Vorið - 01.03.1948, Side 44
VO RIÐ
40
Gaman og alvara
Tveir ferSamenn börðu fast aS dyr-
um hjá Óla gamla.
— Gott kvöld. Ha — ert þaS þú, Óli?
Við fundum dauðan mann hér uppi í
heiðinni, og héldum, að það værir þú!
— Jæja, hvernig leit hann út?
— Jú, hann var á stærð við þig.
— Jæja, var hann ljóshærður?
— Jú, hann hafði sama háralit og þú.
— Jæja, var hann brúneygur?
— Jú, hann var það.
— Jæja, var hann í grárri lopapeysu?
— Nei, það var hann ekki.
— Jæja, hamingjunni sé lof, þá hefur
það ekki verið ég, sagði Óli og létti
stórum.
Kennarinn: — Geturðu sagt mér
hvernig maður er í fleirtölu?
Kári: — Menn.
Kennarinn: — En kona?
Kári: — Konur.
Kennarinn: — En barn?
Kári: — Tvíburar!
Það er beðið eftir Karli frænda. Hann
hafði einhvern tíma misst allt nefið.
Mamma segir þess vegna við Harald
litla, að hann megi ekki tala um nefið
við Karl frænda. Hann skuli bara ekk-
ert láta bera á því, þótt þetta sé svona.
Þegar Karl frændi kom, sat Haraldur
lengi þegjandi, en svo segir hann:
— Mamma, þú sagðir að ég skyldi
ekki tala um nefið á Karli frænda, en
h'mn hefur þá alls ekkert nef, mamma!
13 ára.
Benedikt Sigurðsson, Aðalbóli,
Hveragerði (10—12)
VORIÐ
Tirnarit fyrir börn og unglinga
Koma út 1 hefti á ;iri, minnst 40
síður hvert hefti. Árgangurinn kostar
kr. 8.00 og greiðist fyrir 1. maí.
Útgefendur og ritstjórar:
Hannes J. Magnússon, Páls Briems-
götu 20, Akureyri, og
Eiríkur Sigurðsson, Hrafnagilsstræti
12, Akureyri.
Prentverk Odds Björnssonar.
Ólafur: — Heyrðu, mamma! Ert þú
ekki fædd á ísafirði?
Mamma: — Jú, ég er fædd þar.
Ólafur: — Og pabbi í Reykjavík?
Mamma: — Já, það er rétt.
Ólafur: — Og ég er fæddur á Akur-
eyri?
Mamma: — Já, það ættir þú nú ekki
að þurfa að spyrja um, drengur.
Ólafur: — Nei, en finnst þér ekki
skrítið mamma, að við skyldum öll
hittast.
— Á hvaða tíma sólarhringsins fædd-
ist ég, mamma?
— Það var klukkan 11 um kvöldið.
— Hvers vegna þarf ég þá nú að
hátta alltaf klukkan 8?
Kennarinn: — Til hvaða orðflokks
telst orðið kljúklingur?
Haraldur: — Nafnorða.
Kennarinn: — Hvers kyns er það?
Haraldur: — Það er ómögulegt að
vita, fyrr en hanarnir fara að gala.