Dvöl - 01.01.1937, Síða 47

Dvöl - 01.01.1937, Síða 47
D V Ö I. og hið sama. Og með því að éta líkami þessara manna, tileink- uðu menn sér dularmátt guð- dómsins. Ekki er kunnugt um, áð Azteker-flokkurinn hafi iðk- að mannakjötsát á annan hátt. Af sömu eða mjög líkum á- stæðum var það mannakjötsát, er tíðkaðist á Fidji'eyjunum. Þá er mannakjötsát, sem staf- ar af því, að mannakjöt kvað vera ljúffeng fæða. — Það er mannakjötsátið í allri sinni nekt — án allra málsbóta. Ekki er með öllu óhugsanlegt, að eitt- hvað af þessari tegund manna- kjötsáts sé þannig til komið, að við þátttöku í hinu trúarbragða- lega mannakjötsáti, hafi fólki farið að þykja mannakjöt gott og síðan tekið að afla sér þess til fæðu. Enn má tilgreina mannakjöts- át nánar, t. d.: 1) Gamlir og lasburða með- limir ættarinnar eru étnir, vegna þess, að menn vilja ekki sjá fyr- ir þeim lengur. Og með því að éta þá er talið, að þeir komi fram í ættinni aftur. 2) Elskaður eða virtur látinn maður er étinn. Yerknaðm’inr líkist hér frekast virðulegri og viðhafnarmikilli jarðarför. Hiá ýmsum afríkönskum þjóðflokk- um 'voru höfðingjarnir ávallt heiðraðir á þennan hátt. 3) Hinn dauði er étinn til þess að koma í veg fyrir ofsóknir af hálfu anda hans. Þetta er aðal- 41 lega gert við dauða óvini. Menn telja hyggilegt að éta a. m. k. einhvern hluta af líkama manns, sem þeir hafa myrt. Því ganga má út frá því sem vísu, að andi liins myrta manns sé morðingj- anum óýinveittur og ber því nauðsyn til að gera hann óskað- legan. Menn tileinkuðu sér með þessu líkama og sál hins myrta og gerðu hann að hluta af sjálf- um sér. 4) Nokkrir þjóðflokkar í Afríku átu óvini sína, þegar þeir vildu hæða þá. Loks hefir þess orðið vart, að líkami skuldu- nauts féll í hendur lánardrott- ins, sem ekki hafði fengið fjár- muni sína endurgreidda. í þessum fjórum fyrrnefndu dæmum, var aðeins lítili hluti hins látna étinn, eins og til að tákna athöfnina. Hjá nokkrum þióðflokkum voru helgisiðirnir jafnvel það breyttir, að menn snertu aðeins líkami hinna dauðu með brauði, sem síðan var étið. fiatta-þjóðflokkurinn á Su- matra hefir nokkra sérstöðu með- al mannætanna. Hann er kom- inn á tiltölulega hátt menningar- stig, hefir t. d. sitt eigið ritmál og bókmenntir, en iðkar, eða a. m. k. iðkaði til mjög skamms tima mannakjötsát. Hjá honum er refsað fyrir vissar tegundir glæpa með því, að líkami glæpa- mannsins er étinn. Yanþekking hvítra manna á sálarlífi og siðum hinna frpm-

x

Dvöl

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Dvöl
https://timarit.is/publication/619

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.