Heimir - 01.03.1910, Blaðsíða 12

Heimir - 01.03.1910, Blaðsíða 12
156 HEI MIR Þá vantar anda, kærleika, þýfilýndi, réttsýni og stöSuglyndi til þess. Þeir eru enn ekki aörir inenn en þeir voru, vilja líf þeirra er ekki vaknaö til umskifta. I orþódoxum félagsskap hrópa menn amen og hallelúja þegar orðiS kristindómur er nefnt á nafn en gjöra þó gaman aö öllum þeim setningum í daglegu lífi er kristnin setur. I frjálstrúar hóp þegar oröiö skynsemi, réttsýni, æra, er nefnt "á. nafn hrópa allir "rétt,! rétt. 1" En hve margir hafa goldiS gjaldiö, hreinsaS hugann af römustu hjátrú og hleypidómum? Er þaS ekki eins og hungruS- um manni sé gefin matur, ef einhver fær grafiS upp einhvern hleypidóm er auSkendi barbarisku fornaldarinnar og og skræl- ingja tímabiliS, vitrainr, lækningar meS handa álagningu, sam- stefning í jarShúsum, láta anda tala niSrí sér, og er ekki ýmsum er þykir þet'ta hunangssætt ? ASeins þaö sé ekki eftir öllurn nótum biblíunnar og kyrkjunnar heitir þetta frjálslyndi, skyn- semi, rannsókn og vísindi. Nei, gjald er ógoldiS, viljanum er ekki stefnt í þá átt aS færa skynsemina inn í hiS daglega líf,gjöra greinarmun á því sem er fásinna, hvert þaS er nýtt eSa gamalt, og hvaS sé skynsemi, aS fornu og nýju. ÞaS sem eg dáist rnest aS rneSal dýrSlinga hinnar katólsku kyikju frá fornri tíS.er þaS hve fast og áreiSanlega og samvizku- samlega þeir guldu gjaldiS, þegar þeir sögSu já viS kalli sinnar trúar og tíSar, til fullkomnara lífs. ÞaS já þýddi já um alla æfi eftir þaS! Menn gengu úr veizlu salnum, úr bardaganum, jafn- vel úr hásætinu, tóku sér staf í hönd of fararklæöi. Eftir þaö fylgdu þeir frarn því sem köllunin heimtaSi af þeim, fóru kenn- andi, hjúkrandi og hughreystandi út á meSal allra þjóSa. Þe.ir settust aS á hinum ömurlegustu stöSum, innanum skógana, út ineS vötnum, upp nieS fjöllum, þar sem niannshöndin hafSi ekkert gert áSur, þar sem engin rödd hafSi talaS til hinna fá- vísu mannlegu innbyggjenda, í sorg og gleSi, um alvarleik, rétt- læti og kærleika h'fsins, opnuSu fyrir sálum þeirra nýjan heim um leiS og þeir umsköpuSu eySimörkina í kringum sig í nýia jörS. Og utan um þessi setur þeirra risu upp bæir, borgir meö iSnaSi og mentun.

x

Heimir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimir
https://timarit.is/publication/440

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.