Tíminn - 25.04.1982, Blaðsíða 31

Tíminn - 25.04.1982, Blaðsíða 31
Sunnudagur 25. aprfl 1982 31 ¦ Ljósmyndin af Myru Hindley um þaö leytisem moröin voru framin. Hár hennar var þá sltt og litað en nú er hún stutthærð og skolhærö. Teikning er gerð eftir lýsingu þeirra sem heimsótt hafa hana ný- lega...." málið aðsegja: „Tvennir foreldr- ar hafa enn i dag enga hugmynd hvað kom fyrir börn þeirra. En hún sagði ekki neitt. Hún sýndi enga iðrun. HUn sýndi yfirleitt engar mannlegar tilfinningar. Ekkineitt". í mai 1966 var Hindley flutt i kvennafangelsið í Holloway og frá fyrstu stundu var hún al- ræmdasti fanginn þar. Orðstir hennar magnaðist 1 þröngu, yfir- spenntu samfélagi fangelsis og hið fyrsta sem nýir fangar gerðu var ab spyrja til vegar að klefa hennár. AUtaf var þeim sagt var- kárri röddu að það væri ekki gott að hafa nokkurt samband við hana, hiin væri utangarðsmaður og það væri ekki sæmandi að vingast viðhana. Siðar var Hindley flutt til kvennafangelsis I Durham og bæði þar og í Holloway tókst henni þrátt fyrir allt að eignast nokkravini,bæðimeðal fanganna og fangavarðanna. Og þessir vin- ir hennar kynntust allt annarri Hindleyenhinniþvermóðskufullu ogtilfinningalausu morðynju sem lýst hafði verið við réttarhöldin. bvert á móti kynntust þeir gáf- aðri, tilfinningarikri og öðru hvoru tilfinningasamri konu sem lagði sig alla fram um að komast að áhugamálum þeirra og sinna þeim á alla lund. Og það sem meira var — hún virtist ekki hafa neitt á móti þvi ab ræba morðmálið allt saman — og tókst jafnvel að sannfæra allmarga um að hún væri saklaus. Sumir þess- ara vina hennar segja svo frá að ekki hafi verið auövelt að vingast við Hindley, vinátta hennar hafi veriö kröfuhörö og stundum SDennt — oft hafi hún sýnt til- hneigingu til að breyta lifi vina sinna, og skildi stundum viö þá i reiðileysi, fulla efa. „Ég hallast að þvl að Brady hafi gert það..." Einn af fyrstu föngunum sem varð var við næstum yfirþyrm- andi aðdráttarafl Hindley var Dr. Rachel Pinney. HUn er dálitið sérkennileg kona, kvekari og hef- ur helgað lif sitt baráttu fyrir félagslegum umbótum. Ferill hennar er langur og litrikur og árið 1969 var hún dæmd fyrir að virða ekki úrskurð dómstóls um yfirráb yfir börnum hennar. Hún var send til Holloway og man óvanalega skýrt eftir fyrsta fundi sinum og Hindleys. „Myra sat frammi á gangi og fól höfubib i höndum sér", segir Dr. Pinney. „Ég hafbi komið þangað áður en ég sat i gæslu- varbhaldi og þá hafbi ég velt fyrir mér hvar hiin væri i fangelsinu en ekki fengib ab vita þab. Híin var sú eina sem mig langabi til að kynnast. Ég gekk til hennar og sagði: „Ég er vinur þinn, má ég tala við þig?" Myra svarabi blib- lega: „Auðvitaö máttu það". Sfð- an sagbi hun: ,,Ég vildi að þú hefðir komið til min áður", og: „Ég ávarpa fólk aldrei ab fyrra bragbi, vegna þess að svo margir spýta framan i mig."" Þetta hafði djUp áhrif á Pinney og þær ræddu saman i hálfa klukkustund. Eftir það skrifaði Pinney I dagbtík sina: , ,Þaö hefur eitthvað gerst innra með mér — ég veitekki hvað það er, en þaðer eitthvað merkilegt. Mér finnst ég hafa verið í nálægð...".Skömmu siðar var Pinney boöið til te- drykkju ásamt Hindley og tveim- ur öðrum föngum. ,,Mér fannst mér vera gerður heiöur," segir hun. Hindley talaöi nokkrum sinnum við Pinney um morðmálið. HUn kvartaði undan ruddaskap lög- reglunnar og sagði að engin sönn- unargögn hefbu verib lögð fram gegn henni. Er Pinney spurði hver hefði drepiö börnin kom svarið henni mjög á óvart. Hindley sváraði aðeins: „Ég er farin aðhallastað þvl aö Ian hafi gert það." Siðar lét hUn Pinney sverja að segja engum frá þess- um oröaskiptum. 