Jörð - 01.10.1943, Side 37

frambjóðandi sá, cr „Vestri“ studdi, sigraði í bænum.* *
Skúii Thoroddsen var nú sjálfkjörinn í Norðursýslunni.
Matlbías Ólafsson sigraði í Vestursýslunni með 3 atkv.
mun. Haustið 1916 tapaði flokkur „Vestra“ ísafirði, og
beið lægra blut í Norðursýslunni. Síra Sigurður i Vigur
bafði þá skipt um kjördæmi og bauð sig fram í Norður-
ísafjarðarsýslu móti Skúla yngra Tlioroddsen,** en féll
kosningu i ísafjarðarkaupstað með fjögurra atkvæða meiri hluta!
11 i t s t j.
* í grein i 10. tbl. XIII. árg., er heitir „Um hvar er barizt?“
segir m. a. svo: „Það er barizt um völdin í Iandinu. Það sjá allir,
að lífróðurinn frá hálfu Sjálfstæðismanna er sá og eiiginn annar.
— Hér skal ekki rætt um, livort stjórnarskipti séu æskileg eða
eigi. . .. Það þýðir engin undirferli í þessu máli lengur. Þjóðin
á heimtingu á að fá að vita hjá Sjálfstæðismönnum, hverjum þeir
ætla ráðherrasætið.“
í 10. tbl. reynir Sigurður Kristjánsson að skýra (frá „Vestra“
sjónarmiði) „Kjörfylgi Magnúsar Torfasonar“. Segir ])ar m. a.: „í
annan stað eru ekki allfáir menn hér, sem þyggja sig vinna Skúla
Thoroddsen þægt verk með því að vinna á móti kosningu sr. Sig-
urðar. Ekki skal hér lagður dómur á það, hversu nærgætnir þess-
ir menn hafa verið um vilja Skúla.“
** Er Skúli eldri Thoroddsen féll frá, flutti „Vestri“ langa minn-
ingargrein um hann (20. tbl. XV. árg.) og segir þar m. a. svo: „Þá
er Sk. Th. kom til sýslunnar, gerðist hann hrátt umsvifamikill i
embætti og utan þess, enda kappfullur og framgjarn að eðlisfari
... var einn af frumkvöðlum Kaupfélags ísfirðinga, sem stofnað
var 1888. . .. Vann félagið mikið gagn fýrstu árin. ... Hann var
frumkvöðull að því, að lagður var talsími héðan [frá ísafirði] til
Hnifsdals, sem þá var annað talsimasambandið hér á landi; en það
fyrirtæki stóð stutta stund. Árið 1892 hóf landsstjórnin málarekst-
ur gegn honum og liófust af því hinar svæsnustu og illvígustu
deilur, eigi aðeins liér í sýslunni, þar sem Sk. Th. hafði yfirgnæf-
andi samhyggð ... heldur og um land allt. Lauk þeim þannig, að
Sk. Th. vann málið að fullu í hæstarétti. Munu nú flestir á einu
máli urn það, að málareksturinn frá stjórnarinnar hálfu liafi verið
tilefnislítill. Fékk Sk. Th. og fulla uppreisii frá þingsins hálfu.
Sk. Th. ritaði fyrst lengi manna ljósast og léttast, og voru þó
greinar hans aldrei ýtarlega né fast byggðar. En hin síðari árin
var ritháttur hans óþjáll og stirður. Mátti sjá þess merki, að hugs-
unin var tekin að sljófgast. ... [Sjálfstæðis]fIokkurinn riðlaðist
hvað eftir annað og fjarlægðist Sk. Tli. Og að lokum sagði hann
Jörð 289
19*
L