Fréttablaðið - 28.04.2006, Blaðsíða 66
28. apríl 2006 FÖSTUDAGUR34
������������������������
�������������������������������������������
�����������������������������������������������������
��������������������
��������������������
���
��
��
��
���
��
��
��
��
��
��
��
��
�����������������
����������
�����
������ ���������
������ ����
����
�����
������
�������
������
�����
���������
��
�����������
����������
����������
�����������
�����������
���������
��
����������
���������������������������
��������������������������������������
���������������������������������������
��������������������
���������������������
��������������������������
�����������������
������ �� ���� �������
������� ����� �� ��������
�����
�����
��������� ������������������
���������� ����������������������� ��������
����������� ���������
��������������� �����������������������
����������� �������������������
� � � � ����� �� �� � � �����
���������
���
����������� �������������������
����������������
���������
���������������������������������� ��
������������������� ������������
�����
���������������������������
�������� ���������
����������������
�������� �������
���������
������� ���������������
��������� ��������������
��������
����
�������
���
�������
�����������
�������������
��� ����������������
����� �����������
���������
��� �����
������������
������������
��������
�����������������������������������������
���������������������������������������������
��������������
����������������
�����������������
�����������������
�������������
������
������������
������������������
����������������
������������������������
������������� ��� ���
������������������ �������������������
���� �����������������������������
�������������������
�����������������������������
�������������������������������
�������������
������������������
�����������
�� �� � �� � � � ��
��������������
����
���� �������������������� ��
�������
�����������
����������
��� �
Gluggaði í þá ágætu
bók Þar sem djöfla-
eyjan rís nú á dögun-
um og rifjaði þar með
upp kynni mín af
skemmtilegum hjón-
um, Fíu og Tóta, sem
þar koma við sögu.
Þau eru samansaumaðar
týpur sem þrátt fyrir að eiga mikinn
pening tíma engu að eyða og lifa við
sult og seyru á meðan peningarnir
ávaxtast á erlendum reikningum.
Mjög skrítið auðvitað og eigin-
lega þykir mér skrítnara að lesa um
þessi hjón í dag en mér þótti fyrir
tuttugu árum þegar ég las bókina
fyrst. Núna berast allir á eins og
auðkýfingar þótt þeir eigi enga pen-
inga. Innbú eru ofurstílíseruð hjá
venjulegu fólki og allir aka um á
ofurbílum. Af nýjustu tækni er
meira en nóg á heimilum lands-
manna, flatskjáir hafa selst upp og
iPod-birgðir landsmanna eru örugg-
lega met, svona miðað við höfðatölu.
Þó að Fía og Tóti séu óttalegir
nískupúkar og ekki mjög geðfelld
er auðvitað mikið vit í því að leggja
til hliðar og eiga til mögru áranna.
Reyndar er óbærilega pirrandi
áróður bankanna um sparnað um
þessar mundir. Bankarnir hafa
aldeilis grætt í góðæri og eyðslu-
brjálæði undanfarinna ára og ein-
hvern veginn fæ ég mig ekki til
þess að hefja reglubundinn sparn-
að að þeirra undirlagi. Sem er auð-
vitað bilun í ljósi þess að ég hef
algjörlega fengið mig til þess að
safna skuldum eins og hver annar.
Held samt að ég sé ekki verst
manna í þessum efnum. Hef til
dæmis alveg sleppt því að eyða
fúlgum fjár í heimili mitt, sem er því
ekki stílíserað í samræmi við kröfur
nútímans. Svo hef ég alveg sleppt
raðgreiðslunum og er ekki mjög
öflug í tækjakaupunum. En þrátt
fyrir þessa skynsemi á ég enga sjóði
svo heitið geti og hef greitt mjög
mikið í vexti til bankanna. Sem flyt-
ur mig að punktinum sem mig lang-
aði að koma á framfæri: Væri ekki
lag fyrir banka að lækka vexti á
lánum og bjóða upp á óverðtryggð
lán. Nóg græða þeir. Bara svona smá
tillaga. Þá myndum við öll kannski
eignast smá peninga, eða péééninga
öllu heldur. ■
STUÐ MILLI STRÍÐA Péningar phéeeningar
SIGRÍÐUR B. TÓMASDÓTTIR SAFNAR EKKI SEÐLUM.