Neisti - 20.05.1984, Síða 19

blasti nú gjaldþrot og þær snerust gegn
stjórninni. Einstakir atvinnurekendur
sem urðu fyrir barðinu á frjálshyggju-
stefnu einræðisherranna fór að taka af-
stöðu gegn þeim.
Eftir því sem atvinna minnkaði og h'fs-
kjör versnuðu fór fleira og fleira fólk að
draga þá ályktun að það hefði engu að
tapa - að betra væri að hætta lífinu í
baráttu en deyja smám saman í eymd og
volæði. I hverju landinu á fætur öðru fór
múgurinn út á götumar og kallaði slag-
orð eins og: „Se va acabar, la dictatura
militar!“ (Hernaðareinræðið verður að
taka enda).
Árekstur við heimsvaldasinna
Það er ljóst að þó heimsvaldasinnar
láti sér nú um stundir nægja að hlutast til
gegnum Alþjóðagjaldeyrissjóðinn og
með þrýstingi frá utanríkisþjónustunni
munu þeir ekki hika við að beita her-
valdi ef þeir telja slíkt nauðsynlegt til að
verja þá hagsmuni sem þeir eiga að
gæta. Þau valdarán sem mnnin em
undan rifjum CIA undanfarin 15 ár og
árás Breta á Malvinaseyjar sanna það.
Sömuleiðis innrás Bandaríkjamanna á
Grenada og stríðið sem þeir reka í Mið-
Ameríku. Með sínum hætti em heims-
valdasinnar að sýna íbúum heillar
heimsálfu fram á réttmæti orða Fidels
Castro frá 26. júh 1980: ,,Hvað hefur
reynslan frá Guatemala, E1 Salvador,
Chile og Bólivíu kennt okkur? Að það
er aðeins ein leið, leið byltingarinnar.
Að það er aðeins ein aðferð til, aðferð
byltingarsinnaðrar vopnaðrar baráttu.
Jafnvel þegar yfirgnæfandi meirihluti al-
þýðunnar kýs gegn afturhaldsstjómum
og með framsækinni ríkisstjóm eða
jafnvel lýðræðislegri kemur valdarán,
eins og í Chile og Bóhvíu, Og alþýðan
hefur lært sína lexíu og séð að það er
aðeins ein leið til frelsunar: leið Kúbu,
leið Grenada, leið Nicaragua. Það er
ekki til nein önnur lausn.“
Byggt á Intercontinental Press/lnprecor.
RIKISSTJORNIR
Á UNDANHALDI
Brasilía og Perú: ríkisstjórnir
á undanhaldi
í Perú s jást ýmis merki þess að f jöld-
inn sé á ný að taka fmmvkæðið gegn
stjóminni. Stjómarflokkurinn fór
miklar hrakfarir í bæja- og sveita-
stjórnarkosningunum i nóvember.
Sameinuða vinstrið (IU) sem er banda-
lag flestra verkalýðsflokka í Perú náði
meirihluta í höfuðborginni og APRA
sem er þjóðemissinnaður stjómarand-
stöðuflokkur bætti mikið við sig.
Belaúnde forseti neyddist til að reka
fjármálaráðherra sinn og láta af þeirri
afstöðu sinni að banna rannsókn á
mannréttindabrotum í Ayacucho en
það hérað hefur verið undir stjóm
hersins.
Skæruliðahreyfingin í Ayacucho og
nágrannahéruðunum og sú staðreynd
að hernum hefur ekki tekist að upp-
ræta hana er annað skýrt dæmi um þá
upplausn sem ríkir í landinu.
I Brasilíu hefur ný og öflug verka-
lýðshreyfing verið að spretta upp.
Undanfarin fimm ár hefur hún verið
helsta aflið sem knúið hefur herfor-
ingjastjómina til að slaka á einræðinu
og endurreisa helstu mannréttindi.
Einræðisstjómin í Brasilíu á nú við
félagslega kreppu að stríða. Efnahags-
undrið sem svo hefur verið nefnt er
tekið að fölna. Alþjóðagjaldeyrissjóð-
urinn knúði fram aðhaldsaðgerðir sem
voru m jög óvinsælar og hleyptu af stað
óeirðum atvinnuleysingja í marga daga
í apríl 1983 í helstu borgum landsins. í
júlí lamaðist helsta inaðarborg
Brasilíu, Sao Paulo, algerlega vegna
allsherjarverkfalls. Hvað eftir annað
hafa stórmarkaðir í Rio de Jáneiro og
öðrum stórborgum verið hreinsaðir al-
gerlega upp af æstum og félausum
múg.
Borgaralegir stjómarandstöðuflokk-
Hugo Blanco, bændaleiðtogi í Perú og
forystumaður Perúdeildar fjórða al-
þjóðasambandsins, segir í nýlegu við-
tali: „Við erum að hefja mikilvsegt skeið í
stéttarbaráttunni núna. Því fyrr sem
vinstrihóparnir sameinast og því betur,
sem þeim tekst að yfirvinna einangrun-
arsinnaðar tilhneigingar, því betri eru
möguleikar okkar.“ Að ofan Merki Bylt-
ingarsinnaða verkamannaflokksins,
sem Blanco veitirforystu.
ar í Brasilíu sem fara nú með völd í
mörgum helstu fylkjum landsins hafa
færst nær stjóminni í þessari kreppu.
Figueiredo hershöfðingi hefur boðist
til að halda forsetakosningar þar sem
eftirmaður hans yrði valinn og yrði það
til að liðka til fyrir samstarfi við stjóm-
arandstöðuna. Verkamannaflokkur-
inn (PT) sem er byggður á verkalýðs-
félögunum höfðar nú til sífellt fleiri
verkamanna sem valkostur við her-
stjóm og aðhaldsaðgerðir.
19