Vikan


Vikan - 28.02.1980, Blaðsíða 40

Vikan - 28.02.1980, Blaðsíða 40
Framhaldssaga Þýð.: Stoinunn Helgadóttír. Hún mun deyja, hugsaði hún og vissi að hún hafði réttfyrír sér. Ef ég get ekki fengið þennan mann til að hjálpa henni núna þá mun það verða um seinan. ..Eg er ekki að kvarta. í sannleika sagt þá elska ég þessa vinnu. Ég elska lika lifið hér. Nú er ég búinn aðsjá hvert einasta horn af landinu. Og svo get ég alltal’ fundið einhverja ástæðu til að fara i eina og eina ferð. svona bara til að fylgjast með. Eldri niaður kom til þeirra og sagði: ..Ertu með pláss á vögnunum til Melbourneá næstunni. I’eter?" ..I>að ætti ég að hafa, Max. Ég hringi til þin á mánudag." ..Stundum hef ég það á til finningunni.” sagði Susan, ,,að þú |>ekkir allan bæinn." „Ég hef verið svo heppinn að hafa fengið vinnu sem gaf mér tækifæri til að kynnast mörgum." Hann bætti við alvarlegri, lágri röddu: „Ég hef verið ákaflega heppinn." Þau dönsuðu enn einn hring um gólfið. „Ég lield að þú hafir haft rétt fyrir |iér." sagði hann. „Það er allt of heitt til aðdansa." Hann tók um liönd hennar og leiddi hana út á svalirnar. Sætur blómailmur lá í joftinu. Susan gekk að veggnum og lagði handleggina utan um svala súluna. „Ég veit ekki hve heppni á stóran þátt i þessu," sagði hún. „Þú hefur lagt hart að þér. Og það eru átta ár siðan þú kontst hingað. er það ekki? Ég var einmitt í læknaskólanum. þegar þú byrjaðir að vinna fyrir pabba svo að það hljóta að vera eitthvað um átta ár." „Já." sagði hann. „Átta ár." Honum varð hugsað til Susan sem hafði verið ntjög ung þegar liann sá hana fyrst. Þá hafði hann verið hílstjóri og varla verið þannig settur i þjóðfélaginu að hann gæti farið með dóttur atvinnurekanda sins út að dansa. Samt hafði hann tekið eftir henni. Það var varla hægt annað en að taka eftir henni nteð gljáandi, rauðbrúnt hárið og finlega andlitið. Hún var stúlka sem vissi hvað hún vildi og var til með að leggja töluvert á sig til að ná því. Og hún hafði lagt hart að sér. Eftir að liafa lært i eitt ár í Sydney Itafði hún farið til London og sérhæft sig þar á barnaspítala. Hún hefði getað sest að hvar sem var í heiminum eftir það en 40 Vikan 9. tbl. Patricia Johnstone: i leitac lífðiafa
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.