Jörð - 01.10.1943, Qupperneq 13

nokkur maður veit, hvernig á muni standa, utan lands
eða innan, er þar að kemur, áður en nokkur' maður veit
með vissu, hverjir þá fara með umboð þjóðarinnar. Þess-
ar samþykktir era gerðar af stjórnmálamönnunum löngu
fgrir tímann beinlínis til þess að það geti litið svo út, að
þeir séu að aðhafast eitthvað mikilvægt fyrir fósturjörð-
ina á þessum örlagatímum, þó að sannleikurinn sc sá,
að þeir hafa litið þorað að gera fyrir fósturjörðina af
ótta við það, að tapa einhverju af atkvæðum þeirra, er
þeir bafa spanað upp lil fylgis við sig með því að slá á
ýmsa lakari strengi mannlegra tilfinninga. Þessar fyrir-
framsamþykktir eru að þessu levti blekkingar, en jafn-
framt raunverulega óheimill yfirgangur gagnvart kjós-
endum og ráðamönnum framtíðarinnar, og síðast en ekki
sízt hættulegur leikur
r?KKI alls fyrir löngu sendu 270 kjósendur áskorun til
Alþingis um, að stofna ekki til einhliða sambands-
slita að svo stöddu. Þess verður að vænta, að í lýðfrjálsu
landi telji þjóðþingið sér skylt að taka tilefni af áskorun
svo margra málsmetandi manna, til að athuga enn þá
gerr öll rök, er að svo- örlagaríku máli standa. í framan-
skráðri grein eru lagðar fram þær ástæður, er vöktu fyr-
ir einum þessara 270 manna. Aðrir, er aðstöðu hafa ti!
Þess, hafa lagt sams konar og svipaðar ástæður fram í
öðrum málgögnum.
Það verður að öllu athuguðu að vænta þess, að hæst-
virt Alþingi telji það ekki ofgert, við slíkt öfgamál, að
^e8gja fram, i endurskoðun þess, þá ýtrustu samvizku-
semi og ósérhlífni, sem hver einstakur alþingismaður er
gæddur, án tillits til flokkslegra eða annara minna hátl-
ar sjónarmiða. Alþingi getur ekki vænzt þess, að þjóðin
standi nokkurn veginn óskijit að haki þvi í skilnaðar-
málinu, nema það leggi þetta mannsbragð fram af sinni
hálfu og geri það af heilindum.
JÖRD
265