Íslendingaþættir Tímans - 12.05.1971, Side 31

um, þó þungslin væru ekki mikil.
Vegir voru engir og oft ófærð á
heiðinni og bylir, en fáir dagar
ætla ég að fallið haíj úr í milli-
ferðum vegna færðar og veðurs.
Guðmundur var ötull og duglegur
ferðamaður og ratvís.
Minnist hann sérstaklega einnar
ferðar yfir Sandsheiði og var sr.
Erikur J. Eiríksson þá með hon-
um til messu á Sæbóli. Veður yar
hið versta og í raun og veru ófært.
Sr. Eiríkur hefur sent Guðmundi
jólakort á hverjum jólum og minn-
ist þar ævinlega þessarar heiðar-
ferðar.
Hér í sveitinni er frekar veður-
sælt, vestan Sandsheiðar, einkum í
góðviðrum síðustu áratugi.
Eitt sinn var Guðmundur, (líkl.
1910) 9 kl.-tíma frá Núpi inn að
Fremstuhúsum í blindbyl, sem ann
ars er 1—IV2 tíma gangur í góðri
færð. Fylgdi sjónum mest af leið-
inni til að rata, og varð síðast að
vaða fyrir framan móðinn, undir
bökkunum, hér fyrir utan.
Þegar faðir hans kom til dyra,
sagði hann við son sinn „það end-
ar með því að þú drepur þig“.
Hefur honum þótt nóg um dirfsk-
una hjá syninum, þótt sjálfur væri
hann hið mesta karlmenni og óvíl-
samur.
Kennslustörf Guðmundar voru
rækt með ágætum og notaðist^vel
að þeim við ófullkomnar aðstæð-
ur.
Nemendur hans bera hlýhug til
hans, enda segir hann að kennsla
hafi alltaf staðið hug sínum næst
og þar næst sjómennska, einkum
á farskipum, en búhneigður hafi
hann ekki verið.
Guðmundur var í hreppsnefnd
á yngri árum sínum, hann var
einn af stofnendum Kaupfélags
Mýrahrepps 1919 og fyrsti end-
skoðandi þess. Hann er einlægur
samvinnumaður og hefur ævin-
lega lagt öllum góðum málum lið
sitt í orði og verki. Hann er enn
léttur á fæti, les mikið og fylgist
vel með útvarpi og sjónvarpi, þó
heyrnin sé farin að bila. Hann hef-
ur unnið hörðum höndum alla ævi
og sjaldan orðið misdægurt.
Guðmundur Hermannsson
kvæntist tveim konum. Fyrra
hjónaband hans var farsælt, en
veikindi og dauði eiginkonunnar,
batt of fljótt enda á það.
Síðari kona hans er mæt og góð
kona, sem staðið hefur trúlega við
hlið manns sfns í blíðu og stríðu.
Oft varð hún að sjá ein um
heimili og börn, vegna fjarveru
manns síns, bæði við kennslustörf
og sjómennsku á vorum, og vera
þá bæði bóndinn og húsfreyjan.
Hafa sjómannskonur tíðum þekkt
það hlutskipti.
Guðmundur hefur síðustu árin
dvalið hjá dóttur sinni Vilborgu
og manni hennar á Núpi.
Börn Guðmundur eru öll góðir
og nýtir þegnar, er skipa sæti sitt
með sæmd, og er það mikilsvert,
og beztu erfiðislaunin að lokum.
Þessi orð frá minni hálfu, eiga
að vera þakklætisvottur fyrir ágæt
störf í þágu samfélagsins og sveit-
arinnar, svo og nána og góða
kynningu og samvistir vegna ná-
grennis, um meir en hálfrar aldar
skeið.
Óska ég honum og skylduliði
hans allrar blessunar.
Jóhannes Davíðsson.
Séra Guðmundur
ekki hestum oft og einatt. Varð
hann þá að fara gangandi eða á
skíðum bæði á annexíuna Krapp-
staði og annað, sem hann þurfti
að fara um prestakallið. Sýndi
hann í því einnig ósérhlífni og
röskleika.
