Árbók Háskóla Íslands - 01.01.1936, Qupperneq 40

40
IX. HEIÐURSDOKTORAKJÖR OG DOKTORSPRÓF
Á fundi lieimspekisdeildar 26. nóv. 1935 var samþvkkt að
kjósa Benedikt Sigurð Þórarinsson, kaupmann í Reykjavík,
doctor philosophiae honoris cansa liinn 1. desember 1935 með
þeim formála, sem hcr segir:
Bókasöfnun og bókfræði ldjóta jafnan að verða undirstaða
allra sögulegra vísindaiðkana, og þó sérstaklega sögu hók-
mennta og andlegrar menningar. Svo sem kunnugt er, má að
miklu levti þakka það einstökum safnendum, sem lagt liafa
alúð við að hjarga handritum og prentuðum hókum frá glöt-
un og tvístringi, meðan enn var tími til, að unnt liefir verið
síðan að koma upp þjóðbókasöfnum og háskólabókasöfnum
til ahnennra nota. Það mun ekki ofmælt, að enginn núlifandi
maður hafi af sjálfsdáðum komið upp svo miklu og merki-
legu safni íslenzkra hóka, hlaða og hvers konar prentaðs máls
sem Benedikt S. Þórarinsson. Er og í safni hans margt er-
lendra bóka, ritgerða og blaðagreina, sem varða ísland og ís-
lenzk efni, og er sumt af því ekki annarstaðar til hér á landi.
Safn þetta er ekki einungis svo mikið að vöxtum og vel hirt,
að jafnstórt og' fagurt bókasafn mun aldrei hafa verið í ein-
staldings eigu á Islandi, heldur er það einnig valið af mikilli
þelckingu og glöggskyggni. Er það öllum vitanlegt, sem eilt-
livað hafa fengizt við slika hluti, að til þess að koma upp
öðru eins safni þarf ekki aðeins fémuni, heldur líka gevsi-
mikla vinnu, fróðleik og gjörhygli. Þó að Benedikt S. Þór-
arinsson sé að mestu leyti sjálfmenntaður maður, hefir hann
um bókasöfnun sína lítt þurft ráð að sækja til annara manna.
Honum hefir í tómstundum sínum frá öðrum störfum tekizt
að afla sér víðtækrar þekkingar á þjóðlegum fræðum, og
hann má hiklaust telja einn af bókfróðustu Islendingum, sem
nú eru uppi. Safn hans er fvrir löngu orðið víðkunnugt, bæði
innan lands og utan, og mundi liafa þótt i því mikill fengur
fyrir ýmsa erlenda háskóla, þar sem íslenzk fræði eru stund-
uð. Hvar sem það liefði lent að lokum, mundi það hafa orðið