Morgunblaðið - 12.09.2001, Blaðsíða 38

38 MIÐVIKUDAGUR 12. SEPTEMBER 2001 MORGUNBLAÐIÐ
Í GREIN í Morgunblaðinu fimmtu-
daginn 30. ágúst sl. er sagt í inngangi:
„Nýlegir vegir eru viðsjárverðari en
eldri vegir og því nauðsynlegt að aka
varlega á nýlögðum vegum í rigningu
þar sem þeir geta verið mjög hálir.“
Þetta var sagt mat framkvæmda-
stjóra malbikunarstöðvarinnar
Höfða hf., Vals Guðmundssonar.
Ökumenn hafa kvartað sl. daga yfir
hálku á nýlögðum götum og talið
aukna asfaltblöndun í malbiki orsök-
ina. Valur telur þessa ástæðu hins
vegar ólíklega og segir Höfða hf. ekki
hafa gert breytingar á asfaltspró-
sentu, heldur sé hún í svipuðu horfi
og undanfarin ár. Þetta kann að vera
rétt að nokkru leyti, enda hefur það
sama endurtekið sig ár eftir ár, þ.e.
að víða er lagt bik (tjara) á yfirborð
gatna, sem með engu móti er hægt að
kalla malbik. Hafi Valur ekki séð
þetta er ljóst að hann fylgist illa með.
Og hafi hann ekið um þær götur, sem
nýtt slitlag hefur verið lagt á hlýtur
hann að vera a.m.k. mjög sjóndapur.
Bik á götum leynir sér ekki þegar
götur eru þurrar, en þegar rignir og
götur eru blautar verða þær mjög
hálar og hættulegar, enda þá mjög
erfitt að sjá hvar bikið er. Í bleytu
gerir nýlagt bik, jafnvel nýja hjól-
barða mjög hála og það sem verra er
þeir geta verið hálir áfram eftir að
komið er á eldra „gott“ malbik, sé það
blautt. Það sem verið er að ræða hér,
hefur ekkert með rifflur dekkja að
gera, á það getur hins vegar reynt ef
vatnsdýpt á vegum er of mikil og get-
ur þá þurft að aka hægar. En við
skulum ætla að þegar lagt er nýtt slit-
lag á götur, sé gert ráð fyrir hæfileg-
um vatnshalla. Málið er að yfirborð
slitlags, sem einungis er bik er ónýtt
slitlag. Það er ekki einungis hættu-
lega hált, það hefur eðlilega ekkert
slitþol og því koma mjög fljótt hjólför
í það, þar sem vatn sest í og aftur
skapast hætta og þá bæði vegna
vatnsins og ísingar. Undirrituðum er
kunnugt um að sums staðar erlendis
er verktaki gerður ábyrgur fyrir
ónýtu slitlagi, þ.e. biklagi, og þarf að
fræsa það upp og setja nýtt slitlag á
sinn kostnað. Fyrir þá sem ekki átta
sig á við hvað er átt í grein þessari,
skal t.d. bent á Sóleyjargötu, sérstak-
lea fyrir framan skrifstofu forseta Ís-
lands. Einnig má benda á nýtt slitlag
á Hringbraut o.fl. o.fl. Hvað segja
tryggingafélög við þessum ósköpum,
þegar fjöldi árekstra verður af þess-
um völdum? Eiga þau ekki endur-
kröfurétt? Umferðarráð varaði í út-
varpi við hættu af þessu nýja slitlagi,
en getur það ekki beitt sér enn frekar
í þessu máli. Þarf stórslys til að vekja
menn til umhugsunar? Eða verður
því ef til vill eytt með því að segja að
það hafi „bara“ verið svo blautt og
hált?
SKÚLI ÓLAFSSON,
Lindarflöt 12, Garðabæ.
Götur hálar í rigningu
Frá Skúla Ólafssyni:
ÞESSI spurning er farin að þrýsta
töluvert á eftir margra áratuga blund,
en hún kom fyrst fram í október 1928
í erindi er síðan var birt í Ennnýal.
Á höfuðborgarsvæðinu eru starf-
andi tvær stjörnusambandsstöðvar,
önnur frá 1969, hin frá 1978, fyrir ut-
an allar þær óbeinu sambandsstöðv-
ar, þar sem sambandsfundir (miðils-
fundir) eru haldnir um land allt.
