Eintak

Eksemplar

Eintak - 07.07.1994, Side 30

Eintak - 07.07.1994, Side 30
aM 11 i'i t-1:1 Bandaríkjamenn stóðu í Brössum á þjóðhátíðardeginum Brasilíumenn betri Brasilíumenn komust í hann krappann á mánudagskvöldið þeg- ar þeir mættu gestgjöfunum í sjötta leik 16 liða úrslita HM í Bandaríkj- unum. Bandaríkjamenn vörðust af öllum lífs- og sálarkröftum og voru greinilega staðráðnir í að selja sig dýrt og veita snillingunum í brasil- íska liðinu verðuga keppni. I fyrri hálfleik var þó þegar ljóst hvert stefndi. Eftir hættulegt færi Bandaríkjanna strax á upphafsmín- útunum fóru sóknir Brassanna að þyngjast og þeir fóru að skapa sér meiri og hættulegri færi. Romario, markahæsti maður þeirra, fór illa með nokkur ágæt færi, skaut í stöng og þaðan af verra. Rétt fyrir leikhlé dró til tíðinda. Úti á hliðarlínunni vinstra megin áttust við Leonardo hjá Brössum og Bandaríkjamaðurinn Tab Ra- mos. Eitthvað fór baráttan illa í kappana og eftir handalögmál var Leonardo vikið af leikvelli fyrir að gefa Ramosi olnbogaskot í andlitið. Ramos, sem fékk áminningu fyrir atvikið, var borinn af leikvelli og kom ekki aftur inn á. í seinni hálfleik jókst þungi bras- ilísku sóknarinnar enn þótt þeir væru einum færri. Sem fyrr óð Ro- mario í færum og oft munaði litlu að illa færi fyrir Bandarikjamönn- um, sem vörðust af kappi og skeyttu minnstu um sóknarleik. Varnarmaðurinn Alexei Lalas stóð sig eins og hetja í leiknum og hafði góðar gætur á Romario. Það var síðan ekki fyrr en rúm- um stundarfjórðungi fyrir leikslok að Romario gaf gullfallega send- ingu á félaga sinn Bebeto, sem skoraði markið sem réði úrslitum. Engum blöðum er um það að fletta að Brasilíumenn voru sterkari aðil- inn I leiknum og úrslitin voru sanngjörn, en mörgum fannst Brassarnir þurfa að hafa undarlega mikið fyrir sigrinum og var Rai sárt saknað á miðjunni, en Perreira þjálfari ákvað að setja fyrirliðann út 'úr liðinu og láta Mazinho í hans stað. „Mazinho er í góðu formi og þetta var ákveðin tilraun,“ sagði Perreira aðspurður um valið. Eins er marga farið að lengja eftir tæki- færi til að sjá undrabarnið Ronaldo leika listir sínar inni á vellinum en hann mun vera nokkuð laginn með boltann. Perreira hefur látið hafa eftir sér að þar sé lykilleikmaður á ferð og þess vegna er fjarvera hans nokkurt undrunarefni. © Alexei Lalas horfir skelfdur á eftir boltanum á leið í markið eftir skot Bebeto. Og upphaf marksins var að sjálfsögðu gullfalleg sending frá Romario. STORI DOMUR FIMMTUDAGUR 7. JULI 1994 gerði þá að toppdómurum, það er að segja af tilfmningu fyrir leikn- um og „common sense“. En hverjir hinna 24 útvöldu dómara á HM ‘94 eru ennþá „syndlausir" og þar með líklegustu kandídatarnir fyrir sjálfan úrslita- leikinn? Frakkinn Joel Quiniou hlýtur að teljast hafa góða mögu- leika, en hann hefur sýnt mjög trausta og yfirvegaða dómgæslu í tveimur erfiðum leikjum, það er leik Rússa og Svía, þar sem hann dæmdi meðal annars tvær víta- spyrnur sem venjulegir áhorfendur þurftu nokkrar endursýningar til þess að sannfærast um að væru réttar, og síðan leik Bandaríkja- manna og Brasilíumanna, þar sem hann vék meðal annars hinum annars frábæra bakverði samba- drengjanna, Leonardo, afleikvelli fyrir ruddalegt olnbogaskot. Dan- inn Peter Michelsen, sem FIFA valdi besta dómara heims síðastlið- in tvö ár, hlýtur einnig að eiga góða möguleika eftir nokkuð farsæla dóntgæslu í leikjum Spánverja og Suður-Kóreumanna og Hollend- inga og íra. Þá eykur það vissulega möguleika þeirra félaga að Frakkar og Danir komust ekki í úrslita- keppnina að þessu sinni. Af öðrum líklegum kandídötum þá má ncfna Ungverjann Sandor Puhl, Eng- lendinginn Phil Don og Argcnt- ínumanninn Francisco Lamol- ina. Sama hver þessara heiðurs- manna síðan verður fyrír valinu þá Gylfi ÞórOrrason milliríkjadómari skrífar um dómgæsluna á HM 94 vona