Jörð - 01.10.1943, Qupperneq 30

Við byrjun 4. árgangs stækkaði „Vestri“ i Ijroli og liélt
])eirri stærð síðan. Blaðið var ávallt vikublað. Þó kom
það ekki alltaf vikulega, síðari árin. Við stækkunina varð
„Vestri“ nokkuð fjölbreyttari að efni en áður, og tók nú
að berast nokkuð meira efni í blaðið um ýms efni, en
sjaldan athyglisverðar greinar.* *
Arið 1906 hófu þáverandi stjórnarandstæðingar að gefa
út „Valinn“. Urðu auðvitað allmiklar skærur milli blað-
anna, en þó hvergi nærri jafn bitrar og einatt milli sunn-
anblaðanna.
Eftir að Ldrus Thorarensen gerðist kennari við barna-
skólann á ísafirði, tók liann að rita ýmislegt í blaðið,
einkum ritdóma, Ljóð hans eru og mörg birt í „Vestra“.
Hann annaðist og ritstjórn blaðsins veturinn 1908, í fjar-
veru ritstjórans.
í alþingiskosningunum 1908 töpuðu Heimastjórnarmenn
eins og kunnugt er, um helming þingsæta sinna, þar á
meðal bæði Vestur-ísafjarðarsýslu og Strandasýslu. Þetta
veikti aðstöðu ýmissa manna og blaða flokksins. Eink-
um voru fylgismenn millilandanefndar-frumvarpsins svo-
leiðir það, að þjóð vor stenilur sundruðust af öllum þjóðum Norð-
urálfunnar......Allir vilja ráða.“
* í 13.—16. tbl. V. árg. skrifar sr. Guðm. Guðmundsson frá Gufu-
dal um ættjarðarást. Þar segir m. a.: „Þar næst ber að innræta
mönnum ást á landsfólkinu og er þess ekki minni nauðsyn. ...
Ekkert getur betur dregið úr flokkahatri og æsingum en ást til þjóð-
arinnar i heild sinnni, eins og hún er með kostum sínum og ókost-
um. ... Vér verðum að elska allan hópinn eins og hann er, en
mest þá ágætustu, aumustu og fáfróðustu. ... Iværleikurinn getur
sameinað oss, tengt oss þeim böndum, sem örlögin sjálf megna
ekki að slíta. ... Með því móti verðum vér aldrei smáir, þótt vér
séum fáir. . .. Það er iíka vel vert að elska þjóð vora. ... Við yl
kærleikans geta vaxið þær rósir úr sálarlífi hennar, að ekki hafi
aðrar fegurri blómgazt ofan moldar á ])essari jörð. ... Þá er ærinn
þróttur í mönnum hér, bæði til að brjótast í verklegum fram-
kvæmdum og til að bera þjáningar lífsins. Þeir, sem gætu kennt
oss að beita þessum þrótti að þörfum ... hlutúm, væru oss ekki
ónýtir. En það geta þeir einir, sem elska oss.
282 JÖRÐ