Tímarit iðnaðarmanna - 01.07.1976, Qupperneq 7

Frá norska iðnþinginu. F.v.: Formaður norska málarameistara-
sambandsins, Jakobsen, Sigurður Kristinsson, Ellefsen mál-
arameistari og Þórleifur Jónsson.
iðnrekentlasambanclsins á sviði upplýsingagjafar og
þjónustu við minni fyrirtæki, ásamt vinnu við að-
stöðumál þeirra o. s. frv., verði aukin að mun.
Eins og nærri má geta um svo þýðingarmikið mál,
urðu um það miklar og heitar umræður á fundin-
um, þar sem sitt sýndist liverjum. Margir fulltrúar,
sérstaklega utan af landsbyggðinni, voru í fyrstu
algerlega á mciti tillögunni. Töldu þeir að með þessu
væri verið að innlima handiðnaðarsamtökin í iðn-
rekendasambandið og að hér væri ekki um að ræða
samruna á jöfnum grundvelli. Fælist þetta sérstak-
lega í því, að handiðnaðarsambandið hefði innan
sinna vébanda verulegan fjölda smá iðnfyrirtækja
í verksmiðjuiðnaði, sem iðnrekendasambandið
ntyndi „gleypa með húð og hári“, eins og þeir orð-
uðu það. Töldu þeir alvarlegast að með þessu myndi
smáiðnaðurinn missa öflugan málsvara, þar sem
handiðnaðarsamtökin liöfðu sérstaklega beitt sér
fyrir umbótum og látið sig varða liagsmuni smærri
fyrirtækja í verksmiðjuiðnaði, auk fyrirtækja í lög-
giltum iðngreinum. Þeir bentu einnig á, að hug-
myndir þær, sem lágu að baki sameiningu samtak-
;|iina, hefðu ekki verið nægilega vel kynntar fyrir
aðildarfélögunum, og þar af leiðandi hefðu ekki
verið nægileg tækifæri til umræðu og hugleiðinga
um með hvaða hætti ráða hefði mátt bót á ýmsum
vandamálum eftir öðrum, og ef til vill betri leiðum.
f’annig sögðu þeir að talsmenn sameiningarinnar
hefðu m.a. borið við fjárskorti og vanbúnaði til að
geta sinnt brýnustu úrlausnarefnum, en þó ltefði
ekki verið gerð tilraun til þess að afla aukins fjár
°g efla samtök iðnaðarmanna með öðrum hætti. í
þessu sambandi má geta þess, að talið er að all mörg
þúsund starfandi iðnmeistara í Noregi standi utan
við lieildarsamtökin.
Þrátt fyrir þessar mótbárur fór þó svo, þegar líða
tok á fundinn og tillagan um samstarfssamninginn
hafði verið skýrð betur, að fylgi við hana jókst stöð-
ugt. Varð hún á endanum samþykkt með miklum
meirihluta atkvæða, eða 87 gegn 16 og 2 sátu hjá.
Samstarfssamningurinn verður í gildi fram til 31.
desember 1979. Áður en hann gengur úr gildi skulu
hefjast, með góðum fyrirvara, viðræður milli sam-
takanna um algjöran samruna þeirra. Það er því
ljóst, að fátt getur komið í veg fyrir að árið 1980
verði allur iðnaðurinn í Noregi sameinaður í einum
heildarsamtökum.
Stuttu eftir þennan fund var haldinn fundur í
stjórn Norræna iðnráðsins, en í henni eiga sæti
formenn allra handiðnaðarsambandanna á Norður-
lönclum, eins og kunnugt er. Sátu þeir allir fundinn
að undanteknum finnska formanninum, en fram-
kvæmdastjóri finnsku samtakanna sat fundinn í hans
stað. Auk jteirra voru framkvæmdastjórar allra sam-
bandanna, að undanteknu sænska sambandinu á
fundinum.
Einkum var rætt um norræna samvinnu í Ijósi
þessara nýju aðstæðna. Töldu norðmenn að hún
þyrfti að breytast, þar eð vafalaust myndi sérstök
deiltl í hinu nýja sambandi fara með málefni hancl-
iðnaðarins, og þá halda áfram því samstarfi, sem
verið hefur. Ekki er jietta þá endanlega ljóst ennþá.
Allir fundarmenn lýstu eindregið yfir nauðsyn þess
að hið góða samstarf sem verið liefur milli iðnaðar-
samtakanna innan Norræna iðnráðsins héldist, þrátt
fyrir þessa breytingu. Að lokum urðu svo umræður
um stöðu iðnaðarsamtakanna á hinum Norðurlönd-
unum og afstöðu þeirra til samvinnu eða samruna
samtaka handiðnaðar og verksmiðjuiðnaðar. Ein-
dregnust afstaða kom fram af hálfu dana, sem töldu
samruna ekki koma til greina. Báru þeir fyrir sig
slæmri reynslu í því efni, en iðnðarmenn og iðnrek-
endur voru sameinaðir í einum félagsskap áður fyrr
í Danmörku. Formaður sænska iðnsambandsins
(SHIO) taldi samruna ekki útilokaðan í Svíþjóð
einhverntíma í framtíðinni, en benti á, að veruleg-
ur munur væri á SHIO og iðnrekendasambandinu,
að því er varðaði afstöðu til smárra og meðal stórra
fyrirtækja. Taldi hann að veruleg forsenda samruna
eða náins samstarfs yrði að vera sú, að sænskir iðn-
rekenclur endurskoðuðu stefnu sína gagnvart upp-
byggingu smáiðnðar.
Voru þessar umræður nánast framhald umræðna
síðasta stjórnarfundar Norræna iðnráðsins, þar sem
þessi mál höfðu verið tekin á dagskrá að ósk norð-
manna, sem þá voru að vinna að samkomulaginu,
sem að framan er lýst. Ýmislegt sem þar hafði komið
fram kom einnig fram á þessum fundi og er ekki
ástæða til að endurtaka það hér, enda var frásögn
af þeim fundi í síðasta hefti Tímarits iðnaðarmanna
og vísast til þess.
Þ. J.
7