Árbók Háskóla Íslands - 01.01.1936, Qupperneq 6

6
í sama liorfi og liann, en hún er þó liklega sú deildin, sem
mestum brevtingum liefir tekið frá því að háskólinn var stofn-
aður. Þar var bætt við kennara í meinafræði 1918 og árið
1932 var skipaður fastur kennari í lyflæknisfræði, en bún
bafði áður verið kennd af aukakennara, sem um leið var
liéraðslæknir i Reykjavík. Stærsta framfarasporið var þó stigið
þegar Landsspítalinn tók til slarfa og komst í náið samband
við læknadeild háskólans. Skömmu eftir að stofnaður liafði
verið kennarastóll í meinafræði var farið að starfrækja Rann-
sóknarstofu háskólans, til ómetanlegs gagns fyrir land og
lýð og ekki sízl fyrir læknadeild báskólans. Hún var í fyrstu
lítil og af vanefnum g'erð, en nú er fyrir nokkru risin upp ný
Rannsóknarstofa háskólans, sem mundi sóma sér vel hvar
sem væri.
Lagadeild liáskólans tók við af Lagaskólanum, sem var ekki
búinn að starfa nema fá ár, áður en liáskólinn var stofnaður.
Þar þurfti mikið að vinna, því að skýringar á islenzkum lög-
um voru ekki til áður, nema litlar sem engar. Þar befir lika
verið unnið mikið og vel að þeim störfum síðan deildin tók til
slarfa.
Sambönd liáskólans við útlönd liafa verið með bezla móti.
Ýmsar lielztu menningarþjóðir liafa styrkt háskólann til þess
að verða meiri og belri en bann annars liefði orðið. Vil ég
fyrst nefna þar lil sambandsþjóð okkar, Dani, sem um langt
skeið liöfðu liér sendikennara og seinna hafa sent liáskólanum
marga ágæta vísindamenn til fyrirlestrahalds.
Þá liafa Englendingar, Frakkar, Þjóðverjar og Sviar sent
hingað sendikennara, sem mjög hafa aukið menningarskilyrði
stúdenta. Auk þess bafa ýmsir mikilhæfir vísindamenn sóll
háskólann lieim og flutt liér fyrirlestra, meðal annara frá
frændum vorum Norðmönnum og frá Hollendingum.
Háskóli vor hefir lika átt þeim sóma að fagna, að sumir af
kennurum lians liafa verið kallaðir til þess að flytja fyrir-
lestra við erlenda báskóla.
Þegar litið er yfir 25 ára vísindalegt starf liáskólans þá er
mesta furða hve mikið hefir á unnizl með þeim aðstæðum,