Árbók Háskóla Íslands - 01.01.1936, Qupperneq 48

48
og var lítið gefið um dýru verksmiðjulyfin, nema liann teldi
þau áreiðanlega betri en einföldu, gömlu lyfin.
Kona Sæmundar lieitins lét mikið til sín taka í hjúkrunar-
málum, stofnaði „Líkn“ o. fl. Próf. Sæmundur veitli henni
alla þá aðstoð, sem i lians valdi stóð í þessum málum.
f daglegri umgengni var Sæmundnr heitinn fyrirmyndar-
maður. Hann hafði að vísu ákveðnar skoðanir bæði í þjóð-
málum og öðru og gat varið þær með oddi og egg, en jafn-
framt var liann svo kurteis og einlægur, að öllum var vel við
hann. Hann var mjög „frjálslyndur“ maður sem kallað er,
og efaðist aldrei um, að kenningar 19. aldarinnar um, að
„lýðstjórn“ vætri langbezta þjóðfélagsskipulagið, væru óyggj-
andi. Skyldurækinn var liann með afbrigðum.
Sæmundur heitinn var vel pennafær, en skrifaði um fátt
annað en holdsveiki. Helztu ritgerðir hans eru þessar:
Edv. Ehlers: Holdsveikismálið (þýðing) 1895,
Sæm. Bjarnhéðinsson: Contributions á la question des loculisationes
dites rares de la lépre tubéreuse 1905 (Tímaritið ,,Lepra“).
Sæm. Bjarnhéöinsson: Les kystes hydatiques et les lepreux en Is-
lande 1905. (Ib.).
Sæm. Bjarnhéðinsson: The leprosy in Iceland. (II. Lepra-Kon-
ferenz 1909).
Sæm. Bjarnhéðinsson: Skýrslur um holdsveiki á íslandi 1898—
1921 (Heilbrigðisskýrslur 1911—20).
Sæm. Bjarnhéðinsson: La lépre 1935 (Traité de dermatologie
Vol. I.).
Siðasta ritgerðin er allmikið rit og sýnir vel álit hans er-
lendis, þvi að aðeins úrvalsmönnum er trúað fyrir að semja
ritgerðir í vönduðustu liandhækur.
G. H.
Eggert Ólafur fíriem fv. hæstaréttardómari andaðist að
heimili sínu hér i hænum liinn 7. júlí 1936, eftir langa og
þunga sjúkdómslegu. Hann var fæddur að Revnistað í Skaga-
firði hinn 25. júlí 1867, sonur Eggerts sýslumanns Briems og
konu hans Ingibjargar Eiriksdóttur. Hann lauk stúdents-
jtrófi frá lærða skólanum í Reykjavík 1887 og embættisprófi