Morgunblaðið - 12.09.2001, Blaðsíða 10

FRÉTTIR
10 MIÐVIKUDAGUR 12. SEPTEMBER 2001 MORGUNBLAÐIÐ
TVEGGJA daga opinberri heimsókn Ólafs
Ragnars Grímssonar forseta Íslands til
Norður-Þingeyjarsýslu lauk í gærkvöldi
með fjölskyldusamkomu í félagsheimilinu
Þórsveri. Breyting varð á fyrirhugaðri dag-
skrá; í stað samkomu frá kl. 20 til 22 í Þórs-
veri var gert hlé á henni um kl. 21 og fór
Ólafur Ragnar þá í bænastund hjá séra
Sveinbirni Bjarnasyni í Þórshafnarkirkju
vegna atburðanna í Bandaríkjunum í gær.
Að henni lokinni fór forsetinn aftur á sam-
komuna í Þórsveri og lauk henni um kl. 22
eins og fyrirhugað var.
Dagskrá gærdagsins hófst með heimsókn
forseta og fylgdarliðs hans í Grunnskólann á
Raufarhöfn, þar sem nemendur sungu fyrir
gestina og Ólafur Ragnar spjallaði við þá
drjúga stund. Spurði m.a. hvort þeir væru
mikið í fótbolta og þá vantaði ekki svörin.
„Við kepptum í Ásbyrgi og unnum og í fyrra
líka,“ sagði einn drengjanna. „Hverjir eru
bestir,“ spurði forsetinn þá. „Liverpool, Liv-
erpool, Manchester...“ ómaði um stofuna og
ljóst að áhuginn á ensku knattspyrnunni er
ekki minni á Raufarhöfn en annars staðar.
„Með hverjum heldur þú?“ spurði þá einn
snáðinn og Ólafur sagði: „Þú ert alltaf að
spyrja mig erfiðra spurninga.“ Kannaðist
við hann frá því á fjölskylduhátíðinni kvöldið
áður. Svaraði svo í samræmi við að þar fer
fyrrverandi nemandi við háskólann í Man-
chester: „Ég held með Manchester United,“
sagði Ólafur Ragnar og það fór misjafnlega í
ungu drengina. Líklega er ofmælt að baulað
hafi verið á forsetann en sumir urðu súrir á
svip, aðrir fögnuðu. Forsetinn spurði þá
með hvaða liði þeir héldu í úrvaldsdeildinni.
„Austra,“ sögðu nokkrir í einu en einn dró í
land og sagði: „Nei, við æfum með Austra.“
„Má ég koma á rúntinn á forsetabílnum?“
spurði þá skyndlega einn og beindi um-
ræðunni inn á nýjar brautir. Næst var fisk-
verkunarhús Jökuls á Raufarhöfn heimsótt,
þá tölvufyrirtækið Netver og einmitt á með-
an forseti staldraði þar við og ræddi við
tvær konur sem sinntu símsvörum hringdi
síminn: „Seðlabankinn, góðan dag,“ svaraði
önnur en þegar hringt er í þá ágætu stofnun
er einmitt ætíð svarað á Raufarhöfn. Svona
er nútímatæknin skemmtileg.
Því næst var haldið yfir í Svalbarðshrepp
og fyrst komið við á bænum Sveinungsvík
þar sem Gunnar Guðmundarson bóndi sýndi
gestum bæði heimarafstöð sína og rekavið-
arvinnslu. Heimsókn í Svalbarðskirkju var
næst á dagskrá, síðan hrútasýning í fjárhús-
unum við bæinn þar sem Ólafur Vagnsson
ráðunautur og fólk á hans vegum var að
meta veturgamla hrúta, m.a. með ómsjá;
verið var að velja hrúta til undaneldis. Það-
an var gengið stuttan spotta að Svalbarðs-
skóla, þar sem nemendur skemmtu gestum
með söng og upplestri og síðan var þar
reiddur fram hádegisverður.
Friðsælt og öruggt samfélag
Frá Svalbarði var ekið til Þórshafnar, þar
sem fyrst var komið við í kirkjunni. Þar
tóku Magnús Már Þorvaldsson sveitarstjóri
og sóknarpresturinn, Sveinbjörn Bjarnason,
á móti gestum og síðan flutti Þuríður Vil-
hjálmsdóttir óperusöngkona tvö lög, annað
við undirleik Helgu Bryndísar Magnúsdótt-
ur. Leiðin lá síðan í Grunnskólann á Þórs-
höfn, þar sem Ólafur Ragnar ávarpaði nem-
endur og kennara, en á leiðinni frá
Svalbarðsskóla til Þórshafnar fengu forseti
og fylgdarlið hans fréttir af hryðjuverk-
unum í Bandaríkjunum.
„Atburðir dagsins leiða enn í ljós hve dýr-
mætt það er að búa í þessu landi. Hvað við
erum lánsöm að geta gengið örugg um
byggðarlagið okkar, verið með félögum okk-
ar, sótt skólann án þess að þurfa að búa við
ótta og óöryggi eins og fólk gerir víða um
veröldina,“ sagði Ólafur m.a. í ávarpi sínu.
