Hlín - 01.01.1942, Síða 58

Hlín - 01.01.1942, Síða 58
56 Hlin vestanhafs hef jeg sent dúka og fleira eftir hana. — Ein þeirra segir: , Jeg horfði á dúkinn, ekki laus við blygðun, og spurði sjálfa mig: Mun jeg ekki hafa grafið pund mitt í jörðu, fyrst að blind sveitastúlka út á íslandi getur ann- að eins og þetta?“ — Önnur vildi láta safna verkum henn- ar og hafa til sýnis utan lands og innan. Óskifta aðdáun vakti það mjer oft, að hún sem var svo ung og sorglega fötluð, virtist hafa numið til fulls þá gullnu reglu lífsins, að alt, sem á annað borð er þess virði, að það sje unnið, er líka þess virði, að það sje vel gert. — Það var þetta, sem mjer fanst dásamlegast við hana, og hve fegurðarsmekkur hennar var hreinn og djúpur, hann speglaðist í verkum hennar og allri framkomu. — Tók unga fólkið nokkurntíma eftir því, hvílík fyrirmynd Mál- fríður var í þolinmæði, iðni og vandvirkni. Jeg veit það ekki. En jeg vona að svo hafi verið. — Aðeins það, að vita að henni í nágrenninu, þvílíkum hæfileikum gædda og sístarfandi, fanst mér gefa lífinu meira gildi, lyfta því upp í æðra veldi. — Það er því eigi undarlegt, þó hún yrði mjer og öllum öðrum, er kynni höfðu af henni, harm- dauði, svo ung sem hún var og vaxandi. Hún var ein allra mikilhæfasta persónan, sem jeg hef átt því láni að fagna að fá að kynnast á lífsleiðinni. Jeg sagði í upphafi þessara minningarorða, að Helen Keller, hin ameríska, hefði haft fágætan kennara. — En íslenska „Helen Keller" átti fágæta foreldra, fágæta að þolgæði, umönnun og ástríki. — Ef allir íslenskir uppal- endur legðu hvílíka rækt við æskuna, sem Kolmúlahjónin lögðu við blinda, gáfaða barnið sitt, myndu, er tímar líða, æðri sem lægri sæti þessa þjóðfjelags vel skipast, og þá myndi einnig dafna hinn eini æskilegi gróandi í þjóðlíf- inu, gróandi manndóms og þroska. Að lokum vil jeg óska þess af heilum hug, að þessi minningarorð mættu verða Alþingi og ríkisstjórn á- minning og hvöt til þess að efla starfskrafta BHndravina-
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160
Síða 161
Síða 162
Síða 163
Síða 164

x

Hlín

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Hlín
https://timarit.is/publication/610

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.