Íslendingaþættir Tímans - 12.05.1971, Side 4

Dagmar Guðmundsdóttir
Fædd 4.11.1967.
Dáin 9.3. 1971.
Litla Dagmar mín! Þegar fregn-
in flaug' frá manni til manns hér
minnist ánægjulegra samskipta
við þau og börn þeirra.
Kristín var heimakær og hús-
móðir góð, hafði mikið verk að
vinna. Börn hennar og Stefáns
urðu fjögur, tvær stúlkur og tveir
piltar og auk þess fóstursonur,
svo með honum urðu Hlíðarbörn-
in 10 — hraustlegur hópur, mik-
ið dugnaðarfólk, Þau eru hér tal-
in eftir aldursröð:
Guðlaug Benediktsdóttir, rithöf
undur, Hraunkoti. Páll Benedikts
son, verkstjóri í Ræsi, Rvík. Egill
Benediktsson, oddviti í Volaseli.
Guðrún Benediktsdóttir, húsfrú í
Rvík. Skafti Benediktsson, bóndi
í Hraunkoti, Ragna Stefánsdóttir,
húsfrú á Múla í Geithellnahreppi,
Benedikt Stefánsson, hreppstjóri
og bóndi Hvalnesi. Jón Stefáns-
son, bóndi, Hlíð. Kristín Stefáns-
dóttir, dáin. Hún var listakona í
útskurði og málari, gift Friðriki
B. Jónssyni, refaskyttu og veiði-
manni í Hraunkoti. Einar Bjarna-
son, fóstursonur, lögregluþjónn
í Reykjavík. Þau Kristín og Frið-
rik áttu einn son, Friðrik Friðriks
son, efnispilt, sem fóstraður er
fjjá Skafta og konu hans, Sigur-
laugu Árnadóttur í,Hraunkoti.
Síðustu æviárin var Kristín
mjög heilsutæp. Eftir lát Stefáns
í sept. s.l., fluttist hún að Hraun-
koti til barna sinna þar og þar
andaðist hún er hana vantaði tæp
an mánuð til að fylla níunda tug
ævi sinnar.
Ég þakka hér með Hlíðarhjón-
um og börnum þeirra ánægjulega
samfylgd. óska ætt þeirra allri
gæfu og gengis um ókomin ár.
Sigurður Jónsson,
StafafellL
í Dýrafirði, um að þú værir horfin
af sjónarsviði þessa heims, lagðist
þessi þunga lömunartilfinning yfir
sál mína. Þegar svona skyndilega
er höggvið á strenginn, vaknar
þessi síendurtekna spurning í vit-
und manns, hver skilur lífsins
skapadóm? Hvenær náum við
þeim lífsþroska að skilja á raun-
hæfan hátt, að hér er aðeins um
vistaskipti að ræða og stundar að-
skilnað?
Þegar hún Dagmar litla leit fyrst
dagsins ljós, var hún sem lítið
ófullburða blóm sem gægðist ein-
um of snemma inn í þennan kalda
heim. En í skjóli og umönnun
góðra foreldra og systra, var hún
svo vel varin fyrir næðingi lífsins,
að lífsþróttur hennar náði ótrúlega
fljótt að festa sterkar rætur. Og
hvenær sem maður spurði frétta
eða leit Dagmar augum, sá mað-
ur hvað hún dafnaði vel og sigr-
aði örugglega að lífsþrótti. En hvað
er þá á bak við, að henni skuli
svo skyndilega vera svipt burt af
leikvangi þessa lífs eftir rúmlega
þriggja ára göngu. Við þeirri spurn
ingu fær maður víst seint full-
nægjandi svar. En eitt er ég alveg
sannfærð um, að þessi þrjú stuttu
ár, hafa haft sinn ákveðna tilgang.
Hvert skref hennar til aukins
þroska, hvert bros hennar og barns
legt orð, hefur auðgað líf foreldra
liennar og systra og veitt því aukna
fyllingu. Og þó hér sé staðar
numið fyrir okkar jarðnesku aug-
um, þá veit ég að barnslegt bros
hennar og blíðuhót fylgir ástvinum
hennar um ókomna framtíð, og
þótt sorgin sé sár og lamandi, þá
eru það þessar minningar, sem
koma eins og ljósfleygar gegnum
sortann, þannig að smá óvænt
minning getur fengið mann til að
brosa gegnum harmanna tár. Og
umfram allt megum við ekki
sporna á móti því, að geislar minn-
inganna fái aðgang að sál okkar,
því að þeir létta okkur svo leiðina
til lífsins á ný. Og eitt veit ég með
cruggri vissu, að nú Rtla
Dagmar okkar í örmum þess al-
mættis, sem aldrei varpar skugga
á hennar flekklausu lífsbraut og
sem er grundvöllur allrar tilveru.
Dagmar var dóttir hjónanna Guð
mundar Valgeirssonar og Helgu
Aðalsteinsdóttur, er búsett eru á
Þingeyri við Dýrafjörð. Hún var
yngst þriggja systra.
Ég bið guð að gefa ástvinum
hennar styrk að standast hina erf-
iðu raun og vissu um almætti kær-
leikans til að varðveita börnin okk-
ar öll, lífs og liðin. Hjartans sam-
úðarkveðjur.
V.G.
LEIÐRÉTTING
Þessar meinvillur hafa slæðzt
inn í minningargrein Sigríðar Ein
arsdóttur frá Varmahlíð í íslend
ingaþáttum 31. marz.
ísólfsskáli átti að vera ÁsóJfs-
skáli. Arndís á að vera Anndís.
Átta börnum skal vera sex.
4
ÍSLENDINGAÞÆTTIR