Jörð - 01.10.1943, Qupperneq 26

flokkinn fyrir búsetuákvæðið og skýrir frá meðferð stjórn-
arskrármálsins á nýafstöðnu Alþingi. Báðar þessar grein-
ar eru nafnlausar, og fleiri stjórnmálagreinar nafnlausar
munu í þessum fyrstu blöðum eftir llafstein*. En auk
ástabragur á fyrrum, féllust i faðina, sleiktu „stjórnarbótar“-mol-
ana hvort út úr öðru og sprengdu vínber valtýzkunnar hvort upp
í annað. „Fjallkonan“ gerðist þerna þeirra og þjónaði húsbænd-
um sínum til sængur.......„Þjóðólfur“, „Austri“ og „Stefnir“ liafa
jafnan drengilega haldið fram heimastjórnarkröfum íslendinga......
Þeim [,,Valtýingum“] tókst [á þinginu 1901] að hafa sitt fram
að nafninu lil...... Þeir höfðu staðfest það með frægum eins-
atkvæðis slembisigri, að það væri „stjórnarbót“ að byggja framtið
íslands á úreltum ófrelsiskenningum fallinnar, útlendrar aftur-
haldsstjórnar..... En hin nýmóðins „stjórnarbót“ var meira en
þetta. Hennar verksvið og markmið er jafnframt að láta aldrei
á sig ganga að þeir, sem vilja halda eftir íslands fornu og helgu
kröfum um heimastjórn í málum sínum, séu annað en afturhalds-
menn og ófrelsissinnar......Höfuðpaur Valtýinga átti að skynda
heim til Iíaupmannahafnar sjálfan þipgrofsdaginn.......... Heima-
stjórnarmenn sáu, að mikil liætta gat af þvi stafað .... ef hann
yrði einn til frásagna lijá stjórninni....Þeir tóku því það ráð,
að kosla einn mann úr sínum flokki á fund stjórnarinnar...........
Sendimaðurinn varð Valtý samferða út. — Þegar Valtýingar urðu
þessa vísari, féll þeim allur ketill i eld..... Blöð þeirra urðu
óð og uppvæg, ósannindin og blekkingarnar um tilgang sendifarar-
innar .... flugu eins og moldviðri, .. landráð og föðurlandssvik
hefðu ekki verið verri! — Og ekki nóg með það. Blöð þeirra kasta
sér eins og geyjandi rakkar yfir sendimanninn.......Og innan um
allt urrið og gellið, heyrir vein og angistarstunur foringjanna:
„Ráðgjafaembættið! Ó! Ó!“ — Þar sprakk blaðran. — Það er sem
sé eilt atriðið enn í hinni nýmóðins stjórnarbót, leynimerkið inn-
an í gullhúfunni, þetta: Að láta ekki slíkt sér úr greipum ganga.“
* í 2. tbl. er löng grein um „Ósannindi Hafnarstjórnarmanna*.
ITún byrjar þannig: „Utanför sendimanns Heimastjórnarmanna, hr.
H. Hafsteins, hefur orðið mikið eitur i beinum Valtýsliðsins, og
verður ]>að vonandi betur áður en lýkur. — „ísafold“ iðar i roð-
inu af óværð, og reiðin iskrar í henni......„Fjallkonan", þernan
hennar .... „Þjóðviljinn", kærastinn hennar, blæs út á sér bumb-
inn, ýfir upp lubbann og tekur upp i sig eins mikið og hann er
vanur að taka í nefið. — Honum verður svo bumbult, að „blekk-
ingarnar" og ósannindin, sem hann er vanur að kenna öðrum um,
standa upp úr honum eins og stroka úr hval og upphrópunar-
278 JÖRD