Munurinn á þeim opinberu og hinum
er í sjálfu sér ekki mikill, aðeins hugs-
unarhátturinn og aðferðafræðin.
Þátttakendur í starfi hinna opinberu
sambandsstöðva eru meðvitaðir um
að þeir hafa samband við íbúa ann-
arra hnatta í hvert sinn er þeir setjast
niður til samstillingar, sem er und-
irstaða þess að samband náist. Í hin-
um óopinberu sambandstöðum eru
þátttakendur yfirleitt ekki meðvitaðir
um að samband þeirra (miðilssam-
band), er við íbúa annarra sólkerfa í
alheiminum í hvert sinn er þeir ganga
til sambands.
Dr. Helgi Pjeturss setti fram kenn-
ingu um „samband lífs í alheimi“ í
hinni íslensku heimspeki er út kom
1919. Í kaflanum „Hið mikla sam-
band“, í fyrsta bindi Nýals, segir:
„maðurinn er sambandsvera“, hann
er ævarandi hluti af náttúrunni og er
eilíflega í sambandi við aðrar mann-
verur og lífríkið í alheimi. Samkvæmt
lögmáli lífsins er maðurinn að senda
og móttaka hugsanir, dag sem nótt. Á
nóttunni heitir sambandið draumur, á
daginn hugboð og uppgötvanir í ýmsu
formi. Á sambandsfundum (miðils-
samkomum) er þessu öðruvísi farið,
þá eru menn að stefna að ákveðnu
beinu sambandi á milli lífvera, hnatta
á milli. Með byggingu stórrar sam-
bandsstöðvar verður hægt að taka
stór skref til réttrar áttar og hugs-
unar. Þá verður hægt að hefja skipu-
legar tilraunir og þróa aðferðir til
sambands við öflugar háþroska vit-
verur af holdi og blóði, íbúa á öðrum
hnöttum hins óendanlega geims.
Vegna fámennis hópanna sem
stundað hafa tilraunir með meint
samband við íbúa annarra sólkerfa,
hefur ekki náðst það vitsamband sem
sóst er eftir og telst öll viðleitni okkar
hingað til aðeins vera vísir að sam-
bandi. Þessar tilraunir þarf að gera af
stórum hópi manna og einnig af mik-
illi þekkingu, af hinum lærðustu
mönnum á þessu sviði, svo árangur
náist. Hina æfðustu greind og hinn
mesta kærleik þarf til við þessar til-
raunir, því stefnt er til sambanda við
guðlegar kærleiksríkar vitverur ann-
arra hnatta, með hugsunina og kær-
leikann að vopni, annað ekki.
Þessum orðum er beint til allra
þeirra hugsandi einstaklinga og fé-
lagasamtaka, sem starfa að sam-
bandsmálum (miðilsfundum) hér á
landi. Slíku sambandi fylgir aukið vit,
aukin þekking og ekki hvað síst
möguleikar til margskonar lækninga
og kraftaverka, að ekki sé talað um
aukna lífmögnun öllum til handa.
Reykjavík var ekki byggð á einum
degi frekar en aðrar borgir. Samtök
um byggingu stjörnusambandsstöðv-
ar og síðan bygging hennar, verða
sennilega ekki reist á einum degi, en
mjór er mikils vísir.
ATLI HRAUNFJÖRÐ,
Marargrund 5, Garðabæ.
Er þörf á stjörnu-
sambandsstöð?
Frá Atla Hraunfjörð:






 




 
  

    

   
 

   !  
"## 
$

%& '##
()*
+ 


,)  


  
 (%

-  



$  

.++ 
BRÉF
TIL BLAÐSINS
Kringlunni 1 103 Reykjavík
Sími 569 1100

Símbréf 569 1329
Netfang bref@mbl.is
Allt efni sem birtist í Morgunblaðinu og Lesbók er varðveitt í upplýsinga-
safni þess. Morgunblaðið áskilur sér rétt t i l að ráðstafa efninu þaðan, hvort
sem er með endurbirtingu eða á annan hátt. Þeir sem afhenda blaðinu efni
ti l birtingar teljast samþykkja þetta, ef ekki fylgir fyrirvari hér að lútandi.