Jörð - 01.10.1943, Qupperneq 38

með miklum atkvœðamun. Þegar Skúli féll frá, á önd-
verðum þingtíma 1917, sigraði síra Sigurðu'r frambjóð-
anda Sjálfstæðisflokksins, Pétur Oddsson, með stórum
meirililuta.
Þessi árin var aðalumræðuefni „Vestra“ stjórnin og
kosningarnar. Allar voru þessar kosningar sóttar af miklu
kappi, og má sjá þess vott í blaðinu um þær mundir. Auk
þess voru þessi árin liarðar deilur um bæjarmál ísa-
fjarðar. Ilófust þær að nokkru með því, að andvigismenn
bæjarfógetans, Magnúsar Torfasonar, fóru að heimta
hreytingar á bæjarstjórnarlögunum. Voru um það fundir
í félögum og hlaðagreinar. Þessar breytingar náðu í aðal-
sig úr þeim hluta hans, sem hann fylgdi að málum ... á siðastliðnu
þingi, og ireyndist ófáanlegur til ]>ess að ganga í hann aftur. Þessi
urðu lokaskifti hans við þann flokk, sem hann hafði skapað. ...
Hann var lengi einn af duglegustu starfsmönnum l)ingsins ... Lét
hann sig einkum skifta almenn mannréttindamál, t. d. kvenréttinda-
málið, sem hann vakti einna fyrstur máls á á þingi. ... í stjórn-
málaerjunum var Sk. Th. að jafnaði hæði kappsfullur og óhlífinn.
Frá hans hálfu var aldrei að ræða um tilslökun eða tilraun til
að meta skoðanir mótstöðumannanna, heldur sífellda sókn og árás-
ir. ... Mótstöðumenn hans beittu hinu sama gegn honum. Af þessu
myndaðist fullur fjandskapur, svo það, sem nýtilegt var i mann-
inum, var að engu haft og troðið niður i sorpið. Og hefifr þetta
ofurkapp — oft um smámuni — meinhlandað öll stjórnmál okkar
hin síðari ár. — En að manngildi var mikið í manninn spunnið.
Hann var mesti áhuga- og atorkumaður og hlífði sér hvergi ...
og miklu og fjölhreyttu starfi afkastaði hann, meðan hann var liér
á ísafirði. — Ræðumaður mikill, einkum voru ræður lians rök-
visar og sannfærandi. Manna viðkvæmastur fyrir því, ef honum
fannst einhver minni máttar órétti beittur, og vildi vafalaust rétta
hag alþýðu í öllu. Iieimilisfaðir ágætur. ... Fáskiptinn að jafnaði
um einkamál annarra, en ríklundaður og minnugur á mótgerðir
svo, að flestum þótti um of. Stjórnmálaerjur síðustu ára munu hafa
fengið mikið á Sk. Th. Hann selti traust sitt á flokk sinn, en það
brást hvað eftir annað. Honum var ekki sú list lagin að halda
saman mislitum flokki eða leita lags við flokksmenn sína ... Og
svo entist hann verr en menn hugðu. — Þetta olli því, að lion-
um auðnaðist ekki að komast í þann sess, sem hann hafði gáfur
... til að skipa. En vafalaust verður lians lengi minnzt sem eins
af sérstæðustu og atkvæðamestu stjórnmálamönnum þessa lands.“
290 JÖRÐ