Hann sagði fólk skynja það á stundum sem
þessari hve mikil gæfa það væri að eiga
þetta samfélag, „og hvað það er mikilvægt
vegarnesti fyrir okkur öll, hvað sem við ger-
um síðar í lífinu, að hafa kynnst því friðsæla
og örugga samfélagi sem við Íslendingar
njótum. Það er kannski einkum og sérílagi í
sjávarþorpunum og sveitabyggðunum allt í
kringum landið sem við skynjum best þessa
nálægð, þessa samkennd og þetta öryggi.“
Hann sagði við börnin að þau myndu örugg-
lega þakka guði og gæfunni fyrir það síðar á
lífsleiðinni að eiga slíkt land og eiga slíkar
rætur. „Skólakerfið hjá okkur Íslendingum
hefur líka verið öflugur vettvangur til þess
að festa þessar hefðir í sessi. Það er einmitt
í skólanum, eins og skólanum ykkar, sem við
kynnumst því hvernig við vinnum með öðr-
um, hvernig við virðum skoðanir hvers ann-
ars, hvernig við metum félaga okkar og vini,
hve samskipti við aðra eru okkur mikils
virði þegar við höfum það sem veganesti út í
lífið. Það er einmitt líka í skóla eins og ykk-
ar sem hægt er að líta á nálægðina við nátt-
úruna og umhverfið til þess að byggja námið
og fræðsluna á nánum samskiptum við þá
sem stunda sjóinn eða eru til sveita og læra
þannig strax í æsku samhengið í mannlífinu
og náttúrunni og hvernig við öll í raun og
veru erum hluti af einni samfelldri lífkeðju
þessarar jarðar.“ Ólafur sagði að atburðir
dagsins hafi haft „þau áhrif á okkur að hug-
urinn leitar um leið til þeirra atburða sem
eru að gerast fjarri okkar landi en einnig á
sömu stundu til þess umhverfis sem við er-
um stödd í, þeirrar menningar, þess sam-
félags sem á sér svo djúpar rætur og er
kjarninn í því hvað í því felst að vera Íslend-
ingur. Að þjóðhöfðingi okkar getur komið
eins og við gerum í heimsókninni hér í skól-
ann í fullkomnu öryggi og frjáls án sér-
stakra varða og notið þess að búa í opnu og
frjálsu og lýðræðislegu samfélagi. Og
kannski eru það dýrmætustu skilaboð okkar
Íslendinga til veraldarinnar að draumsýnin
um hið frjálsa, lýðræðislega samfélag er
ekki bara hugsýn, hún getur orðið veruleiki
eins og við Íslendingar höfum sýnt. Og jafn-
vel hið mesta vald sem til er í veröldinni,
hvort sem það er vald fjármagns eða hers,
að í því felst ekki vörn eða skjól ef að menn
eru reiðubúnir að fórna lífinu fyrir það að
kljást við óvininn.“
Ólafur lauk máli sínu með því að biðja alla
viðstadda, unga sem aldna, að hugleiða hve
mikilvægt er að miðla unga fólkinu í landinu
og ókomnum kynslóðum af þeirri arfleifð
sem hefur gert Íslendinga að þeirri frið-
sömu þjóð sem hún er. „Á slíkum stundum
sem við erum nú að lifa sjáum við í hnot-
skurn hvílík gæfa það er að vera Íslend-
ingur,“ sagði Ólafur.
Að lokinni stund í grunnskólanum fór for-
setinn í íþróttamiðstöð Þórshafnar og ræsti
nýjan fjarfundabúnað á vegum Framhalds-
skólans á Húsavík og Fræðslumiðstöðvar
Þingeyinga. Síðan heimsótti hann Hjúkr-
unar- og dvalarheimilið Naust og loks var
gamli prestsbústaðurinn á Sauðanesi skoð-
aður, en hann er verið að endurbyggja.
„Sjáum í hnotskurn
hvílík gæfa það er að
vera Íslendingur“
Forseti skoðaði hrútasýningu í fjárhúsun-
um á Svalbarði, þar sem verið var að mæla
vöðva og fitu á hrygg veturgamalla hrúta,
m.a. Sjóðs frá Hagalandi sem sést á mynd-
inni. Frá vinstri: „íhaldsmaðurinn“ Ragnar
Sigfússon, Dorrit Moussaieff, Ólafur Ragn-
ar Grímsson, Jóhannes Sigfússon, oddviti
Svalbarðshrepps, og Ólafur Vagnsson
ráðunautur.
Hryðjuverkin í Bandaríkjunum í gær settu svip
á heimsókn Ólafs Ragnars Grímssonar forseta Íslands
til Norður-Þingeyjarsýslu í gær. Skapti Hallgrímsson
blaðamaður og Árni Sæberg ljósmyndari eru
í fylgd með forsetanum.
Morgunblaðið/Árni Sæberg
Dorrit Moussaieff og Ólafur Ragnar í fisk-
verkunarhúsi Jökuls á Raufarhöfn í gær-
morgun ásamt Margréti Vilhelmsdóttur
framkvæmdastjóra, Gunnari Jónassyni
framleiðslustjóra og Steingrími J. Sigfús-
syni alþingismanni.
