Jörð - 01.10.1943, Síða 94

Svo mörg eru þau orS! Ætli hr. M. Á. heföi ekki sjálfum verið
hollara að hafa betur tal af sinum „huldumanni" (eða „skoðana-
kannara") áður en hann bar, í leiðsögugrein tímarits síns, menn
í virðulegustu stöðum þjóðfélagsins fyrir óhróðri um „keppinaut".*
Hví í ósköpunum sneri hr. M. Á. sér ekki beint til ráðherranna,
tii þess að ganga alveg úr skugga um sannindi svo álitsspillandi
áburðar, áður en hann setti sitt eigið mannorð í þá hættu að réyna
að hnekkja mannorði starfsbróður sins og þeirra, er honum kynnii
að vera innan handar? Lagðist það kannski í hann, að þá gæli
svo fa.rið, að hann yrði að neita sér um þetta tilræði við JÖRÐ?
Manninum er varla sjálfrátt.
Eg hef farið á fund a 1 1 r a ráðherranna, fimm, er voru í ráðu-
neyti dr. Björns á þeim tíma, sem hr. M. Á. talar um, og borið
undir þá tilvitnaða umsögn hr. M. Á. og spurt þá að, hvort þeir
könnuðust við sannindi þess, sem þar er fram borið. Allir urðu
þeir sem steini lostnir af undrun yfir svo bíræfinni staðhæfingu
og lýstu því afdráttarlaust yfir, að hin tilfærða frásögn
h r. M. Á. væri rakalaus ósannindi:
Það getur varla talizt nauðsynlegt að ómaka sig til að taka sér
penna í hönd, til að verja sig og sitt fyrir aðdróttunum manns,
er gerir sig beran að slíkum og þvílíkum vinnubrögðum, enda
vænti ég, að menn hafi mig afsakaðan, þó að ég leiði eftirlciðis
hest minn hjá því. Því það dylst mér ekki, að hr. M. Á. muni enn
reyna að koma lagi á JÖRÐ með „sjálfstæðum skáldskap“ og frek-
ari „njósnar“-aðgerðuni. Er það háttur slíkra manna, að láta sér
ekki segjast við „smávegis" ágjöf af því tagi, sem nú er raun á orðin.
T> ITSTJÓRI „HELGAFELLS“, hr. M. Á., hefur gert sér mjög títt
um hagi JARÐAR. Það gctur því varja talizt nema lítils háttar
kvittun, þegar ritstj. JARÐAR leyfir sér hér með að gera þá fyrir-
spurn til útgefenda og lesenda „Helgafells", hvort þei.r telji sínum
hagsmunum hæfilega borgið með „skáldskap“ af þessú tagi eða þó
ekki væri nema með velmeintum njósnum um hagi annarra tímarita.
Björn O. Björnsson.
* Ég segi „keppinaut“ — því hvaða skýringu hafa menn tiltæki-
legri á stökkuls-atferli hr. M.Á. gagnvart JÖRÐ en þá, að hann,
ritstjóri hins nýr.ra tímarits, sjái ofsjónum yfir gengi eða jafnvel
tilveru JARÐAR, sem þó hafði sannað tilverurétt sinn, áður en
.„Helgafell" varð til. >
346 Jörd