Melkorka - 01.11.1958, Blaðsíða 10

Melkorka - 01.11.1958, Blaðsíða 10
: ; l.áhahjan, /„„ scm shandið var. ¦''¦'. :. .' ¦'¦'.¦-'.':: að reisa einn heimavistarskóla handa öllum sveitum Vestfjarða. Skólatíminn er stuttur hjá ykkur. Sex mánuðir. Hvert barn fær þriggja mánaða kennslu á vetri. En reynslan sýnir, að þessi börn geta haldið áfram námi í framhaldsskólum alveg eins og kaupstaða- börnin. Skýringin mun vera sú, að farskóla- börnin þjást ekki af námsleiða. Ég var vön því, eins og llestir aðrir farkennarar, að skipta um skólastað á mánaðarfresti. En skólanefndarformaður fyrir vestan liafði lengi látið fylgja þeirri reglu, að flytja skól- ann á hálfs mánaðar fresti. Hann sagði: „Við höfum stuttan skólatíma. Áhugi barn- anna er það, sem við verðum að treysta á. Tíð umskipti milli skóla og heimanáms halda áhuganum vakandi. Börn eru svo nýj- ungagjörn." Ég reyndi þetta. Og munurinn var ótrúlegur. Þessari reglu fylgi ég, þegar unnt var vegna vegalengda og veðráttu. En stundum fæ ég auðvitað ekki að ráða þessu fyrir skólanefndunum. En er ekki ágœtt að hafa heimavistar- skóla, þar sern vegir eru fœrir á vetrum og þéllbýlt er? Auðvitað. Staðhættirnir verða að ráða. Er ekki auðvelt að kenna svona fáum bó'rnum? Að vísu. En mismunandi aldur þeirra ger- ir kennsluna vandasama. Segjum, að börn- in séu ekki fleiri en níu í hvorri deild. En 82 þau eru á aldrinum níu — þrettán ára. Og jafnvel yngri. „Hæfur" kennari rit- aði einu sinni um þessa erfiðleika og réð kennurum til að hafa lágt skilrúm úr timbri í miðri stofunni og láta sum börnin vinna sjálf, á meðan hinum væri kennt. Þegar ég las þetta, var ég að kenna í gömlum baðstofum. Oft datt mér í hug, hvað þessi mannvirki mundu sóma sér vel á miðju gólfi. Er þetta starf ekki svolitið œvintýralegt? Þeir, sem fara víða, sjá stundum eitthvað nýstárlegt Ég var stödd á Látrum, þegar strandið var, og lenti út á Bjarg, eins og all- ir, sem göngufærir voru. Þar í sveit verður kennarinn að vera sæmilegur göngumaður. Hvað finnst þér annars urn ndmsefni barnanna? Það er of mikil áherzla lögð á að kenna börnum reikning, áður en þau skilja hann. Sögur og Ijóð skilja börn miklu fyrr. En sú menntun skipar ekki háan sess í náms- skránni. Eina ráðið til þess að vinna gegn þeim Svarta skóla, sem kallast sorprit, er að kynna börnunum bókmenntir í skólanum. Mér virðist unglingar hafa fáránlega van- máttarkennd gagnvart eóðum bókum. Þeir telja sér trú um, að þær krefjist þreytandi hugsana og hugsanir séu komnar úr tízku. í lítillæti sínu ímynda þeir sér, að þeir hafi ekki vit á öðru en þessari margjórtruðu ber- söglisögu vikuritanna. Það er vinsælt, að láta í ljós „trú á æsk- una". Ég trúi ekki á þá æsku, sem les ein- tóm sorprit. Hún er menntunarsnauð, jafn- vel þó að hún kunni brotabrot og eitthvert hrafl í ensku. Hitt er annað, að þetta á- stand ætti að geta breytzt. Og það er hlut- MELKORKA

x

Melkorka

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Melkorka
https://timarit.is/publication/625

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.