Náttúrufræðingurinn

Árgangur

Náttúrufræðingurinn - 01.12.1933, Blaðsíða 5

Náttúrufræðingurinn - 01.12.1933, Blaðsíða 5
NÁTTtTRUFR. 165 hann verið talinn til spörfuglanna, en nú jafnvel ættbálkur sér, skyldastur, s. n. turnsvölum, sem sjást hér einstaka sinnum. Hann er ekki stór, aðeins tæpir 30 cm á lengd. Annar fuglinn, sem hér ber að geta, er smáfugl einn af söngvaraættinni og skógsöngvara-ættkvíslinni, s. n. Gransöngvari (Phyllopseustes(eða Phylloscopus) collybita, Vieill). Hann kom á Vífilsstaðahælið 27. oktbr. og dó þar, og er nú á Náttúrugripasafninu. Þetta er örlítill spörfugl, aðeins 11—12 cm langur, óásjálegur, grænleitur og gulleitur á lit, en góður söngfugl eins og ættingjar hans, og algengur farfugl í nágrannalöndum vorum að austan og suðaustan og víða um Evrópu. Þetta er í fyrsta skipti, svo vitað sé með vissu, að þessi skemmtilegi smáfugl hefir sést hér á landi, nema ef vera skyldi, að fugl einn, sem eg hefi séð þrisvar í garði mínum síðustu 13 ár, en aldrei náð, og líka er af af skógsöngvara-ættkvíslinni, skyldi vera þessi tegund (en ekki P. trochilus, nr. 23 í fuglaskrá M. Björnssonar í síðasta hefti Náttúrufr.). Þriðji fuglinn, sem hér er ástæða til að nefna, er Fiskiörn (Pandion haliaétus) eða gjóður, eins og fuglinn var nefndur til forna á Norðurlöndum. Einn fugl af þessu tæi fannst dauður á skipi á Eiðsvík, fyrir innan Viðey, í október 1932 (sbr. skýrslu Náttúrufræðifél. 1931—32, bls. 32). Var það í fyrsta skipti, að hans yrði vart hér, svo víst væri. Nú hefir annar fugl af þessu tæi fengist hér. Hann var skotinn seint í sept. í haust hjá Gróttu á Seltjarnarnesi, og er nú til sýnis á Náttúrugripasafninu. Heyrt hefi eg, að hann hafi fyrir nokkrum árum verið skotinn við ísafjarðardjúp, og hamurinn tekinn af honum, en glatast. Gott væri, ef menn, sem finna fáséða fugla eða óþekkta, vildu senda þá, helzt nýja og i heilu líki, eða þá haminn, þurrkaðan fuglinn eða reit- una (ræfilinn) af honum til Náttúrugripasafnsins. Með því mætti gera ía- lenzkri fuglafræði góðan greiða. B. Sæm. Leiðrétting. Nokkuru eftir að grein mín: Útverðir íslands, 2. Kolbeinsey, birtist í Náttúrufræðingnum í sumar er leið, bls. 65, fór varðskipið „Ægir" út að eynni. Foringi skipsins, Friðrik Ólafsson, fór upp í hana og mældi bæði af- stöðu hennar og stærð, og reyndist hvortveggja nokkuð önnur, en eg hafði (samkv. góðum heimildum) sagt frá. — Samkvæmt mælingum hans (Ægir XXVI, bls. 251) er eyjan á 67° 06' n.br. og 18° 36' v.l. (frá Greenwich), 35 sjóm. NNV af Grímsey. Lengd hennar mældist aðeins 70 m frá VN"V til

x

Náttúrufræðingurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.