HJÓNIN Jónas Finnbogason og
Hólmfríður Friðgeirsdóttir voru
sæmd nafnbótinni heiðursborg-
arar Raufarhafnar við fjölmenna
athöfn í félagsheimilinu Hnit-
björgum á mánudagskvöld, sem
haldin var í tilefni af opinberri
heimsókn forseta Íslands í Norð-
ur-Þingeyjarsýslu.
Jónas, sem er 87 ára, starfaði
sem vélstjóri á árum áður og
Hólmfríður, sem er áttræð, var
talsímavörður. Þau hafa búið á
Raufarhöfn frá árinu 1942, en
þau eru bæði úr sveitinni, Hólm-
fríður frá Núpskötlu og Jónas frá
Harðbak, nyrst á Hraunhafn-
artanga.
Nafnbótina hlutu þau hjónin
fyrir starf í þágu bæjarfélagsins.
Þau þykja hafa tekið mikinn þátt
í félagslífi í bænum þrátt fyrir að
hafa unnið baki brotnu alla
starfsævi sína. Þau hafi t.d. mætt
á allar samkomur í bæjarfélaginu
síðustu ár og var því ekki haft
fyrir því að láta þau vita að þau
yrðu að mæta á samkomuna þar
sem vitað var að þau myndu gera
það hvort eð er. Það var Ólafur
Ragnar Grímsson, forseti Íslands,
sem afhenti þeim hjónum skjalið.
„Það er ekki svo lítið, og heit-
kona forsetans kyssti okkur bæði,
ákaflega blátt áfram virtist mér
koma þarna fram,“ sagði Jónas í
samtali við Morgunblaðið. Hann
fékk heilablóðfall fyrir aðeins
þremur vikum en er eldsprækur.
Hann segir að það hafi komið
þeim hjónum algjörlega í opna
skjöldu að þau skyldu hljóta
þessa nafnbót. „Við höfðum ekki
hugmynd um þetta, við vorum al-
veg leynd því. Gunnar sonur okk-
ar vissi það og hann gerði allt til
að láta okkur ekki komast að
því,“ segir Jónas. Hann segir þau
hjónin afskaplega ánægð með
heiðursborgaranafnbótina. „En
ég veit ekki hvort við höfum unn-
ið fyrir því, það er allt annað
mál,“ sagði Jónas lítillátur.
Hjón sæmd nafnbót heiðursborgara Raufarhafnar
Kom þeim
algjörlega
í opna
skjöldu
Morgunblaðið/Þorkell
Forseti Íslands sæmdi hjónin Jónas Finnbogason og Hólmfríði Frið-
geirsdóttur nafnbótinni heiðursborgarar Raufarhafnar.
NOKKRAR laxveiðiár hafa nú lokað
og stutt í vertíðarlok í öðrum. Yfir-
leitt er fremur rólegt á bökkum
vatnanna um þessar mundir en þó er
bærilegur reytingur víða.
Það er t.d. ágætur gangur í Fá-
skrúð í Dölum og
sumarið þegar orð-
ið mun betra held-
ur en allt síðasta
sumar. Þegar vika
lifir veiðitíma eru
komnir rétt yfir
200 laxar á land, en
allt síðasta sumar
veiddust þar 143 laxar. Það þótti slakt
sumar og því allt til bóta. Hópur sem
hóf veiðiskap í ánni á síðdegisvaktinni
á mánudag var skjótt kominn með
fimm laxa á land og fylgdi sögunni að
nóg væri af laxi í ánni.
Laxinn í ármótunum
Fremur treg veiði hefur verið allra
síðustu dagana í Svartá, en heildar-
talan, um 230 laxar, er þó ásættanleg
að mati Hilmars Hanssonar, eins
leigutaka árinnar. Hann segir að síð-
ustu daga og vikur hafi vantað að lax-
inn færi sig upp úr ármótunum við
Blöndu, þar sé mikill fiskur og margir
stórir. „Það er reynsla manna að á
haustin færi lax sig úr ármótunum
upp í Svartá. Vonandi gerist það á
veiðitíma, en lokadagur í ánni er 20.
september,“ sagði
Hilmar.
Aðeins fluga í
Svartá
Í fréttum Morg-
unblaðsins um
breytingar á fyrir-
komulagi laxveiða í
Laxá á Ásum og vaxandi hóp flugu-
veiðiáa á Íslandi síðustu daga
gleymdist að nefna Svartá, en frá og
með yfirstandandi vertíð er þar að-
eins veitt á flugu.
Stórir fiskar
Stórfiskar eru jafnan dregnir á
haustin og nýlegar fregnir eru af
tveimur vænum. Þar af var annar 22
punda úr Blöndu og er það sá stærsti
úr ánni í sumar. Hinn var 17 punda
hængur veiddur á svarta Frances á
Breiðunni í landi Alviðru í Soginu.
Laxi landað í Helguhyl í Leirvogsá.
Fáskrúð betri en í fyrra
ERU
ÞEIR AÐ
FÁ’ANN?