Melkorka - 01.11.1958, Blaðsíða 13

Melkorka - 01.11.1958, Blaðsíða 13
Spjallað við Kristbjörgu Þorbergsdóttur fyrrverandi matráðskonu Landsspítalans í fornsögum okkar er talað um konur sem byggðu sér skála um braut þvera og veittu gestum og gang- ándi beina. Þessar konur skipa virðulegan sess í sög- unni og andi þeirra svífur ennþá yfir vötnunum þar sem konur annast umsvifamikil heimilisstörf i þágu einslaklinga eða stofnana. Skálar eru ekki lengur reist- ir í þjóðbraut í hínni fornu merkingu, en sjúkrahús pjóðarinnar eru stofnanir með margþætta starfsemí og plá scgja að þeir í óeiginlegri merkingu liggi um „þjóð- l>raut þvera" því þar á fjöldi landsmanna leið um á öllum ársins tíma. Landspítalinn í Reykjavík hefur verið cinn af okkar stærstu og veglegustu sjúkrahúsum í nærfellt þrjá áratugi en þar hefur Kristbjörg Þor- pergsdóttir gcngt matráðskonustörfum frá fyrstu tfð þar til fyrir tæpu ári að hún lét af störfum. Einhversstaðar 'as ég að heimilisfólk Landspítalans væri hatt á fjórða 'umdrað manns. Nú er ég komin f heimsókn til Krist- bjargar í þeim tilgangi að fá eitthvað að heyra í sam- bandi við hið merka ævistarf hennar. Ég vildi nú helzt spjalla við þig um allt annað en sjálfa mig, segir Kristbjörg, þegar ég ber upp erindið. Það hefur ekki þótt í frásögur færandi þótt við konurnar stæðum við matartilbúning og engin ástæða til að fjasa um þótt maður reyni eftir beztu getu að rækja þau störf sem maður tekur að sér °g aðrir trúa manni fyrir. Jæja þá, áður en ég kom að Landspítalanum var ég tvisvar búin að vera úti í Danmörku, nokkra mán- llði í einu. Fyrst á matreiðslunámskeiði og svo á berklahælum og öðrum spítölum, til þess að kynna mér matráðskonustarf sjúkra- húsa. i seinna skiptið bæði í Gautaborg og Höfn. Kom svo heim og vann á Vífilstöð- Urn 1929. Landspítalinn var opnaður rétt fyrir jólin 1930 en ég flutti inn nokkru áð- ur með starfsfólki mínu til að annast ýmis- konar nauðsynlegan undirbúning, því eins °g þú getur nærri var í mörgu að snúast og MliLKORKA Kristbjörg Þorbergsdáttir. í mörg horn að líta. Ég annaðist öll inn- kaup til matargerðarinnar. Eg gerði mér strax ljóst að það fylgdi mikil ábyrgð starfi mínu og það krafðist mikillar umhyggju og árvekni. En hvernig mér hefur tekizt að rækja skyldur mínar verða aðrir en ég að dæma um . . . Ég hafði þann vana að skrifa matseðil fyrir hálfan mánuð í einu og skipu- leggja störfin sem hagkvæmast, en annars er þetta starf, sem aldrei er hægt að gera nógu vel. Lengi framan af bjóalltstarfsfólkið á spít- alanum og var í fæði ásamt hjúkrunar- og ljósmæðranemum og strax varð yfirfullt af sjúklingum svo „heimilishaldið" varð fljótt all umfangsmikið og nóg að starfa fyrir okk- ur sem unnum eldhússtörfin. Þá var vinnu- tíminn ótakmarkaður 10—12 klukkustundir 85

x

Melkorka

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Melkorka
https://timarit.is/publication/625

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.