ég að FIFA leyfi honum að nota sinn persónulega stíl við dómgæsluna en reyni ekki að fjar- stýra honum eins og vélmenni með því að mata hann á enn frekari fyr- irmælum uni hvernig honum beri að haga sér en hann hefur þegar meðtekið. Nóg virðist kornið í þeim efnum. Sem betur fer eru dómararnir ekki allir steyptir í sama mótið frekar en leikmennirn- ir sjálfir, en leikreglurnar eru þó öllum góðunt dómurum ljósar. Túlkun þeirra byggist hins vegar á mati viðkomandi dómara á að- stæðum brota hverju sinni og þetta mat verður aldrei hægt að sam- ræma fullkomlega. Sá sem hnossið hlýtur verður því fyrst og fremst að treysta eigin dómgreind; dæma eft- ir eigin sannfæringu og umfram allt vera sjálfunt sér samkvæmur. © Rauða spjaldið Hvetjir fá það, leikmenn eða dómarar? Mönnum kann að koma það heldur spánskt fyrir sjónir að þrátt íyrir að aukaspyrnunum í HM í Bandaríkjunum hafi fækkað um að meðaltali 11 frá því :,em var á Ítalíu 1990 (þ.e. úr 39 í 28 að meðaltali í leik í riðlakeppninni) þá hafi gulu spjöldunum á sama tínia fjölgað úr sextíu í níutíu og þeim rauðu úr þremur í sex. Aðalástæðan fyrir þessari fjölgun er að sjálfsögðu strangari fyrirmæli FIFA til dóm- aranna, þannig að leikmenn vita nú að ef þeir brjóta af sér þá eru meiri líkur á því en áður að brot- inu fylgi einnig refsing í formi guls eða rauðs spjalds með tilheyrandi leikbönnum. Þannig má færa gild rök fyrir því að strangari dómgæsla fyrirbyggi grófan leik. Færri frí- spörk að meðaltali í leik hafa einn- ig haft það í för með sér að „virkur leiktími", það er að segja, sá tími sem boltinn er i leik af 90 mínútna leiktíma, hefur aukist úr um það bil 50 mínútum á Ítalíu 1990 í um það bil 61 mínútu nú (að meðaltali í leik í riðlakeppninni). Af ofanrit- uðu mætti því í fljótu bragði draga eftirfarandi ályktun: Strangari dómgæsla = færri leikbrot = bolt- inn lengur í leik = fleiri mörk = skemmtilegri leikir. En þessi ströngu fyrirmæli og stöðugar áherslubreytingar FIFA á þeim virðast hafa sett allt of mikla pressu á eina áhugamanninn sem eftir er i knattspyrnunni á HM, nefnilega dómarann. FIFA hótaði því fyrir keppnina að þeir sem ekki stæðu sig í stykkinu yrðu sendir heim og nú að loknum leikjum 16 liða úrslitanna hafa nokkrir þegar hlotið rauða spjaldið, þar á meðal þeir Röthlisberger og Pairetto, sem báðir þóttu líklegir kandídatar fýrir sjálfan úrslitaleikinn. Röthlis- berger dæmdi ekki vítaspyrnu í leik Þjóðverja og Belgíumanna og Pairetto dæmdi aukaspyrnu fýrir utan teig fyrir brot sem virtist vera framið fyrir innan teig í leik Arg- entínumanna og Rúmena. í báð- um tilfellum taldi FIFA jafnframt að rauða spjaldið hefði átt að fýlgja með í kaupunum. Gífurleg pressa var því sett á dómarana sem dæmdu tvo síðustu leikina í 16 liða úrslitunum, það er Mexíkóann Brizio Carter, sem dæmdi leik Itala og Nígeríumanna, og Sýr- lendinginn Al-Sharif, sem dæmdi leik Búlgara og Mexíkóa, en hana virtust hvorugur þeirra þola. Cart- er rak Italann Zola út af fyrir að því er virtist engar sakir, en sleppti síðan landa hans Maldini fyrir gróft brot, og Al-Sharif dæmdi vítaspyrnu á Búlgara sem vakti furðu flestra, auk þess sem hann rak út af sinn leikmanninn úr hvoru liðinu fyrir saklaus brot. Báðir höfðu þessir dómarar dæmt leiki í riðlakeppninni og fengið mjög góða dóma fyrir frammi- stöðu sína þar. Menn hljóta því að leiða hugann að því hvort þessi ít- arlegu og síbreytilegu fyirmæli FIFA til dómaranna geri þeim ekki ókleift að dæma á þann hátt sem „Þessi ströngu fyrirmæli og stöðugar áherslu- breytingar FIFA á þeim virðast hafa sett allt of mikla pressu á eina áhugamanninn sem eftir er íknattspyrnunni á HM, nefnilega dómarann. “

x

Eintak

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eintak
https://timarit.is/publication/309

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.