Sjómannablaðið Víkingur

Árgangur

Sjómannablaðið Víkingur - 01.03.1945, Blaðsíða 13

Sjómannablaðið Víkingur - 01.03.1945, Blaðsíða 13
 A. K, Wetjen: í eís/ca 9 vaz mi Smásaga. Birgir Thoroddsen þýddi. Það var gamla sagan. — En fyrir þau tvö, ung- mennin, var hún alveg ný. „Ég vil sérstaklega biðja yður um að hafa vak- andi auga með vörunum, sem verið er að ferma í framskipið, Hendricks," sagði McQueen skipstjóri í ströngum róm. „Þér munið ef til víll, að í síðustu ferð urðum við að umhlaða helmingnum af farm- inum." „Já, skipstjóri," samsinnti Hendricks, „en ég átti ekki sök á því. Ég var í landi, þegar fermt var. Þér gáfuð mér sjálfur leyfi til þess." „Þér hefðuð ekki átt að biðja mig um það leyfi," sagði McQueen skipstjóri gramur. „Og svo er það eitt enn," bætti hann við, þegar annar stýrimaður á e/s Dundee King ætlaði a'ð ganga út úr káetu skipstjórans; — „ég mundi vera yður þakklátur, ef þér hætt-uð að móðga dóttur mína með því að elta hana." „Ég?" sagði Hendricks og skoðaði með athygli verksmiðjustimpilinn í fóðrinu á einkennishúfunni sinni. „Já, þér," sagði McQueen skipstjóri. „Ég vil nú alls ekki minnast á tímann, sem þér eyðið í að ganga fram og aftur um þilfarið á kvöldin, þegar þér ætt- uð fyrir löngu að vera genginn til hvíldar. Og ég vil heldur ekki vera að sakast neitt sérstaklega um svall yðar í Santos og Rio, — en ég sé, að það var nokkuð mikið af því góða, að leyfa sér tveggja daga skemmtiferð til Rosaria." „En það var nú heill hópur í förinni, herra minn," útskýrði Hendricks stýrimaður, „og ég átti tveggja daga orlof til góða frá því í Bahía, þegar fyrsti og þriðji stýrimaður lágu í inflúenzunni." „Já, það má vel vera," samþykkti McQueen skip- stjóri önugur. „En hættið alveg að móðga dóttur mína." „Hefir hún kvartað yfir, að' ég hafi móðgað sig?" sag'ði stýrimaðurinn. „Eruð þér að hugsa um að standa hérna og þræta við mig í allan dag?" orgaði skipstjórinn. „Burt með yður!" Þegar skipstjóri á 10 000 tonna vöru- og farþega- skipi talar í slíkum tón við annan stýrimann, er VtKlNGUR honum eíns gott að hafa sig í burtu, og Hendricks var líka kominn út á þilfar í næstu andrá. Hann nam staðar andartak, meðan hann lagaði á sér húfuna, gekk síðan niður á neðsta þilfar, lagðist út af á lúguna og starði inn á bryggjurnar í Buenos Ayres, með hrópandi verkstjórum, hvínandi gufuvindum og blásandi bifreiðum. — Nú, svo hann mátti til með að rif ja upp gömlu söguna um hleðsluna, hugsaði hann gramur. — Hvers vegna gat hann ekki komið hreint fram og sagt, að hann vildi losna við mig, ef ég ekki gætti sómasamlega skyldu minnar? Skítugur og kófsveittur aðstoðarmaður við vör- urnar kom nú og lagði höndina á öxlina á Hendricks. „Hvar á ég að láta söltuðu flesksíðurnar?" hróp- aði hann og reyndi að yfirgnæfa hávaða eimvind- anna. „Ég er að koma," sagði stýrimaður, stuttur í spuna. Hann nam staðar fyrir utan reyksalinn og stakk höfðinu inn um gluggann. „Er ungfrú McQueen ekki komin um borð ennþá?" spurði hann brytann. „Nei, ungfrú McQueen er farin í land með herra Anson," svaraði brytinn. „Eru engin boð til mín?" Brytinn rétti honum bögglað umslag. Hendricks ýtti húfunni niður á ennið. — Bréfið var stutt — en ástúðlegt: „Á horninu við Corrintes og Esmeralda, ef þú elskar mig. — Ég verð að sleppa frá Anson á einhvern hátt. — Klukkan 8." Hendricks ýtti húfunni til baka og klóraði sér vandræðalega í höfðinu. — Klukkan átta? — Heldur hún að ég sé skipstjóri hér um borð?.....,Halló!" — Hann stöðvaði verkstjórann, sem gekk fram hjá í þessu. „Hvenær haldið þér að við verðum búnir að vinna í kvöld?" „Um níu-leytið, býst ég við. Upp á hvað? Ætlið þér í land?" „Gæti komið til mála," svaraði Hendricks hálf f lóttalega. „Það var hérna með flesksíðurnar." .... Aðstoð- armaðurinn kom nú að, eins og skrattinn úr sauðar- leggnum og stóð hjá þeim. „Bara að fjandinn hirti yður og yðar söltuðu flesksíður," hreytti Hendricks út úr sér. Hann. hafði nú annað þýðingarmeira að hugsa um en saltaðar flesksíður. Hann varð að vera kominn í land klukk- an átta. Hálftíma síðar hitti hann Simpson, 1. stýri- mann, og tók hann tali. „Simpson!" sagði Hendricks. „Ég vildi gjarnan spyrja yður um eitt." „Nei," svaraði 1. stýrimaður. „Þér getið alls ekki fengið landgönguleyfi í kvöld." „Ég skal taka yðar vakt tvö kvöld í röð, þegar við komum til Montevideo,". sagði 2. stýrimaður. „Eftir því, sem ég veit bezt, skuldið þér nú sem 53

x

Sjómannablaðið Víkingur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Sjómannablaðið Víkingur
https://timarit.is/publication/335

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.