Jörð - 01.10.1943, Blaðsíða 8

iikiii munu væntanlega viðurkenna „lýðveldi“ á íslandi
hálfu eða lieilu ári fvrr, en annars vrði. Þau mundu veita
oss þá viðurkenningu á pappírnum, — en liggur nokkuð
fyrir um /xið, að áhugi þeirra vor vegna mundi auk-
ast við það? Síður en svo. Hér er kenningu Ritningarinn-
ar snúið við: Bókstafnum treyst til alls liins bezta, en and-
inn ekki talinn túskildings virði. (Hver er það annars,
sem kennir fólki að lesa Ritninguna aftur á bak?!)
Mundu Danir og konungur viðurkenna slikan viðskiln-
að? Sennilega ekki fgrr en á friðarfundinum — og þeim
væri vorkunn. A. m. k. færist „sjálfstæðislietjum” vorum
ckki að núa þeim „þroskalevsi“ og þvíumlíku um nasir,
þó að til slíks kæmi. Mundu hinar Norðurlandaþjóðirnar
veita sína viðurkenningu fgrr en á friðarfundinn kæmi?
Ég tel það vafamál. Mundu einhverjar aðrar þjóðir gera
það? Ég skal eklci segja um einhverjar Suður- og Mið-
Ameríku-þjóðanna og þó tel ég það vafasamt.
Hvað ætlum vér þá að hafa upp úr „sjálfstæðismálinu“,
eins og stjórnmálamennirnir okkar orða það, þegar þeir
eru að reyna að knýja þjóðina til að skilja við Dani og
konung „i síðasta lagi 17. Júní 1944“? Pappírsviðurkenn-
ingu Bandaríkjanna — líklega einna. Minnkaða vináttu
og virðingu atlra þjóða — Bandarikjamanna einnig. Sér
cr nú hvert „sjálfslæðismálið“! Jú — vér gætum auðvit-
að fengið hæði viðurkenningu og „vinátíu“ og „virðingu“
Sovjet-Rússlands, ef vér framkvæmum „lög“-skilnað án
þátttöku Dana ogl konungs. Sovjet-Rússland yrði eini „vin-
urinn“, sem „skildi“ oss. Kommúnistarnir vorir sæju um
það. Þá yrði nú líka hálfhlálegt að snúa haki að „einka-
vininum“ og ganga með grasið í skónum eftir öllum þess-
um fyrrverandi vinum, er misst hefðu áhugann fvrir oss
um hríð. Það er ekki víst, að sú afstaða reyndist yfirleitt
framkvæmanleg. Að vísu gæti hugsazt, að þetta leiddi til
togstreitu milli Sovjet-Rússlands og Bandaríkjanna um
„áhrifasvæðið“. Er það kannski það, sem stjórnmála-
mennirnir eiga eftir allt saman við með orðtakinu „sjálf-
stæðismálið“, sem í þessu sambandi hefur satt að segja
260
JOKÐ