Heimilisblaðið - 01.07.1944, Side 39

heimilisblaðið
147
á brautir mannanna, þegar þeir eru of vissir og
fullir oftrausts á sjálfum sér.
Meðan hann sat og beið þess að Antbony kæmi
til Portullocb, var sá óheppni allt af að fjarlægj-
ast þann stað, með hverri mínútu, sem leið. Þeg-
a>' Tullocb fór frá veitingahúsinu við fossinn var
hann mjög æstur í huga, en hann mundi þó eitt, sem
®é það, að 2. nóv. kom innan skamms með óum-
Býjanlegar skyldur, þungar skyldur. Hann murdi
líka eftir skjölunum, sem biðu undirskriftar hans
1 Buluways. Hann ætlaði fyrst lengra suður, en
seinna hugðist hann að koma til Buluways. Hann
ferðaðist með fljótabáti suður eftir fljótinu, og hann
kom í hérað, sem kallast Sebungwe. Þaðan liélt hann
til vesturs til Wankie og setti þar tjald sitt og skildi
Hundaan þar eftir, meðan liann sjálfur fór með lest-
lfini til Buluways.
Tulloch hafði ekki gleymt loforði sínu við Morri
son viðvíkjandi veiðiferðinni. Fyrst ætlaði Anthony
aÖ koma skjölunum í lag, síðan að fara með Morri-
son til Wankie, en það var tilvalinn staður til Ijóna-
yeiða. En að því loknu ætlaði liann til Livingstone-
héraðsins, þar sem hann ætlaði að dvelja síðasta
ífaginn fyrir vígsluna. Einveran var allt, sem hann
þráði þennan thna. En í huga hans sveif Narice
Vanne, eins og hann sá hana fyrst. Og koss lienn-
ar tendraði eld í æðum hans. Eld, sem ekki varð
slökktur nótt né dag.
?,Ég gleymi henni ekki, meðan ég lifi. Þegar dag-
Urinn ljómar minnist ég hennar, og er liúmar að
kvöldi get ég ekki gleymt henni“. Hann vissi ekki
hvort þessar hendingar voru ljóð eða laust mál, en
þær voru túlkan þess sálarástands, sem hann var í.
Hvað eftir annað hafði honum komið til hugar,
að biðja Önnu að leysa sig frá heiti sínu, en hann
hratt þeirri liugsun úr huga sér. Hann gat ekki
hugsað sér að ganga á bak orða sinna, allra sízt
Sagnvart konu. Ef um slíkt gat verið að ræða, varð
kún að eiga upptökin. Gætu peningar breytt þessu
•oundi hann glaður hafa gefið hvern eyri, sem haun
a«i til þess. En hann gat ekki látið sér koma til
kugar, að konan, sem liann ætlaði að giftast, gæti
blóm og fjólulit blóm Bougain-
ville, og þá síðast en ekki sízt
skraut kaktuslimgarðanna. Það
birtist ekki fyrr en á kvöldin, þeg-
ar „drottning nætur“ lýkur upp
bvítum blómum sínum.
í aldinbúðum gefur að líta
ósköpin öll af aldinum, banana,
alligatoraperur, papaya (eins kon-
ar tré-melónur) guava (myrtu-
tegund) appelsínur, ferskjur, og
einkanlega ananas, sem er nú orð-
inn næstum táknrænn fyrir Ha-
waji eyjar.
Helztu afurðir Hawajieyja eru
sykurreyr og ananas. Sé farið um
eyjarnar, sér sykurreyrsekrur al-
staðar. Á J)eim vex liann í löng-
um röðum og getur ekki Jmfist
nema ]>ar, sem rignir mikið eða
bægt er að vökva ekrurnar. Þeg-
ar reyrinn er 18 mánaða er bann
uppskerubæfur; en ekmmni er.áð-
ur skipt í deildir og eldur kveikt-
ur til að brenna ójtarfa blöð og
illgresi og drepa skordýr. Þá er
reyrinn skorinn upp, blaðið á
vagna og fluttur eftir nijóum spor-
brautum til verkstöðvar. Sumstað-
ar er lionum fleytt eftir vatns-
leiðslum til bennar. Þar er ó-
breinsaður sykur búinn til og
sendur til San Francisco til að
hreinsa liann. Ekki nerna ein syk-
ursleðastöð við Honolulu býr til
hreinsaðan sykur. Meira en
770.000 smálestir sykurs voru bún-
ar til 1925.
Fyrir 20 árum var engin anan-
asræktun til á eyjunum, nú er hún
önnur markverðasta framleiðsla
]>eirra. Jörð, sem ekki er bægt að
vökva og nota til sykurfram-
leiðslu er bægt að hafa til ananas-
ræktar því að hann getur komizt
af með litlar rigningar. Laiigar
gataðar J)akpapparæmur eru
lagðar á jörðu, í götin eru kím-
jurtirnar gróðursettar og þak-
pappinn heldur við rakanum og
beftir ofmikinn grænkuvöxt. Á 18