10 dögum slðar fdr Pinney frá Holloway og var þá sannf ærð um ab Myra Hindley væri enn eitt fórnarlamb i þjóðfélaginu Hún kannaði málib gaumgæfilega næsta árib eba svo og reyndi að finna nýjan flöt á þvi en tókst ekki. Eftir sem áður er hun einn af dyggustu stuðningsmönnum Hindleys. Örlagarik hrey ting á samf anga önnur kvennanna sem drakk te með þeim Hindley og Pinney var Carole O'Callaghan, en hUn var sU fyrsta sem kynntist Hindley að ráði. O'Callaghan er glaðsinna kqna frá London er dæmd hafbi vériö fyrir að svikja fé Ut Ur tryggingafélagi og hUn kynntist Hindley er þær tóku bábar þátt I kUrs fangelsisins I enskum bók- menntum. Hindley skrifaði eitt sinn að O'Callaghan hefði fyllt sig „vongleði og það var henni að þakka aö næstum óbærileg tilvera varð þolanleg. HUn stappaöi I mig stálinu." Slðan bættiHindley vib: „Mér finnst hUn vera mitt alter ego, mitt annab sjálf..." Fjórði gesturinn I tedrykkjunni varung kona frá Bandarikjunum, Joan Kleinert, sem hafði verið dæmd i tveggja og hálfs árs fang- elsi fyrir aö smygla nokkru magni af marjUana til Bretlands. Féð fyrir sölu á efninu átti siðan að nota til hUsakaupa, segir hUn. Kleinert kynntist Hindley i Hollo- way árið 1971 og þegar Carole O'Callaghan var látin laus blómstrabi vinátta þeirra. Klein- ert leið illa vegna þess að hUn fékk ekki að hafa samband við tvær ungar dætur sinar en i Hind- ley fann hún ákfan „huggara". Hun segir um Hindley: „HUn var mjög viðkvæm og ákaflega aðlað- andi á sinn hátt. Við töluðum um allt milli himins og jarðar og i meira en ár deildum við öllum til- finningum okkar með hvor annarri." Vib Kleinert fjallabi Hindley um morbmálib I smaatribum og þó bandariska konan hafi ekki þekkt neitt til þess ábur en hUn kynntist Hindley sannfærbist hUn um ab Hindley væri saklaus. ,,SU manneskja sem ég kynntist hefði ekki getað framið þennan verkn- að," segir hUn. Þess má geta að erKleinertvarlátin laus áriö 1973 haföi Hindley gerbreytt henni. „I fyrsta sinn hafði ég viðurkennt fyrir sjálfri mérab ég lababist ab konum, og aukinheldur hversu konur geta styrkt hver abra." Enda þótt hUn segi ab þær Hind- ley hafi aldrei átt likamleg sam- skipti segir hUn ab vegna sam- bandsins vib Hindley hafi hUn gerst lesbia. HUn breytti nafni sinu I Sage Mountainfire og settist ab i kvennakommUnu utan vib San Francisco þar sem abgangur var bannaður fyrir karlmenn. Þó hUn bUi nU ekki lengur i kommUn- inni skrifast þær Hindley ennþá á. Þetta er dæmi um þau áhrif sem persóna Hindleys hafði og hefur á fólk. Fangar urðu ekki aðeins fyrir þvi. Samband hennar við nokkra fangaverði var ámóta sterkt og krefjandi og sem fyrr var hUn leikin i að finna áhuga- mál þeirra sem hUn vingaðist við og skipta siðan við þá á sama plani. Sálfræðingar hallast aö visu helst að þvi að þetta geri hUn óafvitandi. Mesti vinur hennar meöal starfsliðsins I Holloway var fangavörður að nafni Pat Cairns. Vinátta þeirra stóð um sama bil og vinátta Hindleys við Joan Kleinert og i bréfum hefur Hind- ley lýst Cairns á svipaðan hátt og Carole O'Callaghan, ennþá vin- samlegar ef eitthvaö er.,,,HUn er glaðleg, dendanlega hamingju- söm og ánægð manneskja... Það kunna allir vel við hana i fang- elsinu og hUn er þekkt fyrir hlýju sina og skilning og hUn er alveg falslaus." Ef til vill var hUn lfka ab lýsa þvi' hvernig hUn vildi vera sjálf, altént bætti hUn vib — eins og er hUn lýsti O'Callaghan: „í henni bergmálar sál mln, mitt alter idem." Flóttatilraun með fangaverði Cairns var fyrsti fangavörburinn sem vingaðist við Hindley, en ábur höfbu flestir fangaverbir verið vinsamlegir við hana er hUn var nálæg en baktalað hana er hUn var hvergi nærri. Cairns og Hindley áttu margt sameiginlegt, ekki sist kristilegt uppeldi á svipuðum slóðum, og þær notuðu hvert tækifæri til ab spjalla saman. Stundum tölubu þær saman gegnum gat á vegg milli skrifstofu Cairns og vinnuherbergis fanganna, stund- um skiptust þærá orbsendingum I kapellu fangelsisins. Cairns gaukaði ýmsu góbgæti ab Hindley og hUn gekk svo langt ab hafna stöðuhækkun þvi þá átti hun á hættu að vera flutt i annað fang- elsi, burt frá