Eimreiðin


Eimreiðin - 01.01.1940, Síða 54

Eimreiðin - 01.01.1940, Síða 54
40 í HAMINGJULEIT eijireiðim stundina, eins og til dæmis þetta reykingaborð, — úr því mað- ur var þá ekki ánægður, þegar maður var búinn að fá það. Nú, en þetta rak sig ótugtarlega á, því maður var ekki ánægð- ur með það, sem maður hafði —■ ef maður sá annað, sem var betra; — en hrepti maður það, þá vantaði eitthvað samt. O- jæja, það gekk víst oft svona til. En hvað sem um þetta var, þá varð hann að fara í vinnuna i fyrramálið, þó að mestallir peningarnir færu til að borga í borðinu og stólnum, og svo „restin“ upp í fæðið þennan mánuðinn. En þá gat hann ekki farið upp á skrifstofu og látið skrá sig í fyrramálið. Það var altsaman eins. Ekki gat maður látið aðra skrá sig inn, heldur varð maður að gera það sjálfur. Það var ekki svo gott við þetta að eiga. Eiríkur Karlsson hagræðir sér á sófanum og geispar. Og svo er þessi dagur farinn alveg í hundana, — en einhvernveginn verður hann að koma því svo fyrir, að hann geti skráð sig fyrir miðja vikuna. III- „— Ég er stundum viltur, — og þó eina átt ég þekki, —• það er áttin, sem mitt barnalega hjarta visar á.“ Eiríkur Karlsson vaknaði og leit í kringum sig. Það var orðið fulldimt, en tunglið sltein inn um hin þunnu tjöld, er voru dregin til hálfs fyrir gluggann. Það var þægilega hlýtt í her- berginu. Eirík furðaði á því, að hann skyldi hafa sofnað, hann var ekki vanur því á þessum tíma. Venjulega var hann ein- hversstaðar úti um þetta leyti dags. En þessi svefn hafði verið jafn notalegur og hann var óvenjulegur. Eiríkur hafði glað- vaitnað alt í einu, án nokkurs dræmings eða dutlunga og þ° án þess að verða fyrir hávaða. Augun opnuðust af sjálfu sér, og svo lá hann þarna glaðvakandi. Bara að hann gæti vaknað svona í fyrramálið. Það var bezt að vera ekki að hugsa neitt um fyrramálið. Það var leiðinlegt. Hann var lílta svo vel vak- andi núna, að hann gæti nánast trúað því, að hann þyrfti aldrei framar að sofna. Það var eins og svefn-lindin væri útstreymd úr likama hans. Myrkrið var skemtilegt, og tunglsgeislinn, er féll yfir fótaendann á sófanum, minti hann á löngu liðna daga- Það gat verið gaman að liggja svona í myrkrinu, þegar vel for
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130

x

Eimreiðin

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.