Sem prestur var hann afburða
vinsæll í söfnuðum sínum. Hann
vandaði alla framkomu sína, bæði
í kirkju og utan hennar og vildi
leysa öll sín störf sem bezt af
hendi. Dr. Ásmundur Guðmunds-
son biskup, sagði mér frá því, að
þegar hann vísiteraði Barðspresta-
kall, hefði hann spurt söfnuðinn
eins og venja er til, hvernig hon-
um líkaði við prestinn sinn. Hefði
þá forustumaður safnaðarins og
mikilsvirtur maður í sveitinni sagt
meðal annars, að hann lifði og
breytti í fullu samræmi við bað,
sem hann kenndi af stólnum, og
hann bætti þvi við, að æskilegt
væri, að allir þjónar kirkjunnar
gætu fengið og átt þann vitnis-
burð með réttu. Sýnir þetta glöggt,
hversu vel metinn og vinsæll hann
var í söfnuðum sínum.
Séra Guðmundur er gleðimaður
mikill og hrókur alls fagnaðar í
vinahópi. Bæði voru þau hjónin
með afbrigðum gestrisin og góð
heim að sækja. Var ætíð glatt og
hlýtt undir þeirra þaki, þar leið
öllum vel og áttu þau bæði um
það óskipt mál. Bæði voru þau
hjálpsöm og greiðvikin og vildu
úr öllum vandræðum vina sinna
og sóknarbarna bæta. Oft voru hjá
þeim að sumrinu fleiri og færri
börn og unglingar, bæði af Siglu-
firði og víðar að, og áttu þar góða
ævi og munu þau minnast hjón-
anna beggja með mikilli hlýju og
þakklæti.
Séra Guðmundur er ákaflega
hlédrægur að eðlisfari og hefur
aldrei sótzt eftir virðingar- eða
valdastöðum. Þó var hann allmörg
ár í hreppsnefnd og oddviti henn-
ar um skeið. Endurskoðandi kaup-
félagsins í Haganesvík var hann
öll árin, sem hann var á Barði
og formaður sjúkrasamlags sveitar
innar um langt árabil. Hann hefur
verið eindreginn framsóknarmað-
ur alla tíð, fastur á skoðunum sín-
um og enginn veifiskati í þeim
efnum.
Þegar hann sviplega og óvænt
missti sína ágætu konu, var það
mikið áfall fyrir hann og heimilið
allt. Tók þá Signý, dóttir hans við
forstöðu heimilisins, en hún var
skipuð kennari við bamaskólann
í Haganeshreppi 1959 Voru þau
þá ýmist heima á Barði eða í skól-
anum að Sólgörðum, sem er mjög
nálægt prestssetrinu. Kenndi þá
séra Guðmundur stundum í for-
föllum hennar og þegar með
þurfti. Árið 1966 hætti hann prest-
skap og fluttist til Reykjavíkur.
Hefur hann síðan búið hjá dr.
Guðmundi syni sínum og frú Hildi
konu hans. Á hann þar að sjálf-
sögðu góða daga.
Hann er vel hress, léttur á fæti
og léttur í lund eins og hann hef-
ur alltaf verið og virðist ellin ekki
ætla að ná verulegum tökum á
honum enn sem komið er. Hann
þykir alls staðar góður gestur, er
hann kemur til frændfólks síns
og vina og vilja allir halda hon-
um sem lengst hjá sér. Hann er
líka alltaf jafn reiðubúinn að veita
liðsinni sitt, hvar og hvenær sem
vinir hans þurfa á að halda. Hefi
ég og fjölskylda mín ekki sízt af
því að segja og ýmislegt honum
að þakka. Við óskum honum hjart
anlega til hamingju á þessum tíma
mótum í lífi hans og vonum að
hans glaða lund og góðsami hug-
ur endist honum til æviloka.
Reykjavík, 6. apríl 1971,
Þorst. B. Gíslason
frá Steinnesi.
ÍSLENDINGAÞÆTTIR
31