Eimreiðin


Eimreiðin - 01.05.1964, Blaðsíða 23

Eimreiðin - 01.05.1964, Blaðsíða 23
EIMREIÐIN 111 uppi í kofaskriflinu? Þar getur hann aldrei bjargast og sízt nú, er hann hefur misst allt sitt. Einnig lánstraustið." Hann sat um stund hljóður og hreyfingarlaus. Síðan reis hann á fætur og gekk frarn í dyrnar. „Jólin eru að ganga í garð,“ tautaði hann, — honum fannst hann þurfa að afsaka áform sitt með þeirri athugasemd. „Hver ykkar hefur hest og sleða?“ spurði hann bændurna. Ymsir sögðu til sín. Hann valdi þann, er liann þekkti bezt. Bað hann að finna sig inn fyrir, og lokaði, svo sem hægt var með brotnu hurðinni. „Geturðu farið ökuferð fyrir mig? Nú í nótt? Inn á heiði, í kofann, þar sem Stóri-Jón á heima.“ Þarf þess í nótt?“ Verzlunarstjórinn beit í vör- ina. Það lá við, að hann sleppti sér aftur. En svo gekk hann til bóndans og hvíslaði að honum. „Það verð- ur að vera í nótt. Þú verður að sjá til að verða á undan honum, með því að fara inn dalinn, eða ná honum — hann fór fjallaleið- ina. Eina kýrin hans er í húfi. Þú veizt að hann hefur misst allt fé sitt. Ég varð hálfær áðan og synjaði lionum þess, sem hann bað um. Hann var líka viti sínu f jær.“ „Ég fer þá þegar í stað. Hvað á ég að gera?“ „Fær honum ofurlítið af varn- ingi. Ég skal láta búa það út í flýti. Og á nteðan skrifa ég nokkr- ar línur, sem þú tekur með þér. Sjáðu um, að hann lesi þær. Er færðin góð? Verður bjart í nótt? Heldurðu að þér takist þetta?“ „Það lield ég. Ég skal gera, hvað ég get. Ég fer þá að beita hestinum fyrir sleðann.“ Ekillinn náði göngugarpinum Jrar, sem saman koma fjallaleið og sveitarvegur. Hann fékk honum bréfið. Hann braut það upp og las. Síð- an settust Jreir sinn hvorum meg- in á sleðann og óku áfram. En aldrei mun ekillinn gleyma því, hve kátlega Stóri-Jón komst að orði, þegar hann hafði lesið bréfið: „Nú er ég steinhissa! Hvað gengur að manninum?
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.