Hindley. Vinátta þeirra endabi snögg- lega. 1973 bað Hindley Cairns um aöstoð við að flyja. Flóttahug- leiðingar hennar voru eintdm vit- leysa — ,,er ég kemst Ut skulum viðfara tilBrasilfuoghjálpatil við trUboöib þar" —- og framkvæmdin varð heldur klén. Upp komst um allt saman áður en langt um leib og Cairns var dæmd I sex ára fangelsi, annar fangi sem þær. höfðu fengið i lið með sér f ékk 18 mánaða fangelsi I viðbót og Hind- ley 12 inánaða. Er réttað var I þessu mali kvaðst Hindley taka á sig alla ábyrgðen nU hafði Cairns snUið við henni baki. Er Hindley tókst ab smygla til hennar bréfi I Styal fangelsib þar sem hUn var i haldi afhenti Cairns fangelsis- yfirvöldunum bréfið óopnaö. Þannig að þaö var aldrei ró kringum Hindley. HUn ~ virtist fylla loftið spennu. Ekki urðu þo allir fyrir áhrifum af henni og félagsráðgjafi nokkur segir: ,,Ég féll aldrei istafi fyrirhenni...HUn er mjög óvenjuleg kona, einföld á margan hátt en geysilega sterk og áhrifarik... Stundum varð ég að reyna á mig til að greina milli þess scr.i var gott fyrir hana og sem var gott fyrir mig." Annar félagsráðgjafi hefur á hinn bóg- inn sagt að Myra Hindley hafi haftdjúpáhrif ásigog aðhUnhafi „hálfvegis" sannfært sig um sak- leysi sitt. HUn bætti við: „Okkur fannst öllum að við ættum sér- stakt samband við Hindley." Merkilegast af þessum „sér- stöku samböndum". er samband Myru Hindley við sjálfan fang- elsisstjórann i Holloway, Dorothy Wing. Er Wing lét af störfum i Holloway árið 1973 heiðraöi Hind- ley hana á kunnuglegan hátt: „Ég mun sakna hennar mjög mikið. Hún hefur stutt mig og örvað mig mjög mikiö og með timanum þótti mér afar vænt um hana og ég virði hana mikils. NU hefurstórum hluta lifs mlns verið kippt i burtu. FrU Wing á sérstakt sæti i hjarta minu og mun ætið eiga það." Gönguferðmeð fangelsisstióranum Wing kom til Holloway sem aðstoðarfangelsisstjóri áriö 1966 (aðeins einum eða tveimur dögum eftir aö Hindley kom þangað) og hUn var skipaður yfir maður fangelsisins ári sfðar. HUn var þá 52ja ára og fyrrverandi liðsforingi i hernum og leit á fangana sem hermenn sina, hUn vildi að þeir nytu eins mikils frjálsræðis og sjálfsvirðingar og mögulegt var án þess þó að hUn teldist til þeirra sem vilja um- bylta öllu skipulagi fangelsismála á Bretlandi. Með mikilli þrautseigju komst Hindley aö þvi að þær Wing höfðu báðar mikið álit á enskum ljoð- skáldum 19. aldar, en þau hafði Hindley lært aö meta i bók- menntakUrsum I Holloway. Wing bauð Hindley margoft til ibUðar sinnar og þær sátu við arineldinn og lásu ljóð og ræddu um skáldskap. Báðum var þetta, að þvi er séð verður, jafn mikils virði. 10. september 1972 gekk Wing lengra. Eftir að hafa rætt málið við félagsráögjafa Hindleys fór hún með fangann i tveggja tima gönguferð um Hampstead heið- ina. Hindley hefur lýst þvl hvi- Hkrar hamingju hUn varö aðnjót- andi i þessari gönguferð en hUn hlaut slæman endi. Fangavörður einn sagði blöðunum frá þessu og frétt um málið var á forsiðum allra blaðanna daginn eftir. Innanrlkisráðherrann Robert Carr ávitaði Wing fyrir þetta „dómgreindarleysi" og er hUn lét af störfum ári siðar fékk hUn enga oröu eins og þó er t-itt. I fyrstu virtist vinátta þeirra Wing og Hindleys óbrotin. En er Hindley var ákærð fyrir „flótta- tilraun" sinagerði Wing sérgrein fyrir þvi að Hindley hafði logið að henni um samband þeirra Cairns og þær lygar höfðu leitt til þess að •öðrum fanga var refsað fyrir falskar ásakanir sem i rauninni höíðu verið sannar. Löngu siðar lét Wing svo um mælt að hUn hefði verib „einföld" I sambandi sinu vib Hindley, og hUn sagbi vini sinum: „Ennþá vil ég henni vel. En eftir á velti ég fyrir mér hversu vel ég þekkti hana, eba hvort eg skildi hana yfirleitt." I næstu viku segir nánar af Myru Hindley, ymsum þáttum bæbi persónuleika hennar og morbmálsins i heild.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.