Sjómannadagsblaðið - 01.06.1976, Qupperneq 81

Það ætti ekki að skaða neinn þótt
sagt sé að útgerð gangi betur þar
sem góðir og starfssamir menn eru
fyrir í vélarrúminu. Skipin eru
ódýrari í rekstri, þau hafa meiri
tíma og ráðrúm til veiða og því
fylgir notaleg tilfinning að vita af
ráðsnjöllum, samviskusömum
mönnum í vélinni, sem knýr skipið,
nauðsynjar þess og munað.
Það fer orð af mörgum skipstjór-
um, einsog sagt er um góða menn.
Einn þeirra er Jóhann S. Jóelsson
yfirvélstjóri á nótskipinu og togar-
anum Sigurði, sem nú varð afla-
hæstur á loðnuvertíðinni.
Jóhann er aðeins 42 ára að aldri,
en hefur samt verið yfirvélstjóri á
þessu glæsilega skipi í 14 ár.
Jóhann er fæddur að Hvoli í
Hörglandshreppi í Vestur-Skafta-
fellssýslu, sonur Jóels Sigurðssonar,
kjötiðnaðarmanns frá Hraunhóli og
Jónínu Jóhannsdóttur frá Þelamörk
i Eyjafirði.
Sigurður hóf eirsmíðanám í vél-
smiðjunni Hamri árið 1949 og lauk
vélstjóraprófi árið 1957. Var síðan
vélstjóri á ýmsum skipum, Öskju,
togaranum Fylki, en á Sigurði hefur
hann sem áður segir verið seinustu
14 árin eða frá árinu 1962. Jóhann er
kvæntur Jóhönnu Jónsdóttur og
eiga þau fimm börn.
Við hittum Jóhann að máli í til-
efni af aflasældinni og hafði hann
þetta að segja af veru sinni um borð í
Sigurði.
— Sigurður var nú ekki á tog-
veiðum fyrst þegar ég kom þar um
borð, heldur í síldarflutningum.
Flutti skipið síld frá Austfjarðamið-
um til bræðslu hér. Það er líklega
upphafið að því að menn álitu skip-
ið hentugt til þess að flytja mikið
magn af fiski. Það var þó ekki fyren
fyrir tveimur og hálfu ári að skipinu
var gjörbreytt fyrir nótaveiðar, en
það getur þó enn stundað flot-
vörpuveiðar ef það þætti hentugra.
— Astæður fyrir þessum breyt-
ingum voru vafalaust margar en
veigamest þó sú, að það var erfitt að
manna síðutogara og erfitt að finna
Manni
er ekki
alveg
sama
hver fer
höndum
umþetta
Jóhann S. Jóelsson yfirvélstjóri á
Sigurði
ISegir yfirvélstjórinn I
Jóhann S. Jóelsson I
viðunandi verkefni, eða kaupendur
að þeim. Sigurður er gott skip í sjó
að leggja og talið með bestu ferða-
skipum.
— Það er ekki unnt að telja hér
upp allar þær breytingar sem gerðar
hafa verið á skipinu. Mjög dýr og
vandaður búnaður er þar um borð
vegna nótaveiðanna. Allskonar
dælur og togblakkir. Sérstakur
mótor knýr allar þessar dælur og
auk þess þverskrúfu á skut. Sérstök
vél er svo frammí fyrir stefnis- og
þverskrúfuna, en þessar skrúfur eru
notaðar til þess að hagræða skipinu
við veiðarnar og í höfnum.
— Þetta stóra skip getur snúið á
punktinum núna, ef það hentar.
— Þetta er þriðja loðnuvertíðin
sem Sigurður tekur þátt í. Reyndar
var fyrsta vertiðin sem hann var á
aðeins hálf og svo hefur skipið
stundað veiðar við Afríku og einu
sinni við Nýfundnaland. Ráðgert er
að sigla til Nýfundnalandsmiða í
byrjun maí.
— Hvernig hafa veiðar á fjar-
lægum miðum gengið og hvernig
fellur skipshöfninni?
— Það er ágæt veðrátta við
Afríku, en það vantaði bara allan
þennan fisk í sjóinn, þennan fisk sem
við áttum að veiða. Nú Nýfundna-
landsmið eru heldur ömurleg, lát-
lausar þokur og maður sér varla út-
fyrir lunninguna allan tímann, en
við vorum í sex vikur á miðunum.
Komið var tvisvar í höfn á þessum
tíma, annars verið úti í þokunni.
— Hvað eru margir í vélinni?
.— Við erum þrír, þar af er einn á
dekkinu þegar verið er á veiðum.
Þetta er nokkuð minni mannskapur,
en gerist á skipum með yfir 2000
hestafla vélar. Þeir eru t.d. fjórir á
stóru skuttogurunum, en tveir á
þeim minni. Við erum með tvi-
skiptar vaktir, — sex og sex — og
þetta gengur vel.
— Er mikið sótt í land eftir við-
gerðum?
— Já ekki verður annað sagt, þó
reynum við að gera sem mest sjálfir,
það reyna flestir og það eru góð
stopp á milli. Maður reynir að gera
sem mest sjálfur, því manni er ekki
alveg sama hver fer höndum um
þetta, sagði Jóhann S. Jóelsson,
yfirvélstjóri að lokum.
JG.
SJÓMANNADAGSBLAÐIÐ 73