Vikan - 28.02.1980, Blaðsíða 17

3. kennslustund
farfl. Vifl notum áfram lótta afiiðandi byrjenda-
brekku, sam andar íjafnsléttu. Sumir þurfa af til
vUi afl nota stafina á meðan þoir aru afl snúa
•kfðunum niður i brekkuna, en þægilegast væri
að geta rannt s6r af stað ofan af lágum hól aða
hasð með flöt ofan á eins og 6g benti á, þegar við
vorum að byrja á beina rennslinu.
Við skulum nú renrta okkur af stað með skiðin
saman og hendur á miðjum lærum, alveg eins og
viö gerðum i kyrrstöðuæfingunni, og rennum
okkur svona alveg niður á jafnsláttu en þrýstum
(rennum) þá hælunum i sundur i pl6g eins og við
vorum búin að æfa okkur i áður (muna eftir
höndunum), en nú er vandinn sá að reyna að iáta
skíðin fljöta áfram a.m.k. augnabiik mefl hœiana
í sundur og með innri kantana i snjónum. Gætið
þess afl kanta ekki of mikið i fyrstu tilraununum,
þvi þá er hætt við að þið bremsiö of mikið og
getifl dottiö fram fyrir ykkur efla missst skíflin
4) Hœlspyrnur
Til þess afl fá meiri ieikni i kantfoeitingunni og
meiri hreyfingu i hn6n gerum vifl svipaða æfingu
og síðast en hratt, þannig að slökunin í hnjánum
verfli örstutt á milli þess sem hælunum er þrýst
út Þannig myndast röð af hælspymum út á vifl
mefl stuttu millibili niður alla brekkuna.
Þessi æfing útheimtir hraða fjöðrun í hnjám og
ar góflur undirbúningur fyrir allar sveiflur
(sérstaklega stuttsveiflur sem byggjast meira og
minna á spymu og slökun á víxl.
5) Sundur, saman eins og sýnt er á 7.
8. og 9. mynd.
6) Plógbremsa
Renrta af stafl með skiðin saman, þrýsta þeim
út í breiðan plóg og reyna afl stansa með því að
beita innri köntunum fast i snjóinn (því meir sem
hann' er harðari). Láta sig svo renna af stað aftur
með því að slaka á kantbeitingunni (gera skiðin
2} Plógur í brekku
Byrjafl eins og áður á beinu i
rwwíwf|S$ÍH^||KjcþÍfl ejry
ferö, og reynifl svo að „fljóta" áfram í
plógstöflunni alveg niflur á jafnslóttu.
3) Stór plógur og lítill til skiptis
Nú getum við farið að hreyfa okkur meira og
Mka okkur afl því að renna hœlunum mikið eða
ttíð út tii skiptis. Myndaröfl 3-6 sýnir þessa
Ínmj*&bnurð i'símdur i btsdðarydáÆ^Mjjj^lst,
fjöðruninni í hnjám og mjcðmum (mynd 4),
skíkum svo örlrtið é þrýstingnum é skíðin (réttist
örfitið úr hnjám um leið), en við þafl minnkar
plógurinn (þrýstingurinn frá snjónum inn á við
verflur meiri en vöflvaþrýstingur fótanna á
skíðin út) (5. mynd). Við þrýstum svo
skíðunum út aftur í breiðan plóg (6. mynd) og svo
koll af kolli alla leið niður.
og skiðunum

I næsta blaði snúum við okkur að
plógbeygjum.
KENNARi:
Valdimar örnólfsson
LJÓSM.:
Jim Smart
9. tbl. Vikan 17