Sjómannablaðið Víkingur


Sjómannablaðið Víkingur - 01.07.1954, Blaðsíða 28

Sjómannablaðið Víkingur - 01.07.1954, Blaðsíða 28
ARTHUR DMRE: 9Uw S M A B A G A Klukkan er langt gengin níu. Við höfum setið við borðið síðan klukkan sex, og hann er að verða syf jaður. Vínið gerir sitt til. Ég hef ekki drukkið meira en mér hefur sjálfum sýnzt. Hann geispar og spyr, hvað klukkan sé. „Ellefuu". „Ellefu?" Hann er hissa. Ellefu ? Hann hef ur ekkert úr þessa dagana. Já, hann er reyndar orðinn þreytt- ur. Það gerir ferðin. Loftslagsbreytingin. Þungt og svæfandi loft við sjóinn. Skemmtilegt kvöld. Dásamlegt kvöld. Hjartans þakkir fyrir mat og drykk. Ég hef búið um hann í litlu herbergi á ann- arri hæð, langt frá mínu herbergi. Ég fylgi hon- um upp. Hann tekur í hönd mér. „Dásamlegt kvöld". „Góða nótt, Jansen. Klukkan er farin að ganga tólf. Það verður gott að leggja sig. Sofðu vel". Hann eigrar um herbergið, lítill, gamall og syfjaður, og byrjar að afklæða sig. Klukkan er á mínútunni níu. Ég fer strax niður aftur og tek til starfa, hratt en fumlaust. Þetta er ekki nema nokkurra mínútna verk. Ég bý mig út í eldhúsinu. Lími á mig svart skegg. Fer í stutta skinntreyju og set upp svarta prjónahúfu. Ég get dregið hana niður yfir and- litið. Lítil handtaska stendur tilbúin. 1 henni er smurt brauð, lútsterkt kaffi í hitabrúsa og heil flaska af góðu viskýi. Ég helli í mig heilu rauðvínsglasi af þessu ágætisvíni. Það brennir ekki. Það er eins og rjómi á bragðið. Áður en ég opna vagnskýlið, fer ég í eftirlits- ferð. Það er mjög dimmt. Litlar, rakar snjó- flygsur skella á andliti mínu. Það er kyrrt veð- ur. Allt er hljótt og dautt. Ég geng kringum húsið, kringum hlöðuna, yfir túnið niður að ströndinni. Aðeins litlar og hægar bylgjur. Dauft ljós úti á eyjunni. Vitinn glampar langt úti, eri milli glampanna er niðamyrkur. Allt er hljótt á þessum afskekkta stað. * Hann stendur inni í vagnskýlinu, stór, lok- aður sjö manna bíll. Góður bíll. Ég hef sjálfur sett hann hér inn að nóttu til fyrir nokkru síð- an. Nokkrum sinnum hef ég sett hann í gang. Allt er í stakasta lagi. Benzíngeymirinn er full- ur af fínasta flugvélabenzíni. Það eru hundrað lítrar og meira til. Töluskiltin eru tvöföld. Þau ytri eru fölsk. Nú er bíllinn rauður. Það er skerandi rauður litur, sem ég get þvegið af hon- um með sápuvatni, svo að hann verður svartur á nokkrum mínútum. Vélin fer strax í gang. Lágt suð — daufur niður, þegar ég renn í myrkrinu fram hjá hlöð- unni og húsinu ög upp á skógargötuna. Hér stöðva ég bílinn og sit nokkrar mínútur og lit- ast um. Ekkert óvenjulegt að sjá né heyra. Að- eins öldugjálfrið við ströndina. Ég lít um öxl í aftursætið. Þar liggur ýmislegt dót. Kaðlar, járnrör og föt. Allt liggur á sínum stað, eins og ég gekk frá því. I vasanum á bílhurðinni hef ég gasbyssu. „Bedaubungspatroonen" stend- ur á hylkinu. Þær eru búnar til í Saxlandi. Létt deyfing, stuttur, þægilegur svefn, svolítið ringl yfir höfðinu í nokkrar mínútur á eftir. Þægilegt vopn. Ég hef reynt það á svíni, en það er önnur saga. Ég hef nákvæmar notkunarreglur og lýs- ingu á áhrifunum. Reyndar hef ég líka fallega, svartbláa skammbyssu til þess að skjóta göt á hjólbarða, ef þörf krefur. Allt er í lagi. Ég kveiki mér í vindli og ek af stað. Sterkar luktirnar lýsa skært í myrkrinu milli trjánna. Ég ek hratt gegnum skóginn og beygi út á þjóðveginn. Engin hús eru hér ná- lægt, og varla hefur nokkur tekið eftir bíln- um. Ég mæti sjálfsagt ekki mörgum. Það er að- fangadagskvöld, og klukkan er rúmlega níu. Eftir nokkrar mínútur er ég kominn inn í smá- bæinn. Fram hjá hótelinu, niður Aðalstræti og upp nokkrar smágötur. Það er bjart ljós í öllum gluggum, og ég sé marga skugga bak við glugga- tjöldin. Fólk er að halda jólin hátíðleg. Ójá. Ég hugsa um sitt af hverju og ek áfram. Brátt er ég kominn út úr bænum og inn í Nýjaskóg. Það snjóar svolítið. Stóri bíllinn er stöðugur á veginum. Vélin suðar lágt og öruggt, ökuljósin 154 VIKINGUR

x

Sjómannablaðið Víkingur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Sjómannablaðið Víkingur
https://timarit.is/publication/335

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.