Ægir - 01.01.1951, Qupperneq 18

12
Æ G I R
selt nýtt til neyzlu í Hafnarfirði, Reykjavík
og upp og austur um sveitir. Afli var yfir-
leitt sæmilegur, var ekki ótítt að fá 8—10
smál. í róðri. Öll árin, sem Njáll var gerður
út frá Hafnarfirði, var Sigurður Isleifsson
skipstjóri á honum.
Reynsla sú, er fékkst af þessari útgerð,
þótti lofa góðu, og var nú kominn hugur í
ýmsa menn að láta ekki standa við svo
búið.“
„Hvað tók við, þá er Njáll var seldur?“
„Áður en til þess kom, var áformað að
efna til meiri bátaútgerðar frá Hafnarfirði.
Ég ætla, að hugmyndin um að stofna félag
í því sltyni að kaupa vélbáta til útgerðar
úr Firðinum, hafi fyrst komið fram og verið
rædd í Sjómannafélagi Hafnarfjarðar. En
að tilhlutan ráðamanna bæjarins var árið
1939 stofnað hlutafélag, sem var nefnt Báta-
félag Hafnarfjarðar. Bæjarsjóður lagði fram
5 þús. kr. sem hlutafé af atvinnubótafé, en
alls safnaðist um 20 þús. kr. hlutafé frá 60
hluthöfum. Þegar á sama ári og félagið var
stofnað, lét það smíða tvo 26 rúml. báta
með 80—90 ha. June-Munktell vélum. Bát-
ar þessir voru fyrst gerðir út á vertíð 1940
og síðan til ársins 1947, að þeir voru seldir
norður til Höfðakaupstaðar.“
„Tók ekki að lifna yfir bátaútgerðinni,
eftir að „Bjargirnar“ komu til sögunnar?“
„Jú, sú varð reyndin, því að á árunum
1940—1948 eignuðust Hafnfirðingar 14
fiskibáta, er voru 43—184 rúml. að stærð.
Allir voru bátar þessir nýir að tveimur und-
anskildum. Og samtímis því sem Hafnfirð-
ingar juku bátaútveg sinn, tóku bátar úr
íjarlægum veiðistöðvum að leita eftir við-
legu hér yfir vetrarvertiðina. Til þess kom
fyrst á vetrarvertíðinni 1941, og síðan liafa
fleiri og færri aðkomubátar róið úr Hafn-
arfirði á vertíð hverri. Samtímis og bátaút-
gerð í Hafnarfirði hefur færzt í auka, hefur
verið fullnægt fleslum grundvallarskilyrð-
um, sem slík útgerð krefst. Ber í fyrsta
lagi að nefna frystihúsin í því sambandi,
mjöl- og lýsisverksmiðjuna, og loks má
geta þess, að þrem fiskþurrkunarhúsum
var komið upp síðastl. ár í viðbót við þau,
sem fyrir voru. Það er því ekki mælt út í
bláinn, þótt fullyrt sé, að aðstaða til hagnýt-
ingar aflans sé hér mjög góð. En því er ekki
að leyna, að aðstaða í höfninni er ekki enn
með þeim hætti sem skyldi, en stöðugt
miðar i það horf að bæta úr því, sem á vant-
ar í þeim efnurn, og þess er að vænta, að
ekki liði á löngu, að vel megi við una að
því leyti.“
„En hvert er svo þitt álit á þeirri reynslu,
sem fengizt hefur af bátaútgerð úr Hafn-
arfirði?“
„Ef miðað er við þá vantrú, sem á því var
fyrir tveim áratugum að stofna til bátaút-
gerðar héðan, verð ég að telja, að reynslan
hafi orðið g'óð, og sama er að segja, ef Hafn-
arfjörður er leiddur til samanburðar við
aðrar veiðistöðvar á Suðurlandi. Ekki er
því að neita, að vegalengdin á miðin er meiri
en úr ýmsum öðrum veiðistöðvum og með-
alaflinn ekki jafnmikill og í þeim veiði-
stöðvum sunnanlands, þar sem hann er
mestur.
Vertíðin 1950 var fyrir neðan meðallag,
hvað Hafnarfjörð snerti og því ekki heppi-
leg' til samanburðar við ýmsa aðra staði
sunnanlands, auk þess sem einstök vertíð
getur aldrei verið öruggur samanhurðar-
grundvöllur. En ef við höldum okkur við
síðustu vertíð, þá má geta þess, að aflahæsti
báturinn í Hafnarfirði, v.l). Illugi, fékk ein-
ungis einni smálest minna en aflahæsti bát-
urinn i Sandgerði og 19 smál. minna en afla-
hæsti báturinn í Vestmannaeyjum. Meðal-
afli á bát í Hafnarfirði var hins vegar ekki
nema um 309 smál., en 325 í Keflavík, 327
á Akranesi, 327 í Þorlákshöfn, 354 í Grinda-
vík og 456 í Sandgerði. Síðastliðna vertið
var bátaaflinn, sem á land barst í Hafnar-
firði, um 6900 smálestir, miðað við slægðan
fisk með haus.“
„Með hvaða veiðarfæri afla Hafnarfjarð-
arbátar?“
„Langflestir þeirra veiða með línu, en
þorskanet eru nú einnig' komin til sögu, og'
var það fyrst í hitteðfyrra, að landróðrar-