Jörð - 01.10.1943, Side 66

Bæjarstjórinn lét öll andmæli niður falla. Og hann og
skólameistarinn sátu við á kvöldin og lásu skjöl og undir-
rituðu eiðstafi og vfirlýsingar, unz þá verkjaði í höfuð-
ið. Og skólameistari varð (nærri því) gráhærður af á-
hyggju út af þvi, hve illa Bernle gömlu gekk að læra að
kannast við orðið „frelsi“, þegar hún sá það á prenti.
Skólameistarinn áleit, að það væri aðalorðið í Ameríku.
EGAB hér var komið sögu, var Bernle gamla samt
orðin það slautfær, að hún gat lesið flest tví-atkvæðis-
orð, ef ekkert truflaði hana. Og litlu seinna settu þorps-
húar upp sigurhoga nálægt járnbrautarstöðinni, og var
þar á letrað „Guð blessi þig“ og „Til hamingju!“ og
skreytt nokkrum fánum, sem hefðu átt að vera komnir
til Parísarborgar, en hafði verið skotið undan.
Allir þorpsbúar voru viðstaddir, að meðtöldum hörn-
unum, sem voru i fermingarfötunum sínum eða öðrum
sambærilegum. Og allir voru með hálíðlegu yfirbragði
og daufir í dálkinn. Sjálf gekk Bernle gamla milli bæjar-
stjórans og skólameistarans, en á eftir þeim gekk kaup-
maðurinn með tvær tágakörfur bundnar saman og nokkra
pappírspoka fulla af sneiddu svínslæri og brauði til ferð-
arinnar (því hver veit, livað fólk fær að horða á slíkri
ferð?). Á eftir honum gekk lúðrasveitin, allt ungir menn
mcð þá liæslu liarða flibba og þau stórdropóttustu liáls-
bindi, sem þeir átlu í eigu sinni, og léku „Heil dir im
Siégeskranz“* (það var eina lagið, sem þeir áttu víst að
geta leikið villulaust).
Það var blýr vordagur, en Bernle gamla hafði lilaðið
á sig öllum sjalklútum og „klukkum“, sem hún átti til,
líkt og riddari, er hervæðist gegn öllum heiminum, svo
að það var ekki mikið, sem maður sá af innföllnu, hrukk-
óttu andlitinu og bláu augunum með undrunartillitinu.
Járnbrautin var bara hliðarálma frá hraðlestarbraut-
* Þýzkur hyllingarsöngur: Heill þér með sigursveiginn! Lag:
Eldgamla ísafold?
318
JÖRD