Íslendingaþættir Tímans - 12.05.1971, Síða 3

Íslendingaþættir Tímans - 12.05.1971, Síða 3
KRISTSN JÖNSDÚTTIR HLIÐ Fædd 22. febrúar 1881. Dáin 26. janúar 1971. Foreldrar Kristínar voru Jón Stefánsson bóndi, Berunesi og kona hans, Herdís Sigurðardótt- ir. Á æskuárum þess, sem þessar línur ritar, var Berunes — bernskuheimili Kristínar — orð- lagt fyrir góðan búskap og þrifn- að. Gestaheimili mikið, enda kirkjustaður í miðri sveit og jörð- in góð og gagnsöm sem fleiri jarð ir á Berufjarðarströnd. Búsvelta mun þar aldrei hafa verið land- læg. Fjörðurinn fiskisæll og fólk- ið duglegt. Vinnugleði og snyrti- mennska þar á ströndinni al- menn svo af bar á nokkrum bæj- um: var Berunes heimilið þar i fremstu röð. Kristín fæddist í Gautavík en var þriggja ára er foreldrar henn- ar fluttu að Berunesi, var fædd og fóstruð við þetta umhverfi og ólst upp í hópi glaðra ungmenna, syst- kina og frænda, sem reyndust vel er á ævina leið. Þá var árferði batnandi í lok nítjándu aldar og svo tók hin tuttugasta við. Þarna var á ferð hin marglofaða alda- móta-kynslóð, sem lét hendur standa fram úr ermum, þá út í lífsbaráttuna kom. Við botn Berufjarðar er prests- setursjörðin Berufjörður. Þar bjó á þessum árum séra Benedikt Eyjólfsson, fæddur 1. nóv. 1863 á Stuðlum í Reyðarfirði, og kona hans Guðlaug Gísladóttir frá Star- dal í Mosfellssveit. Þau áttu einn son Gísla, er fór til Ameríku og farnast þar vel. Séra Benedikt var hið mesta ljúfmenni, talinn kennimaður góð ur og heimilisfaðir einstakur. — Þjóðvegurinn yfir Berufjarðar- skarð lá þarna rétt við túnið — póstleiðin — og gestagangur mik- ill á öllum tímum árs. Allt í einu bar óvæntan skugga fyrir prests heimilið, frú Guðlaug Gísladótt- ir veiktist og andaðist veturinn 1896. Kristín hafði þá verið til hjálpar um tíma í Berufirði hjá prestshjónunum, og var þar eitt- hvað áfram eftir að Guðlaug dó. Tveim árum seinna andaðist Her- dís móðir Kristínar, og tók Krist- ín við forstöðu heimilisins á Beru nesi. En séra Benedikt mundi hina glæsilegu og sérstaklega þrekmiklu ungu stúlku á Beru- nesi og á næstu árum felldu þau hugi saman og giftust 4. júli 1901. Þann dag taldi Kristin mestan hamingjudag lífs síns. Þau Kristín og séra Benedikt bjuggu næstu árin með rausn í Berufirði. Þá var það, sem undir- ritaður kom til þeirra á leið sinni heim úr skóla vorið 1902, og varð hrifinn af. Þau hjónin tóku mér vel sem væri ég sonur þeirra. Bújörðin Berufjörður er kosta- mikil fjárjörð. Allt átti þetta vel við gestinn, sem á þeim árum var talinn hugsa meira um kindur en kvenfólk. Þó fór svo að hrifnast- ur varð hann af maddömunni ungu og manni hennar, hinum bjartsýna framfara- og félagsmála manni, prestinum og bóndanum í Berufirði. Fá ár liðu, alhliða breyting byrjaði eftir alda kyrrstöðu. — Prestshjónin frá Berufirði fluttu til Bjarnaness í Hornafirði harða vorið 1906. Séra Benedikt hafði verið kosinn prestur þar, og kona hans yfirgefur nú æskustöðvar frændur og vini. Varla hefur það verið sársaukalaust. Búskap stund uðu þau áfram. Hestar fylgdu fólk inu á nýja heimilið og kýrnar löbbuðu alla leiðina fra Berufirði í Bjarnanes í Skaftafellssýslu. Fallegar skepnur, stroknar og kjassaðar af mildum höndum Kristínar, sem var alla tíð sér- stakur dýravinur — og mannvin- ur. Söfnuðurinn í Bjarnanessókn var ánægður með nýja prestinn. Þá var bjart yfir Bjarnanesi Teits hins ríka. En oft er hamingjan hverful. Séra Benedikt veiktist og and- aðist í ársbyrjun 1913 aðeins 50 ára að aldri. Þarna var ekkja eftir með fimm böm, sjötta barnið höfðu þau misst í fæðingu. — Kristín yfir- gaf staðinn en sat í búinu fyrst um sinn. Næsta vor trúlofaðist hún Stefáni Jónssyni vegaverk- stjóra og bónda á Hlíð í Lóni. Þau flutti að Hlíð og giftust næsta haust Stefán var skólabróðir minn, mjög álitlegur maður, vel gefinn og verkhagur í bezta lagi — dugn- aðarmaður og framgjarn, varð brátt oddviti sveitarinnar og síð- ar hreppstjóri og sýslunefndar- maður, friðsamur, gætinn og góð- viljaður, bókhneigður og skrifari góður. Leituðu samsveitungar mjög til hans um skýrslugerðir og bréf til hærri staða, sem kallað er, og fengu hina beztu fyrir- greiðslu. Hann var ættfróður og stálminnugur t.d. um ártöl þjóð- arsögurnar, menn og málefni. Kristín og Stefán bjuggu á Hlíð í meira en hálfa öld og var heim- ili þeirra það fyrsta í sýslunni sem verðlaun hlaut fyrir prýði* lega ungengni utanhúss og innan. Allan þann tíma, er þau bjuggu í Hlíð var ég nágranni þeirra og ÍSLENDINGAÞÆTTIR 3

x

Íslendingaþættir Tímans

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Íslendingaþættir Tímans
https://timarit.is/publication/303

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.