Jörð - 01.10.1943, Qupperneq 35

og Kristján frá Garðstöðum. Þetta ár á Kr. H. Jónsson
flestar greinar blaðsins, en talsvert er þó eftir meðútg'ef-
endur lians, sumar greinarnar undir dulnefni.
Þetta ár voru flokkadeilur vægari en áður. Hannes Ilaf-
stein hafði aftur tekið við stjórn, og byrjað á samkomu-
lagstilraunum um sambandsmálið. Þá liafði og komið
fram tillaga um að setja á stofn einkasöln á kolum, frá
milliþinganefnd, er Ilannes Hafstein átti meðal annars
sæti í, og fékk víða harða dóma. „Vestri“ flutti með-
mælagrein um málið, eftir annan með-útgefandann.*
Um sumarmálin 1913 lét Kristján II. Jónsson að fullu
af ritstjórn „Vestra“. Hafði liann þá gefið blaðið út einn
í 8 ár, en síðan verið meira og minna við það riðinn:
iagt til mest af efni þess í hálft fjórða ár. Kristján var
maður staðfastur í lund, hélt skoðnn sinni ótrauður fram,
hvað sem liðsmannafjölda lians leið, og hlaut þó vinsæld-
ir allra, er kvnntust honum. „Vestri“ var jafnan óhvik-
ull í hans höndum, en ekki þótti blaðið skemmtilegt né
fræðandi. Kr. H. J. skrifaði fremur þurrt, en rökvísar
og skynsamlegar greinar. Kristján lézt stuttu eftir að
hér var komið, 27. Sept. 1913, tæplega fertugur að aldri
(f. 1875).
* Þegar Björn Jónsson féll frá, flutti „Vestri“ um hann stulta
eftirmælisgrein (47. tbl. XI. árg.) og er þar m. a. þetta: „Birni
voru flestir hlulir vel gefnir, gáfumaður mikill, áhugasamur og
lcappgjarn og járnduglegur að hverju sem hann gekk. Hlifðist hann
þó oft lítt við að koma sinu fram. ... Sjaldan mun hann hafa ver-
ið frumkvöðull. ... Ilann var skjótur til framgöngu eins og Víga-
Styrr, er var fyrstur til víga af liði Steinþórs á Eyri ... á skrið-
unni Geirvör. ... En eins og Styrr var skjótur að ganga í flokk
Snorra og jafnsnar til vígs, er hann hafði i liann gengið, eins hlífð-
ist Björn ekki við að ganga liart til sóknar gegn því, er hann áður
hafði fylgt, ef hugur hans var snúinn. ... Sótti Björn fast að verða
ráðherra, er flokkur hans komst í meiri-hluta 1909 — til þess auð-
vitað að koma sinu fram —, en ofurhugur lians tók ekki tillit til,
að þar hafði hann beðið um ofjarl sinn ... var hann þá farinn
að kröftum og heilsu ... Sem blaðamanns mun hans lengi getið
og að manngildi til var mikið í manninn spunnið.“
jörð 287
19