn af jarð- fræðingum okkar hefur sagt það fræðilegan möguleika, að hraun renni niður í byggð í Hafnarfirði á nokkrum mínút- um. Þar er^u iheilu hverfin byggð, þar sem áSur brann hraunið. Hvað gera Hafnfirðing ar, ef goðin reiðas't að nýju? Er unmt að stöðva hraunrennsli með nútíma tækni, til dæmis með því að smala saman jarð- ýtum og skófla upp stóreflis görðum. í Reykjavík stendur ekki byggð á hrauni, en ein- hverntíma alllöngu fyrir ís- landsbyggð rann hraun efltir farvegi Elliðaánna og állar göt ur últ í Elliðaárvog. Það má ímynda sér ástandið ef slíkt enduritæki sig. Þá færu á einu i 8 LESBÓK MORGUNBLAÐSINS 23. des. 1068

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.