Jörð - 01.10.1943, Síða 80

íYanltíð, er sýnist vera að færast inn í skugga elli og dauða.
Gangi maðurinn svo jafnframt á lagið, er lífið sjálft beinir
lionum, í elli lians, með ýmis konar hætti til barndómsins
áftur, og neyti þessa ágætasta tældfæris, ti) að ná sem inni-
legastri viðurkenningu á sannleikanum um sjálfan sig: að
hann — maðurinn — er í raun og veru barn — frá eilífðar
sjónarmiði barn —, mundi hann þá ekki einmitt tilbúinn
að fæðast sem barn í annan og æðri heim? „Sannarlega segi
eg yður: Ilver sem ekki tekur á móti himnariki eins og barn,
mun alls ekki þangað koinast.“
En njóta þá ekki aðrir ellinnar að en þeir, sem sjálfir
greiða blunnindi hennar út í bönd? Jú öllum aldursskeið-
um er ætlað að iiafa hénnar not, og það á fleiri vegu en einn
og það meira en lítil not. Hvort mundi ekki uppbygging
að því, að vera vottur að elli, sem breiðir faðminn allshugar
út á móti bimnaríki? En það er svo sem auðvitað, að ellin
er, eins og aði-ar gjafir lífsins, misjafnlega notuð af oss
mönnunum — bæði leikendum og áhorfendum, ef svo mætti
að orði kveða. En gangið á lagið, kæru öldruðu lesendur,
er lífslögmálin vilja i elli yðar beina vður ákveðið á þá
braut að vera cins og börnin; notið yður liagkvæmari skil-
jrrði yðar, til að finna sjálfan sig í sönnustu mynd — þessa
tiltölulega ágælu aðstöðu í sameiginlegri nauðsyn vor allra
—, og þér skuluð sanna til, að þér verðið oss hinum til
uppbyggingar, sem vér þökkum sameiginlegum föður vor
allra fyrir.
EG bef ítrekað drepið á, að þér, gamla fólkið, séuð að þvx
leytinu oss hinum lík, að yður notist misjafnlega þau
tækifæri, sem lífið býður. Ilvað gætuð þér þá, öldruðu bi-æð-
ur og systur, að gert sjálf, til þess að sluðla að því með
árangri, að yður notist seni bezt þau dásamlegu tækifæri,
senx auðkenna vðar aldursskeið? Þér eigið sama úrræðið
og vér bin, en þér hafið að sumu leyti einnig í þessu tilliti
betri aðstöðu en aðrir, til að koma því við. Úrræðið er —
bæn. Ilvað er bæn annað en eðlilegasta tjáning vanmáttarins,
— þegar fundið er til hans í barnsaðstöðu? Sú tjáning van-
332 jörð