Vikan


Vikan - 14.12.1978, Blaðsíða 34

Vikan - 14.12.1978, Blaðsíða 34
Margir gefa skíðafatnað í jólagjöf Vandinn að skíðafatnað velja Sú tíð er löngu liðin, að skíðafólk láti sér til lengdar nægja venjulegar buxur og úlpu af einhverju tagi til skíðaiðkana. Þeir sem á annað borð ánetjast skíðaíþróttinni komast fljótt að raun um, að það borgar sig að klæðast hlýjum, vatnsheldum fatnaði, sem gott er að hreyfa sig í, og þá er ekkert betra en sérhannaður skíða- fatnaður. Góður skíðabúningur er ekkert pjatt, eins og sumir vilja halda fram, hann er nauðsynlegur. Eins og skíðaíþróttin er orðin útbreidd og vinsæl hérlendis er ekki vafamál, að skíðafatnaður verður jólagjöf margra í ár. Eftir- farandi ráðleggingar koma vonandi einhverjum að gagni. Vitaskuld er alltaf öruggast að velja sinn eigin fatnað sjálfur, en flestir ættu þó að geta keypt fatnað á sína nánustu vandræðalaust. Fullvissið ykkur þó um, að hægt sé að skipta, ef fatnaðurinn passar ekki. Stakan fatnað eða samstæðan Sumir, einkum þeir sem aðeins bregða sér öðru hverju á skíði, kynnu að vilja heldur stakan fatnað en samstæðan. Þá nýtist jakkinn betur, hægt að hafa hann til daglegs brúks. Fyrir einu eða tveimur árum voru reyndar skíðajakkar í tísku meðal unglinga sem daglegur hlífðarfatnaður, en nú virðist hafa dregið úr því. Nú eru þeir meira í alls konar stungnum jökkum, sem einnig geta verið ágætir í skíðaferðina, og er talsvert úrval af slíkum jökkum á markaðinum. Sem betur fer sjást nú minna mittisjakkar, því þeir eru ekki nógu hentugir í kuldum. Það þekkja þeir sem hafa þurft að eyða helmingnum af skiðaferðinni hangandi í biðröð við lyftuna, auk þess sem það er oft ærið kalt á leiðinni upp. Hér áður fyrr átti hver maður stakk (anorakk), og slikur klæðnaður er enn í fullu gildi. Stakkarnir veita oftast mjög gott skjól, ná vel niður fyrir rass og eru sannarlega brúklegir í fleira en skiðaferðina. Undir þá er hægt að klæða sig vel. Ekki bara vel útlítandi Hvort sem þið eruð að velja klæðnað á sjálf ykkur eða aðra, verðið þið alltaf að hafa í huga, að fyrst og fremst á fatnaðurinn að veita skjól og vera þægilegur, útlitið kemur númer tvö. Ermarnar verða að falla þétt að fremst, það er til dæmis ágætt, ef þær eru með renni- lásum eða hnöppum eða góðum, þéttum líningum. Rennilásinn verður að vera traustur (ekki úr málmi) með nægilega stórum enda, sem hanskaklædd hönd getur gripið um. Best af öllu er, ef hneppt er yfir rennilásinn. Á flestum skíðajökkum er hetta, sem að vísu sést sjaldan í notkun, en er engu að síður mikilvæg hlífð, ef skyndilega brestur á vont veður. Þá er hægt að toga hana upp og bregða henni yfir prjónahúfuna, sem flestir bera. Loks verða að vera þægilegir vasar á jakkanum og endilega lokaðir með rennilásum, annars fyllast þeir af snjó i einhverri byltunni eða allt týnist úr þeim. Háar buxur bestar Við val á buxum þarf ekki siður að hugsa um þægindin og hlýindin en í sambandi við jakkann. Þær eiga eftir að þola ýmislegt, óvæntar byltur og snöggar beygjur áfram og út á hlið. Aðskornar buxur geta litið vel út fyrir framan spegilinn í búðinni, en það er hvorki til hlýinda né þæginda að klæðast buxúm, sem skerast upp í rassinn, og mesti glæsileikinn fer lika óneitanlega af, ef þær rifna í tvennt, þegar skíðakempan beygir sig eða dettur. Það er heldur ekki gott, að buxurnar séu of víðar, einkan- lega í haldið. Ég vil reyndar sérstaklega mæla með skíða- buxunum, sem nú eru algeng- astar og fást bæði stakar og með jakka, nefnilega axlabanda buxunum, sem ná yfirleitt upp undir hendur. Þær eru mjög hlýjar og hlífa vel einmitt þeim hlutum líkamans, sem viðkvæm- astir eru fyrir kulda. Þessar buxur eru einnig mjög klæði- legar og þægilegar, svo að við verðum að vona, að þær verði sem lengst i tísku. Vönum skiðamönnum finnst þeir víst ekki geta hreyft sig nógu óþvingað í slíkum klæðnaði, en fyrir flesta skíða- iðkendur er þetta það besta, ekki síst ef þeir eiga vanda til að komast í talsvert nána snertingu við snjóinn öðru hverju. Það er ekkert verra en að fá snjóinn inn á bert holdið og finna hann bráðna þar og bleyta allt, sem blotnað getur. Leitið að buxum með teygjanlegum axlaböndum, þær eru langþægilegastar. En hvernig buxur sem þið veljið, þá þarf sá sem ætlar að 34 Vlkan 50. tbl.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.