Eintak

Tölublað

Eintak - 07.07.1994, Blaðsíða 30

Eintak - 07.07.1994, Blaðsíða 30
f EEEE Bandaríkjamenn stóðu í Brössum á þjóðhátíðardeginum Brasilíumenn betri Brasilíumenn komust í hann krappann á mánudagskvöldið þeg- ar þeir mættu gestgjöfunum í sjötta leik 16 liða úrslita HM í Bandaríkj- unum. Bandaríkjamenn vörðust af öllum lífs- og sálarkröftum og voru greinilega staðráðnir í að selja sig dýrt og veita snillingunum í brasil- íska liðinu verðuga keppni. I fyrri hálfleik var þó þegar ljóst hvert stefndi. Eftir hættulegt færi Bandaríkjanna strax á upphafsmín- útunum fóru sóknir Brassanna að þyngjast og þeir fóru að skapa sér meiri og hættuíegri færi. Romario, markahæsti maður þeirra, fór illa með nokkur ágæt færi, skaut í stöng og þaðan af verra. Rétt fyrir leikhlé dró til tíðinda. Úti á hliðarlínunni vinstra megin áttust við Leonardo hjá Brössum og Bandaríkjamaðurinn Tab Ra- mos. Eitthvað fór baráttan illa í kappana og eftir handalögmál var Leonardo vikið af leikvelli fyrir að gefa Ramosi olnbogaskot í andlitið. Ramos, sem fékk áminningu fyrir atvikið, var borinn af leikvelli og kom ekki aftur inn á. I seinni hálfleik jókst þungi bras- ilísku sóknarinnar enn þótt þeir væru einum færri. Sem fyrr óð Ro- mario í færum og oft munaði litlu að illa færi fyrir Bandaríkjamönn- um, sem vörðust af kappi og skeyttu minnstu um sóknarleik. Varnarmaðurinn Alexei Lalas stóð sig eins og hetja í leiknum og hafði góðar gætur á Romario. Það var síðan ekki fyrr en rúm- um stundarfjórðungi fyrir leikslok að Romario gaf gullfallega send- ingu á félaga sinn Bebeto, sem skoraði markið sem réði úrslitum. Engum blöðum er um það að fletta að Brasilíumenn voru sterkari aðil- inn í leiknum og úrslitin voru sanngjörn, en mörgum fannst Brassarnir þurfa að hafa undarlega mikið fyrir sigrinum og var Rai sárt saknað á miðjunni, en Perreira þjálfari ákvað að setja fyrirliðann út úr liðinu og láta Mazinho í hans stað. „Mazinho er í góðu formi og þetta var ákveðin tilraun," sagði Perreira aðspurður um valið. Eins er marga farið að lengja eftir tæki- færi til að sjá undrabarnið Ronaldo leika listir sínar inni á vellinum en hann mun vera nokkuð laginn með boltann. Perreira hefur látið hafa eftir sér að þar sé lykilleikmaður á ferð og þess vegna er fjarvera hans nokkurt undrunarefni. © Alexei Lalas horfir skelfdur á eftir boltanum á leið ímarkið eftir skot Bebeto. Og upphaf marksins var að sjálfsögðu gullfalleg sending frá Romario. STORI DOMUR JxílUOtt Spj&lCltO Hverjirfáþað, leikmenneðadómarar? Mönnum kann að koma það heldur spánskt fyrir sjónir að þrátt fyrir að aukaspyrnunum í HM í Bandaríkjunum hafi fækkað um að meðaltali 11 frá því uem var á Italíu 1990 (þ.e. úr 39 í 28 að meðaltali í leik í riðlakeppninni) þá hafi gulu spjöldunum á sama tíma fiölgað úr sextíu í níutíu og þeim rauðu úr þremur í sex. Aðalástæðan fyrir þessari fjölgun er að sjálfsögðu strangari fyrirmæli FIFA til dóm- aranna, þannig að leikmenn vita nú að ef þeir brjóta af sér þá eru meiri líkur á því en áður að brot- inu fylgi einnig refsing í formi guls eða rauðs spjalds með tilheyrandi leikbönnum. Þannig má færa gild rök fyrír því að strangari dómgæsla fyrirbyggi grófan leik. Færri frí- spörk að meðaltali í leik hafa einn- ig haft það í för með sér að „virkur leiktími", það er að segja, sá tími sem boltinn er í leik af 90 mínútna leiktíma, hefur aukist úr um það bil 50 mínútum á ítalíu 1990 í um það bil 61 mínútu nú (að meðaltali í leik í riðlakeppninni). Af ofanrit- uðu mætti því í fljótu bragði draga eftirfarandi ályktun: Strangari dómgæsla = færri leikbrot = bolt- inn lengur í leik = fleiri mörk = skemmtilegri leikir. En þessi ströngu fyrirmæli og stöðugar áherslubreytingar FIFA á þeim virðast hafa sett allt of mikla pressu á eina áhugamanninn sem eftir er í knattspyrnunni á HM, nefnilega