Ægir - 01.01.1951, Side 38

32
Æ G I R
Tillögur um vitabyggingar 1951.
Hinn 24. nóv. s. 1. hélt vitanefnd fund á
skrifstofn vitamálastj.óra, en hlutverk þeirr-
ar nefndar er að gera tillögur um, hvernig
ráðstafa skuli því fé, sem varið er árlega
til vitabygginga.
Gert er ráð fyrir, að á árinu 1951 verði
varið til vitabygginga kr. 700 000.00, og
gerði nefndin eftirfarandi tillögu um ráð-
stöfun á því fé:
1. Nýr viti verði bj'ggður á Hrólfsskeri í
Eyjafirði.
2. Nýr viti á Hafnarnesi við Þorlákshöfn.
3. Endurbygging á radíóvita á Dalatanga.
4. Rafmótor við Stórhöfðavitann í Vest-
mannaeyjum.
5. Endurbygging Elliðaeyjarvita á Breiða-
firði.
6. Ef fé endist, þá verði endurbyggður
Straumnesviti og gerður undirbúningur
að endurbyggingu Arnarnesvita við
Isafjarðardjúp, og einnig verði undir-
búin bvgging radíóvita þar á sama stað.
Svo sem sjá má af tillögum þessum, er
gert ráð fyrir að byggja tvo nýja vita, en
hitt eru endurbyggingar gamalla vita, sem
mjög' eru úr sér gengnir. Hefur á seinni ár-
um orðið að verja allmiklu fé til slíkra end-
urbygginga, en að sjálfsögðu er engu síður
nauðsyn á að halda vel við þeim vitum,
sem byggðir hafa verið, en að byggja nýja
vita.
Saltsíldin var verkuð þannig:
Hausslcorin saltsíld........... 88 769 tn.
— kryddsíld.................. 18 255 —
— sykursild ................. 24 621 —
Matjessíld .................... 63 —
Mest var saltað á stöð Haralds Böðvars-
sonar, Akranesi, 12 960 tunnur.
Saltsíldin seldist greiðlega, og fór hún
til þessara landa:
Svíþjóðar ................... 61 848 tn.
Danmerkur.................... 11 814 —
Finnlands ................... 30 560 —
Póllands .................... 21 000 —
Þýzkalands ................... 1 050 —
Bandaríkjanna............... 556 —
Verðmæti saltsíldarinnar er talið nema
um 40 millj. kr. f.o.b.
Þátttaka var mikil í veiðinni eins og áð-
ur er skýrt frá, og komu bátar víðs vegar
að til veiðanna. Úr Austfirðingafjórðungi
var þó aðeins einn bátur á reknetjaveiðum
syðra.
Veiðarfæraskortur dró nokkuð úr veið-
inni. Afli veiðiskipanna var mjög misjafn,
eins og að líkum lætur, enda var úthalds-
tími þeirra æði misjafn..
Aflahæstu bátarnir munu hafa aflað 4000
—4500 tunnur, og var hásethlutur á þeim
um 19 000 krónur.
Yfirleitt mun iitgerðin ekki hafa bætt hag
sinn á reknetjaveiðunum, þó að nokkrar
undantekningar kunni að finnast. Veldur
því gífurlegur útgerðarkostnaður og þá fyrst
og fremst veiðarfærakostnaður. Síldarnet
með tilheyrandi kostaði í haust um 1000
kr. hvert net.
Hins vegar var hlutur sjómanna góður
á mörgum bátum, og hin mikla vinna, sem
sildarsöllunin skapaði í landi, veitti mikla
og vel borgaða atvinnu í sjávarplássunum
sunnanlands, en á þessum tíma árs er þar
oft rýr atvinna.
Frystar voru sunnanlands 63 657 tunn-
ur, og hafa verið fluttar út af því rúml. 10
þús. tunnur.
8745 lieklólitrar af reknetjasild voru sett-
ir í bræðslu, auk 14 þús. hl af smásíld
(lcræðu), sem veiddist í Sundunum innan
við Viðey.