Jörð - 01.10.1943, Side 18

Jörð - 01.10.1943, Side 18
voru þær litlar í samanburði við það ófrelsi, sem niér fannst kvenfólk, en sérslaklega ungar stúlkur, eiga við að búa. Er engin von til þess, að unað sé við slíkt, nú á dögum kvenfrelsis og kvenréttinda. „En of mikið af öllu má samt gera“ og er hóf bezt í þessum hlutum sem öðrum. Á þeim áruni vann húsmóðirin heimili sínu allt, sem hún vann. Heimilisstörf voru þá miklum mun erfiðari en nú, og höfðu flestar húsmæður í sæmilegum efnum töluverðu starfsliði á að skijia, bæði starfsstúlkum, sem voru heimilismenn, og sömuleiðis utan að komandi starfs- kröftum, eins og enn er, bæði sauma- og spunakonur og ýmsu fleira fólki. Allt þetta krafðist stjórnsemi og eftir- lits af húsmóðurinnar hendi í enn ríkari mæli en nú á dögum, þegar margar iiúsmæður þurfa engum að stjórna, nema sjálfum sér. Enda mátti ganga að húsmæðrunum vísum á heimilum sínum á flestum tímum dags. Þessar „gömlu“ konur voru svo skylduræknar, að sumar þeirra leyfðu sér varla að fara út fvrir dyr, meðan börnin voru í æsku, og má um það segja, að minna liefði mátt gagn gera, en þær létu heldur ekki börn sín ganga sjálfala og reyndu, eftir því, sem þær höfðu vit og mátt til, að láta þau njóta þess uppeldis og þeirrar reynslu, sem þær sjálf- ar höfðu fengið i lífinu. Og þær voru þá heldur ekki svo tilfinningasamar, að þær tímdu ekki að hirta börn sín, ef þvi var að skipta. En nú á dögum flytja sumir þann boðskap, að ekki megi beita börn hörðu og jafnvel ekki hanna þeim, en það get ég sagt þessum mönnum, að þó að við tímum ekki að sýna börnum okkar alvöru, þá tímir lífið því vel og það hlífir þeim ekki, ef okkur hefur láðst að reyna að gera þau að sæmilegum þegnum. Það er mín skoðun, og ég er víst ekki ein um liana, að fyrsta skilvrði fyrir góðu uppeldi sé, að börnin geti notið leiðsagnar móðurinnar, en því er ekki alls staðar að heilsa nú á dögum, og her þar margt til, bæði vinna húsmæðra ntan heimilis, fólksekla og annir innan heimilis, en auð- vitað kemur þarna margt fleira til greina. Ég þykist þess fullviss, að við getum ekki vænst mikilla breýtinga á 270 jörð
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116

x

Jörð

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Jörð
https://timarit.is/publication/467

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.