dómarann. FIFA hótaði því fyrir keppnina að þeir sem ekki stæðu sig í stykkinu yrðu sendir heim og nú að loknum leikjum 16 liða úrslitanna hafa nokkrir þegar hlotið rauða spjaldið, þar á meðal þeir Röthlisberger og Pairetto, sem báðir þóttu líklegir kandídatar íyrir sjálfan úrslitaleikinn. Röthlis- berger dæmdi ekki vítaspyrnu í leik Þjóðverja og Belgíumanna og Pairetto dæmdi aukaspyrnu fyrir utan teig fyrir brot sem virtist vera framið fyrir innan teig í leik Arg- entínumanna og Rúmena. í báð- um tilfellum taldi FIFA jafnframt að rauða spjaldið hefði átt að fylgja með í kaupunum. Gífurleg pressa var því sett á dómarana sem dæmdu tvo síðustu leikina í 16 liða úrslitunum, það er Mexíkóann Brizio Carter, sem dæmdi leik Itala og Nígeríumanna, og Sýr- lendinginn Al-Sharif, sem dæmdi leik Búlgara og Mexíkóa, en hana virtust hvorugur þeirra þola. Cart- er rak Italann Zola út af fyrir að því er virtist engar sakir, en sleppti síðan landa hans Maldini fyrir gróft brot, og Al-Sharif dæmdi vítaspyrnu á Búlgara sem vakti furðu flestra, auk þess sem hann rak út af sinn leikmanninn úr hvoru liðinu fyrir saklaus brot. Báðir höfðu þessir dómarar dæmt leiki í riðlakeppninni og fengið mjög góða dóma fyrir frammi- stöðu sína þar. Menn hljóta því að leiða hugann að því hvort þessi ít- arlegu og síbreytilegu fyirmæli FIFA til dómaranna geri þeim ekki ókleift að dæma á þann hátt sem „Þessi ströngu fyrirmæli og stöðugar áherslu- breytingar FIFA á þeim virðast hafa sett allt of mikla pressu á eina áhugamanninn sem etíir er íknattspyrnunni á HM, nefnilega dómarann." gerði þá að toppdómurum, það er að segja af tilfinningu fyrir leikn- um og „common sense". En hverjir hinna 24 útvöldu dómara á HM '94 eru ennþá „syndlausir" og þar með líklegustu kandídatarnir fyrir sjálfan úrslita- leikinn? Frakkinn Joel Quiniou hlýtur að teljast hafa góða mögu- leika, en hann hefur sýnt mjög trausta og yfirvegaða dómgæslu í tveimur erfiðum leikjum, það er leik Rússa og Svía, þar sem hann dæmdi meðal annars tvær víta- spyrnur sem venjulegir áhorfendur þurftu nokkrar endursýningar til þess að sannfærast um að væru réttar, og síðan leik Bandaríkja- manna og Brasiiíumanna, þar sem hann vék meðal annars hinum annars frábæra bakverði samba- drengjanna, Leonardo, af leikvelli fyrir ruddalegt olnbogaskot. Dan- inn Peter Michelsen, sem FIFA valdi besta dómara heims síðastlið- in tvö ár, hlýtur einnig að eiga góða möguleika eftir nokkuð farsæla dómgæslu í leikjum Spánverja og Suður-Kóreumanna og Hollend- inga og íra. Þá eykur það vissulega möguleika þeirra félaga að Frakkar og Danir komust ekki í úrslita- keppnina að þessu sinni. Af öðrum líklegum kandídötum þá má nefna Ungverjann Sandor Puhl, Eng- lendinginn Phil Don og Argent- ínumanninn Francisco Lamol- ina. Sama hver þessara heiðurs- manna síðan verður fyrir valinu þá GylfíÞórOrrason millirikjadómari skrifar um dómgæsluna á HM 94 vona ég að FIFA leyfi honum að nota sinn persónulega stíl við dómgæsluna en reyní ekki að fjar- stýra honum eins og vélmenni með því að mata hann á enn frekari fyr- irmælum um hvernig honum beri að haga sér en hann hefur þegar meðtekið. Nóg virðist komið í þeim efnum. Sem betur fer eru dómararnir ekki allir steyptir í sama mótið frekar en leikmennirn- ir sjálfir, en leikreglurnar eru þó öllum góðum dómurum h'ósar. Túlkun þeirra byggist hins vegar á mati viðkomandi dómara á að- stæðum brota hverju sinni og þetta mat verður aldrei hægt að sam- ræma fullkomlega. Sá sem hnossið hlýtur verður því fyrst og fremst að treysta eigin dómgreind; dæma eft- ir eigin sannfæringu og umfram allt vera sjálfum sér samkvæmur. O 3ÖE32 FIMMTUDAGUR 7. JULI 1994 +

x

Eintak

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eintak
https://timarit.is/publication/309

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.