Íslendingaþættir Tímans - 12.05.1971, Síða 20

NNING
Gublaugur Þorsteinsson
Kær kveðja.
frá hjartkærri eiginkonu Mar-
gréti Magnúsdóttur.
Á kveðjustundu margs er æ að
minnast,
margt að þakka, margs að sakna
og þrá., —
fyrir þeim, sem ung í æsk\
kynr ast
og eiga síðan samleið lífsbraut á,
þar til á ævikveldi sól í Ægi
sígur,
síðasti geislinn hverfur, lokast
brá,
aflvana höndin heita og trausta
hnígur,
hjartað trúa og göfga er hætt að
slá.
Samt er ljómi harmsins húmi
yfir,
helgarmyndir ylja hugarrann,
mynd þín björt í munaheimi
lifir
og minningin um góðan, sannan
mann.
Með virðingu þín verk af hendi
leystir,
sem vinur brástu ei neinum lífs
um stig, —
með vinarhönd oft veikan við þú
reistir,
ó, víst ég þakka Guði fyrir þig.
Sá Guð, sem ræður öllu lífi yfir,
allt þér launi sem að þú varst
mér,
hann, sem segir, hjá mér látinn
lifir
— í ljósi dýrðar gæti þín hjá sér.
Hans náð og blessun megi um
eilífð alla
ylja og lýsa braut hins nýja
lands.
Við sjáumst aftur, saman leiðir
falla,
og siglum glöð á öldum
Ijósvakans.
Sigurunn Konráðsdóttir.
f
Guðlaugur Þorsteinsson, fyrr-
verandi skipstjóri, lézt sviplega
þann 14. janúar síðast liðinn og
var jarðsunginn þann 22. sama
mánaðar. Þó nokkuð sé um liðið,
langar mig að minnast hans nokkr
um orðum.
Guðlaugur var rúmlega sjötug-
ur, er hann lézt. Hann fæddist á
Hofi í Vopnafirði 14. október 1900.
Foreldrar hans voru Vilborg Jóns-
dóttir og Þorsteinn Þorsteinsson.
Þau fóru til Ameríku með börn
sín öll nema Guðlaug, sem komst
í fóstur hjá Þórhildi Högnadóttur
og Þórði Þórðarsyni. Þau fluttu til
Hafnarfjarðar og reistu þar bæ,
sem þau nefndu Hraunkot, þar
sem nú er Hellisgata 12. Þar ólst
Lilli í Hraunkoti upp, en svo var
Guðlaugur jafnan nefndur. Þetta
nafn fylgdi honum alla hans ævi
og margur Hafnfirðingur mun
ekki hafa kannazt við hann undir
öðru nafni. Ég held, að öllum, sem
til þekktu, hafi hlýnað um hjarta-
rætur, er talað var um Lilla í
Hraunkoti. Hann var alls staðar
aufúsugestur, enda mikið ljúf-
menni.
Æskuheimili hans, Hraunkot,
var í þjóðbraut milli Garðahverfis
og Hafnarfjarðar. Var sú leið jafn
an farin gangandi. Garðhverfingar
ráku erindi sín í Hafnarfirði, verzl
uðu og drógu í bú, en Hafnfirð-
ingar sóttu kirkju á helgum dög-
um að Görðum. Var þá vegmóðum
gott að koma í Hraunkot og hvíl-
ast, þiggja beina eða gistingu. Öll-
um var tekið með sömu hlýju og
gestrisni, hver sem í hlut átti.
Slík heimili er gott að gista. Ómet
anlegt veganesti hefur það verið
ungum sveini, að alast upp hjá
þeim Hraunkotshjónum, þar sem
góðvild og hjartahlýja sátu í fyrir-
rúmi.
Lilli í Hraunkoti óx upp og varð
fríður og gervilegur maður. Sjálf-
sagt hefur mörgum, sem kynntust
honum fyrst fullorðnum, fundist
undarlegt að heyra hann kallaðan
Lilla í Hraunkoti og það meira að
segja, þegar Hraunkot varð að
Kirkjuvegi 12 og síðar Hellisgötu
12 og hann löngu fluttur burt. En
það hvíldi einhver ljúfleiki yfir
nafninu, Lilli í Hraunkoti, og því
vildu vinir hans ekki sleppa.
Ungur að árum fór Guðlaugur
að sækja sjóinn. Síðar fór hann í
Stýrimannaskólann og lauk þaðan
prófi 1923. Hann var lengi skip-
stjóri eða stýrimaður, oftast á tog-
urum.
Guðlaugur var góðum kostum
búinn, traustur og vandaður í hví-
vetna, dugnaðurinn og kappið mik
ið, en gætinn og prúður til orðs
og æðis. Var hann því eftirsóttur
í skiprúm.
Skipsfélagarnir dáðu þennan
dagfarsprúða mann, sem aldrei
brást, þó í nauðir ræki.
Árið 1947 fékk Guðlaugur löm-
unarveiki. Að vísu komst hann til
heilsu aftur, en varð aldrei samur
maður. Hætti hann þá sjómennsku,
og starfaði síðan hjá Bæjarútgerð
Hafnarfjarðar. Má segja að hann
ynni hjá Bæjarútgerðinni frá stofn
un hennar allt til æviloka. Kom
þá glöggt fram hans mikla trú-
mennska, lipurð og'árvekni. Hann
sá um veiðarfæri og búnað skip-
anna og kom honum þá vel þekk-
ing sú og reynsla, er hann hlaut
á sjósóknarárum sínum. Þessi störf
leysti hann frábærlega vel af
hendi, enda. mátti hann í engu
vamm sitt vita. Guðlaugur átti
óskorað traust, traust allra, er til
hans þekktu. Hann var lengi í út-
gerðarráði, og þar eins og annars
staðar var hann heill í starfi.
Guðlaugur Þorsteinsson kvænt-
ist árið 1931, eftirlifandi konu
20
ÍSLENDINGAÞÆTTIR