Æskan - 01.04.1994, Blaðsíða 53

Líkami hundsins Ijóstrar þvi upp hvernig honum er
innanbrjósts - hvort hann er öruggur um sig eða
óöruggur, glaður, hræddur eða beygður.
Hægt er að lesa mikilvægustu
skilaboðin úr andliti hunda og af
eyrnahreyfingum. En það er ekki
alltaf auðvelt. Hundakynin eru fjöl-
mörg og hafa allar mismunandi
snoppur og eyru. Auk þess eru til
margs konar blendingar.
EYRUN
Eyrun gefa til kynna í hvernig
skapi hundurinn er. Sperrt eyru sem
beinast fram merkja árvekni eða
hótun. Ef þeim er beint til hliðanna
er hundurinn óöruggur eða vill sýna
vinsemd.
Ef eyrun liggja niður er hundurinn
hræddur eða reynir að vekja athygli.
Sá hundur, sem snýr eyrum aftur,
sýnir undirgefni.
Merkjamál eyranna er hið sama
hjá hundum með lafandi eyru. Ef
maður fylgist vel með lærir maður
fljótt að skilja það.
AUGU OG ANDLIT
í andliti (snoppu) hunds er fjöldi
smárra vöðva. Þess vegna getur
hann sýnt ýmis svipbrigði. Af svipn-
um má ráða hvað hundurinn ætlast
fyrir og hvort hann reynir að blekkja
mann. Ef hundurinn sýnir tennurnar
og urrar þegar hann leikur sér en
augnaráðið er hlýlegt og hann sveifl-
ar skottinu er það til vitnis um að
hann er að „plata“ - það er hluti af
leiknum.
Augu hunds - eins og manns -
eru spegill sálarinnar. Gáski, grunur,
hlýja, vinsemd, hræðsla, ógnun, ást,
allt þetta og enn fleira má sjá í aug-
um hans.
Hundur sem sýnir tennurnar er
alls ekki alltaf reiður. Hann getur líka
verið hræddur. Sjálfsöruggur hund-
ur, sem sýnir tennur, beinir eyrunum
upp og fram. Því hræddari sem
hundurinn er þeim mun aftar vísar
hann eyrum sínum.
LEIKUM OKKUR!
Mörgum hundum finnst afar gam-
an að leika sér. Hundur, sem vill
leika sér, beygir sig að framan en
lyftir afturhluta skrokksins. Hann er
glaðlegur á svip, næstum eins og
hann sé að hlæja! Eltingarleikur og
áflog eru eftirlætisleikir. Hundar urra
oft og glefsa í leikjum. Það getur
virst vera hættulegt en fátítt er að
hvor meiði annan ef þeir eru jafn-
stórir. Hluti leiksins er líka að hnoð-
ast og krafsa hver í annan með
loppunum. Krafsið merkir nánast
„ég vil að þú verðir vinur minn“ eða
„ég þarf að segja þér dálítið".
Hundar sýna mönnum trúnaðar-
traust með því að nálgast þá og
snúa hryggnum að þeim.
Heilbrigðir hundar bíta sjaldan.
Kjálkar þeirra eru svo sterkir að þeir
geta bitið dýr til dauðs. En þeir forð-
ast að beita tönnum. Ef truflun hefur
orðið á þroskaferli þeirra geta þeir
þó orðið grimmir og skeinuhættir.
HLJÓÐIN
Gelt, urr og ýlfur er líka mál
hunda. Misjafnt er eftir tegundum
hvaða hljóð þeir nota helst. Varð- og
veiðihundar gelta mikið. Sum
hundakyn forðast mjög að gefa frá
sér nokkurt hljóð.
Hundar fylgjast með flokki sínum
með því að ýlfra og hlusta eftir ýlfri.
Hvolpar ýlfra oft þegar þeir eru
Æ S K A N 5 3