Jörð - 01.10.1943, Side 31

kallaða mjög fámennir á Vestfjörðum. Samt liélt „Vestri“
ótrauðar fram málstað frumvarpsmanna þessi ár.*
* í 39. tbl. VII. árg. er grein, scni nefnist „SámbanilsmáliS“. Hún
hefst þannig: „Alvarleg og þýðingarmikil timamót standa nú fyrir
dyrum á íslandi. Timamót, sem óhjákvæmilega hljóta að hafa mikla
þýðingu fyrir framtíðarheill lands og þjóðar. — Kröfur og óskir,
sem vér um tugi ára höfum barizt fyrir og borið i brjósti, liggja
nú fyrir framan oss auðteknar, ef vér viljum rétta út hendina til
«ð taka við þeim. ... Og enda þótt það séu ekki vorar allra fyllstu
kröfur og liæstu óskir, er þaö þó meira en flestir hafa þorað að
vona að vér gætum fengið í náinni framtíð." í niðurlagi greinar-
innar er þetta: „Það virðist ekki vera nema um tvennt að gera.
I fyrra lagi að ganga að frumvarpinu í öllum aðalatriðum og láta
■svo tímann vinna það, sem oss þykir skorta. Eða i öðru lagi, að
búa við ])að, sem nú er, og sætta oss ekki við minna en algerð-
an skilnað við Dani. Tökum vér fyrri leiðina, er enginn vafi á
því, að vér stöndum talsvert nær síðara takmarkinu."
í næsta tbl. er gíein, sem nefnist „Sambandslagafrumvarpið og
vilji þjóðarinnar“. Þar segir m. a.: „Eins og menn muna, skrifaði
Skúli Thoroddsen greinar i „Politiken", í Júlí 1900, með fyrirsögn-
hini „Hvað vér viljum“. [Eru svo i grein „Vestra" talin upp þau
alriði, er blaðið telur, að Skúli liafi tekið fram.] ... Þetta segir
Skúli þá kröfur þeirra, er lengst vilja fara. Og verða þær ekki
nppfylltar, ef sambandslagáfrumvarpið verður samþykkt? Jú, sann-
arlega, fullkomlega. — Þá er það blaðamanna-ávarpið. [Eru svo
npptalin aðalatriði þess, að „Vestri“ telur] ... Þessi atriði ávarps-
ins voru öll blöð landsins sammála um, og þeim er í alla staði
náð með frumvarpinu. ... Aðalkröfum þingmálafundanna fullnæg-
ir frumvarp millilandanefndarinnar að öllu leyti. ... Þingvalla-
íundarsamþykktin í fyrra gekk lengst af öllum samþykktum, en
jafnvel þeir, sem á fundinum sátu, voru ekki sammála um, hvernig
tillögurnar ætti að skilja. ... Það væri harla kynlegt, ef þjóðin
faeri nú að setja upp nýjar kröfur, aðeins til að spilla því, að
þær óskir, sem hún hingað til hefur átt hjartfólgnastar, nái fram
að ganga.“
I 2. tbl. VIII. árg. er m. a. svo að orði komizt í grein, er nefnist
■J því er hættan fólgin“: „Á meðan íslendingar hnippast og þrefa
um pólitísk völd, embætti og flokkasigur, gefa þeir pcningaráðin,
viðskiptaágóðann og atvinnureksturinn i erlendar hendur. ... við
deilum um þýðingarlitla smámuni, meðan við látum það, sem
meiru skiptir, fara sem verða vill. — Það er eins og það sé allt
um að gera að heita sjálfstæðir, en liitt hafi ekkert að segja, hvort
við séum það.
Jörð 283