Ægir - 01.01.1951, Side 16

ió
Æ G I R
Vélbátaútgerð Hafnarfjaráar.
Viátal viá Jón Halldórsson, útgeráarmann.
Sá maðurinn, sem einna lengst hefur haft
bein lcynni af bátaútgerð í Hafnarfirði, er
Jón Halldórsson. Ég vélc mér því til hans
til þess að fá upplýsingar mn þessa at-
vinnugrein í Firðinum.
„Hvenær hófst vélbátaútgerð í Hafnar-
firði?“ spurði ég Jón í upphafi.
„Mér er sagt, að Ágúst Flygenring hafi
fyrstur manna keypt vélbáta þangað mcð
það fyrir augum að gera þá út til íiskjar.
gerðarinnar varð átta stórir, nýir bátar. Af
þeim voru fimm smíðaðir i Hafnarfirði, en
þrír í Danmörku. Hlutafélögin Bjarg og
Björg fengu sinn bátinn hvort, Hafbjörgu
og Guðbjörgu. H.f. Gísli Siírsson fékk Ásdísi
og Hafdísi, h.f. Stefnir Fram, Hafnfirðing
og Stefni og Leifur heppni vélbátinn ísleif.
I febrúar 1947 var samþykkt að verja 1 %
milljón króna úr sjóði bæjarútgerðarinnar
til framkvæmda í Krísuvík. Þá lagði Bæj-
arútgerðin fram 150 þús. kr. híutafé í Lýsi
og Mjöl h.f. Síðastl. ár lét bæjarútgerðin
reisa fiskþurrkunarhús, er getur þurrkað í
senn um 160 skpd. af fiski. Hús þetta mun
kosta um 800 þús. kr.“
„Hvernig er stjórn bæjarútgerðarinnar
háttað?“
„Með stjórn hennar fer svonefnt útgerð-
arráð, en það er kosið af bæjarstjórn. 1 því
hafa lengst af verið fimm menn. Nú skipa
það: Emil Jónsson vitamálastjóri, Gunn-
laugur Guðmundsson tollgæzlumaður, Jón
Gíslason útgerðarmaður, Jón Mathiesen
kaupmaður og Björn Jóhannesson.
Framkvæmdastj óri bæj arútgerðarinnar
frá upphafi hefur verið Ásgeir Stefánsson.
Pétur Jónasson hefur einnig unnið hjá fyr-
irtækinu frá byrjun og er nú skrifstofu-
Bátar þessir liétu Víkingur og Barðinn og
voru um 10 rúmlestir að stærð. Ekki ber
mönnum saman um, hvaða ár þeir voru
keyptir til Hafnarfjarðar, en það mun ann-
aðhvort hafa verið 1908 eða 1909. Maður
einn, sem var á þessum bátum, telur, að
þeir hafi aldrei stundað dagróðra frá Hafn-
arfirði, heldur hafi þeir haft viðlegu suður
í Vogum síðari hluta vetrar.
Á öðrum tug aldarinnar eignuðust Hafn-
stjóri þar. Benedikt ögmundsson hefur
verið skipstjóri hjá bæjarútgerðinni svo að
segja óslitið síðan hún tók til starfa, lengst
af á Mai, en nú á Ji'ilí. Verður aldrei sem
skyldi virt né metið, hve framkvæmda-
stjórn bæjarútgerðarinnar á sjó og landi
hefur verið í góðum höndum, en eðlilega
her einnig að þakka gengi liennar öllum,
sem við hana hafa starfað í landi og á sjó.“
„Hvað vinnur márgt fólk hjá Bæjarútgerð
Hafnarfjarðar?“
„Það mun vera 100—120 manns, er þar
hefur vinnu að staðaldri. Árið 1949 greiddi
bæjarútgerðin röskar þrjár milljónir króna
í vinnulaun. Þess má geta, að Maí hefur
einn verið gerður út af gömlu togurunum
slindrulaust síðan styrjöldinni Iauk.“
Ég lagði ekki fleiri spurningar fyrir
Björn, enda ætla ég, að sæmilega hugmynd
megi gera sér um starfsemi Bæjarútgerðar
Hafnarfjarðar og árangur ’hennar af því,
sem hér hefur verið dregið fram.
Hinn 12. febrúar síðastl. voru tuttuga ár
liðin frá stofndegi Bæjarútgerðar Hafnar-
f jarðar. Það er því ástæða til að árna þess-
um brautryðjanda heilla, og' að hann megi
hér eftir eiga slikri giftu að fagna og verið
hefur hingað til.